Πέμπτη, 28 Μάι, 2020

  • Η συνάντηση και τα πραγματικά προβλήματα της εκπαίδευσης
  • Κυριαρχεί το γαλάζιο στα βιογραφικά των 32...
  • Η Περιφέρεια αναβαθμίζει τον ηλεκτροφωτισμό σε όλους τους δρόμους ευθύνης της μέσω ΣΔΙΤ...
  • ΤΟ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΝΑΚΑΜΨΗΣ: Οι πανηγυρισμοί της ΝΔ και η κατ' αρχήν θετική στάση του ΣΥΡΙΖΑ συσκοτίζουν την πραγματικότητα
  • ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΜΕ ΤΗΝ “ΕΞΩΣΗ” ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΠΟΥ ΠΗΡΑΝ ΑΣΥΛΟ ΑΠΟ ΔΟΜΕΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ
  • Κάλεσμα σε Παράσταση Διαμαρτυρίας στα γραφεία της Α/θμιας Δ/νσης, τη Δευτέρα 1/6, στις 14:00 και μίνι σύσκεψη, μετά την Παράσταση, στην Πλατεία Δημαρχείου
Η συνάντηση και τα πραγματικά προβλήματα της εκπαίδευσης1 Κυριαρχεί το γαλάζιο στα βιογραφικά των 32...2 Η Περιφέρεια αναβαθμίζει τον ηλεκτροφωτισμό σε όλους τους δρόμους ευθύνης της μέσω ΣΔΙΤ...3 ΤΟ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΝΑΚΑΜΨΗΣ: Οι πανηγυρισμοί της ΝΔ και η κατ' αρχήν θετική στάση του ΣΥΡΙΖΑ συσκοτίζουν την πραγματικότητα4 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΜΕ ΤΗΝ “ΕΞΩΣΗ” ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΠΟΥ ΠΗΡΑΝ ΑΣΥΛΟ ΑΠΟ ΔΟΜΕΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ5 Κάλεσμα σε Παράσταση Διαμαρτυρίας στα γραφεία της Α/θμιας Δ/νσης, τη Δευτέρα 1/6, στις 14:00 και μίνι σύσκεψη, μετά την Παράσταση, στην Πλατεία Δημαρχείου6

Το Σχόλιο της Ημέρας

ΗΠΑ και Γροιλανδία

print
email
Τελευταία ενημέρωση από Η Άλλη Άποψη
ΗΠΑ και Γροιλανδία

Γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης

Η πρόταση που διατύπωση πριν από λίγες ημέρες ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Ντόναλντ Τραμπ, περί της δυνατότητας «πώλησης» της Γροιλανδίας, από την κυβέρνηση της Δανίας, στην αντίστοιχη των Ηνωμένων Πολιτειών, θέτει, ακόμη και 'φορτισμένα' στο επίκεντρο τους εξελισσόμενους ιμπεριαλιστικούς-γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς, αυτή τη φορά με φόντο την Γροιλανδία και την ευρύτητα του φαινομένου της κλιματικής αλλαγής η οποία και επιτελείται δραστικά και παροντικά, επηρεάζοντας όλο και περισσότερες περιοχές του πλανήτη.

Και αυτός είναι ο τρόπος υπό τον οποίο προσεγγίζει την συγκεκριμένη πρόταση έτσι όπως αυτή διατυπώθηκε από πλευράς Ντόναλντ Τραμπ, ο Ανδρέας Κοσιάρης, σε άρθρο του που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα 'Info-war.gr,' 1 άρθρο που εν προκειμένω εστιάζει σε αυτό που με σαφήνεια (από τον συγγραφέα του κειμένου) ορίζεται ως «αυτοτροφοδοτούμενη κίνηση μεταξύ κλιματικής καταστροφής και καπιταλιστικής ανάπτυξης»2, κίνηση που δια-κρατεί ως σημείο αναφοράς την Γροιλανδία, εκεί όπου, όπως διαβάζουμε σχετικά, «η Γροιλανδία, που βρίσκεται σχεδόν εξολοκλήρου εντός του Αρκτικού κύκλου, θερμαίνεται σε διπλάσιο ρυθμό από τον υπόλοιπο πλανήτη. Η θερμοκρασία από το 1950 έχει αυξηθεί κατά 1,5 βαθμό Κελσίου, σε σύγκριση με τους περίπου 0,7 βαθμούς Κελσίου της παγκόσμιας αλλαγής. Αυτό συμβαίνει διότι το λιώσιμο των πάγων, που το 2001 κάλυπταν το 81 τοις εκατό του εδάφους της Γροιλανδίας, σημαίνει την αντανάκλαση λιγότερης ηλιακής ακτινοβολίας. Περισσότερη ακτινοβολία απορροφάται από τη θάλασσα, που με τη σειρά της θερμαίνει την ατμόσφαιρα. Η θερμότερη  ατμόσφαιρα προκαλεί περισσότερο λιώσιμο πάγων, επιδεινώνοντας το πρόβλημα». 3

 Δίχως να αποτελεί κίνηση ενταγμένη σε μία συνολική στρατηγική 'εθνικής ασφάλειας' από πλευράς Ηνωμένων Πολιτειών, η συγκεκριμένη κίνηση Τραμπ, με τον τρόπο που αυτή αρθρώνεται και δύναται να εξελιχθεί (η πρόταση 'πώλησης' εγγράφει μοτίβα 'αγοραπωλησίας' στοιχείο στο οποίο αρέσκεται ο πρόεδρος Τραμπ)4, αναδεικνύει τις υποβόσκουσες τάσεις ενός γεω-πολιτικού ανταγωνισμού που επι-τελείται με εμπρόθετο πρόταγμα την αξιοποίηση και την εκμετάλλευση φυσικών πόρων σε περιοχές που άλλοτε ήταν 'παγωμένες,' ανταγωνισμός που πλέον 'συγκεκριμενοποιείται' στο υπόδειγμα που προσφέρει η Γροιλανδία 5, στο έδαφος της οποίας συναρθρώνονται ιδιαίτερη η εξέλιξη της κλιματικής αλλαγής (που ως γνωστόν αρνείται ό,τι ισχύει ο πρόεδρος Τραμπ), τα χαρακτηριστικά τα οποία αυτή προσλαμβάνει, με την δυνατότητα της τμηματικής ή μη αξιοποίησης της, από τις αστικές τάξεις (και τις ηγεμονικές της μερίδες) των ιμπεριαλιστικών χωρών, η ίδια η αναπαράσταση του κοινωνικού και πολιτικού διακυβεύματος ωσάν 'παίγνιο που αξίζει να καταλήξει στα χέρια μας' με την επι-τελεστική δυναμική  που δύναται να λειτουργήσει σε «δι-εθνικό»6 (transnational) επίπεδο, για να χρησιμοποιήσουμε έναν όρο του Μιχάλη Μπαρτσίδη, ενέχοντας παράλληλα τα πλαίσια μίας διαλεκτικού τύπου, κίνησης που αφήνει να διαρρεύσει η 'επιθυμία' ή αλλιώς, η αμεσότητας της εμπλοκής που δύναται να εκφρασθεί 'χρηματικά': 'πωλείται και πόσο η Γροιλανδία;'7

Υπό αυτό το πρίσμα, η εν εξελίξει κλιματική αλλαγή που δραματικά επηρεάζει την Γροιλανδία δεικνύοντας προς την κατεύθυνση του ορυκτού πλούτου που αναδύεται στην επιφάνεια της ημι-αυτόνομης περιοχής που διοικητικά 8 υπάγεται στη Δανία 9, (σύμμαχος των ΗΠΑ και με εξισορροπητικό ρόλο στην επιδίωξη της Ρωσίας να επεκταθεί γεω-πολιτικά στην ευρύτερη περιοχή της Βαλτικής και της Βόρειας Θάλασσας), προσιδιάζει σε μία όξυνση του συστηματοποιημένου και επάλληλα εκπεφρασμένου ανταγωνισμού, ο οποίος, ως προς τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής σχετίζεται με την διπλωματία της 'αγοραπωλησίας' που δεν γνωρίζει 'αμοιβαιότητα' όπως ετέθη στην περίπτωση των διαπραγματεύσεων για την ανταλλαγή εδαφών μεταξύ Σερβικής Δημοκρατίας και Κοσόβου.

Η Γροιλανδία συγκεντρώνει το ενδιαφέρον δυνάμεων όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία 10, η Ρωσία και χώρες της Ευρώπης, εναλλάσσοντας την 'αυταξία' της γης και των χρήσεων γης, με την δυνατότητα εύρεσης μίας νέας 'καύσιμης ύλης' για την Κεφαλαιοκρατική οικονομία η οποία και αναπαραγάγει την ‘εξαντικειμενοποιημένη’ διάσταση της επανεπινόησης της με σύγχρονο επίδικο να καθίσταται η γη σε διάφορες μορφές και η αξιοποίηση-εκμετάλλευσης της, όπως συμβαίνει στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο με τους διαγκωνισμούς και τις συμμαχίες που αναπτύσσονται για την εξόρυξη κοιτασμάτων φυσικού αερίου.

Μία ενδιαφέρουσα πτυχή στην όλη υπόθεση της ‘αγοραπωλησίας’ που αναδεικνύει και τα μπλοκ δυνάμεων που ανα-συγκροτούνται, προσφέρει η Βρετανική εφημερίδα ‘The Guardian,’ επισημαίνοντας με ενάργεια το στοιχείο της δυνατότητας εκμετάλλευσης των σπάνιων γαιών που ευρίσκονται στο υπέδαφος της Κίνας, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να επιδιώκουν την αναπλήρωση τους σε περίπτωση που η Κίνα αποφασίσει να μειώσει ή να μηδενίσει, συνεπεία του ‘εμπορικού πολέμου’ των δύο πλευρών, τις εξαγωγές σπάνιων γαιών προς τις ΗΠΑ.11

 Η περιοχή της Γροιλανδίας, μεταξύ διατήρησης χαρακτηριστικών εντοπιότητας και αυξανόμενου ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού που προσδιορίζει την εμμένεια της ‘ποιοτικής’ επέκτασης, αναφέρει όχι την θεωρία του Morton Kaplan περί «χαλαρού διπολικού συστήματος» 12, όσο την όξυνση ενός πολυ-πολικού ανταγωνισμού (με την παρουσία και ευρωπαϊκών χωρών), που δια-κρατώντας σημεία αναφοράς (βλέπε την παρουσία των ΗΠΑ που καθίσταται κεντρική στην ευρύτερη ευρωπαϊκή ζώνη), εκ-διπλώνεται σε μία μεταβαλλόμενη γη, κοινωνικά, παραγωγικά, πολιτισμικά και περιβαλλοντικά, νοηματοδοτώντας εκ νέου την έννοια του μετα-νεωτερικά ‘ιδεατού’ που εκφράζεται και μέσω τεχνολογικών διαύλων στην περίπτωση των ΗΠΑ (χρήση του μέσου κοινωνικής δικτύωσης ‘Twitter’ από τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ): οι Ηνωμένες Πολιτείες 13 επι-ζητούν την εκ νέου έγκληση της δεσπόζουσας θέσης τους που τίθεται στο στόχαστρο της δράσης άλλων δυνάμεων, μετεξελίσσοντας το πολιτικό-κυβερνολογικό υπόδειγμα του ‘Ας κάνουμε (προτροπή) την Αμερική μεγάλη ξανά,’ σε ‘μετωπική’ πολιτική που προτιμά ή διαφορετικά τιθέμενο, επιδιώκει να θέτει παράλληλα ζητήματα, η Ρωσία διαμεσολαβεί την δυνατότητα ανάκτησης μέρους της Σοβιετικής επιρροής και ισχύος, με άξονα την ανάδυση και την συγκρότηση ενός ιδιαίτερου ‘συμπλέγματος’ πολιτικής και πολιτικών που προτάσσει την στρατιωτική δράση φανερή στη Συρία όσο και στην εγκατάσταση βάσεων παρατήρησης της περιοχής της Γροιλανδίας, με την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας να εμβαθύνει σε πολιτικές οικονομικής ‘παραμετροποίησης’ που συνυφαίνονται με μία πολιτικοστρατιωτική παρεμβατικότητα.

Την σημερινή περίοδο, και με αφορμή το ζήτημα της Γροιλανδίας, της ώσμωσης περιβάλλοντος και χρήσης δυνάμεων, της προσφυγής σε μία πολιτική που πραγματοποιείται με ‘άλλα μέσα,’ σημασιοδοτείται η Μαρξικής υφής, διαπίστωση του Σπύρου Σακελλαρόπουλου: «Το σημαντικό, από την πλευρά της λειτουργίας της ιμπεριαλιστικής αλυσίδας είναι πως δημιουργείται ένα καθεστώς «δυαδικότητας». Από τη μια οι δεδομένες πιέσεις και εκκρίσεις της ταξικής πάλης από κρίκο σε κρίκο και από την άλλη το πολύπλοκο μωσαϊκό που δημιουργούν οι νέες αντιθέσεις που αναδύονται μεταξύ των διαφορετικών υπερεθνικών ολοκληρώσεων, υπερεθνικών ολοκληρώσεων και κρατών-μελών τους, και υπερεθνικών ολοκληρώσεων και μεμονωμένων κρατών που δεν αποτελούν μέλη τους».14

Το έντονο Αμερικανικό ενδιαφέρον για την περιοχή της Γροιλανδίας, φέρει τις σημάνσεις μίας πολιτικής που αναζητεί εκ νέου σημεία εμπρόθετης επιρροής στο μεταίχμιο μεταξύ Ευρωπαϊκής ηπείρου και Αρκτικού κύκλου, κλιματικής αλλαγής και Κεφαλαιοκρατικής προσαρμογής σε νέα δεδομένα που προκύπτουν.

 

1Βλέπε σχετικά, Κοσιάρης Ανδρέας, ‘Μήπως τελικά «πωλείται» η Γροιλανδία;’ Ενημερωτική Ιστοσελίδα ‘Info-war,’ 22/08/2019, https://info-war.gr/mipos-telika-poleitai-i-groilandia/. Το ερώτημα που επιλέγεται ως τίτλος του κειμένου, δεν διατηρεί έναν αμιγή ρητορικό χαρακτήρα, παρά δύναται να αναδείξει την ευρύτητα, την εκτατικότητα του ‘ιμπεριαλισμού της εποχής μας,’ ενσωματώνοντας το πλαίσιο της Γροιλανδίας εντός της ευρύτερης περιοχής του Αρκτικού κύκλου: «Όπως και στον υπόλοιπο Αρκτικό κύκλο, έτσι και στη Γροιλανδία η σπουδή εταιρειών, βιομηχανιών και κρατών να εκμεταλλευτούν τις «νέες ευκαιρίες» για ανάπτυξη θα είναι άμεση το επόμενο διάστημα. Ήδη η Ρωσία έχει ενισχύσει τη θέση της στην περιοχή. Εξ ου και η πρόθεση Τραμπ για την εξαγορά της, όσο κι αν έχει όλα τα συνηθισμένα τραγικωμικά χαρακτηριστικά του Αμερικανού προέδρου, δεν είναι και τόσο αστεία. Η Γροιλανδία πωλείται, απλά όχι στον Τραμπ».  

2Βλέπε σχετικά, Κοσιάρης Ανδρέας, ‘Μήπως τελικά «πωλείται» η Γροιλανδία;…ό.π. Είναι η κλιματική αλλαγή που διαμορφώνει ευκαιρίες και δυνατότητες επέκτασης στη Γροιλανδία, περισσότερο άμεσα και εντατικά, καθότι η μεταβολή που σταδιακά επέρχεται, αφήνει περιθώρια ανα-πλαισίωσης της περιοχής ως ‘ειδικής ζώνης ενδιαφέροντος.’

3Βλέπε σχετικά, Κοσιάρης Ανδρέας, ‘Μήπως τελικά «πωλείται» η Γροιλανδία;…ό.π. Στο κείμενο του Ανδρέα Κοσιάρη, ενυπάρχει η περαιτέρω διάσταση της κλιματικής αλλαγής που για την Γροιλανδίας όπως και για περιοχές της Αρκτικής, ισοδυναμεί με το λιώσιμο των πάγων. ‘Τι ευρίσκεται από κάτω; Καθίσταται το ορυκτό υπέδαφος το ‘νέο πετρέλαιο και η Αρκτική η νέα Μέση Ανατολή;’ «Το λιώσιμο των πάγων δίνει επίσης πρόσβαση σε προηγουμένως απρόσιτο ορυκτό πλούτο. Το έδαφος είναι πλούσιο σε ψευδάργυρο, σίδηρο, ουράνιο και σπάνιες γαίες, ενώ άφθονα είναι και τα θαλάσσια κοιτάσματα ορυκτών καυσίμων. Ανάπτυξη αναμένεται και σε άλλες πτυχές του πρωτογενούς τομέα παραγωγής. Η γη της Γροιλανδίας ήδη μπορεί σταδιακά να υποστηρίξει μεγαλύτερο αριθμό και όγκο καλλιεργειών και η θερμαινόμενη θάλασσά της έχει δει μια αναγέννηση της αλιείας».

4Είναι χαρακτηριστικό πως σε σχετικό του ‘Tweet,’ ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, υπόσχεται να μην κατασκευάσει ουρανοξύστες στη Γροιλανδία, σε περίπτωση που ολοκληρωθεί επιτυχώς η διαδικασίας της ‘πώλησης’ της Γροιλανδίας στις ΗΠΑ, συνοδεύοντας τον σχετικό του λόγο με την εικόνα ενός ουρανοξύστη που δεσπόζει στο χώρο. Υπό το πρίσμα της προεδρικής λογοθετικότητας, ‘κατασκευάζεται’ συμβολικά η Αμερικάνικου τύπου, αρχιτεκτονική ‘φαντασμαγορία’ (το φαντασιακό του ‘μη-ορίου),  του ουρανοξύστη που δίδει στο αστικό κέντρο ‘όγκο,’ φιλοξενώντας από διαμερίσματα (η έννοια της οικίας-‘κουτί’ στην οποία αναφέρθηκε ο Walter Benjamin), και κύρια γραφεία επιχειρήσεων και εταιρειών, σημαίνεται η ‘μεγαλοπρέπεια’ που ‘εγγίζει’ τον ουρανό, αποτελώντας ένδειξη ‘Αμερικανότητας’ στην εν γένει αισθητική, υπονοείται η αντίστιξη με το εντόπιο περιβάλλον και το εκεί ύψος των κατοικιών ( Γροιλανδία), εκεί όπου, η Τραμπική λογοθετικότητα προσεγγίζει την ‘υπόσχεση’ που δύναται να λειτουργήσει ως συμβολική ‘απαγόρευση:’ ‘η γη της Γροιλανδίας θα καταστεί εκμεταλλεύσιμη, όχι όμως και αρχιτεκτονική υπό τον τύπο του ουρανοξύστη.’ Βλέπε σχετικά, ‘Τραμπ: Υπόσχομαι ότι δεν θα κατασκευάσω ουρανοξύστη στη Γροιλανδία,’ ‘naftemporiki.gr,’ 20/08/2019, https://www.naftemporiki.gr/story/1507656/tramp-yposxomai-oti-den-tha-kataskeuaso-ouranoksusti-sti-groilandia. Για την έννοια της οικίας-‘κουτιού’ στον Walter Benjamin, βλέπε σχετικά Μιχαήλ Σάββας, ‘Heimat- H ανέστια Εστία ή ένας περίπατος στο Gezi Park μαζί με τους Ernst Bloch, Walter Benjamin και Alain Badiou,’ στο: Μιχαήλ Σάββας, (επιμ.), ‘Homo Liber. Δοκίμια για την Εποχή, την Ποίηση και την Ελευθερία,’ Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα, 2016, σελ. 313-314.

5.Στο λόγο του προέδρου Τραμπ, η διαδικασία της ‘πώλησης’ γης (που δύναται να ιδωθεί και ως ‘κεκαλυμμένη υφαρπαγή’), δεν συνιστά παρά την  δυνατότητα μίας «μεγάλης κτηματομεσιτικής συναλλαγής», εκφράζοντας ή προσδιορίζοντας το πεδίο ‘χρηματιστικοποίησης’ της πολιτικής-διπλωματικής διαδικασίας, στο εγκάρσιο σημείο όπου τα πράγματα ακόμη και εάν επρόκειτο για γη και για μία ημι-αυτόνομη περιοχή (Γροιλανδία) διαθέτουν εμπράγματη αξία, ήτοι το ‘κατάλληλο τίμημα’ που οδηγεί και διαμέσου της χρηματικής (και όχι) μόνο ισχύος, στην ‘εξαγορά.’ Βλέπε σχετικά, ‘Τραμπ: Υπόσχομαι ότι δεν θα κατασκευάσω ουρανοξύστη στη Γροιλανδία…ό.π.  Το ψυχογράφημα του προέδρου Τραμπ, συγκροτεί η Γαλλική εφημερίδα ‘Le Monde,’ με  αφορμή το ζήτημα της Γροιλανδίας, προβαίνοντας σε μία ψυχολογικού-συναισθηματικού τύπου προσέγγιση και αναφέροντας πως η πρόταση ‘εξαγοράς’ της Γροιλανδίας αναδεικνύει «όλα τα χαρακτηριστικά του Αμερικανού προέδρου που τον καθιστούν ανεξέλεγκτο: ναρκισσισμός, ανορθολογισμός, υπερευαισθησία στην κριτική και παιδαριώδης συμπεριφορά». Αναφέρεται στο: ‘Ανεξέλεγκτος,’ ‘Le Monde-Η Καθημερινή,’ 24/09/2019, σελ.13.

6.Βλέπε σχετικά την ενδιαφέρουσα θεωρητική προσέγγιση του Μιχάλη Μπαρτσίδη, (με ένα από τα σημεία αναφοράς την θεωρία του Alain Badiou), για την έννοια την διεθνικότητας σήμερα. Μπαρτσίδης Μιχάλης, Ο εσωτερικός αποκλεισμός της Ευρώπης. Hotspot politics Vs Κοσμο-πολιτική,’ Περιοδικό Θέσεις, Τεύχος 138, Ιανουάριος-Μάρτιος 2017, http://www.theseis.com/index.php?option=com_content&task=view&id=1367&Itemid=29.

7.Με αφορμή τις καταστροφικές πυρκαγιές σε μεγάλα τμήματα του δασικού οικοσυστήματος του Αμαζονίου (οικολογική καταστροφή- οικολογική-περιβαλλοντική δυστοπία),  αναπαράγεται τις τελευταίες ημέρες, πολιτικά και λεκτικά, το συνθηματολογικό υπόδειγμα ‘No es Fuego, es Capitalismo,’ ‘Δεν είναι η πυρκαγιά αλλά ο Καπιταλισμός,’  υπόδειγμα που κατατίθεται με όρους ‘απόλυτης’ απόφανσης (ο Καπιταλισμός ως ‘αδόκητη καταστροφή των πάντων’),  παραγνωρίζοντας, αφενός μεν  την Κεφαλαιοκρατική εμμένεια  της επέκτασης και της αναπαραγωγής που αναπαριστά την γη ως ‘ειδολογικό’ πεδίο βέλτιστης αξιοποίησης (η κατάτμηση και η εκμετάλλευση των δασικών εκτάσεων δεν εκκίνησαν επί προεδρίας του ακροδεξιού Ζαΐρ Μπολσονάρου, αλλά, αντιθέτως, οξύνονται εντατικά),   αφετέρου (περιβαλλοντικές καταστροφές συνέβησαν και επί Σοβιετικής Ένωσης),  δε την συμμετοχή και μικροκαταπατητών γης στην αποψίλωση των δασών του Αμαζονίου (η καταστροφή του οποίου ‘απο-καλύφθηκε τώρα’),  και όχι μόνο μεγάλων εταιρειών ξυλείας ή μεγάλων γαιοκτημόνων,  προβαίνοντας συνάμα σε μία θεωρητική ‘σύλληψη’ που μετατοπίζει το εύρος αντίληψης ό,τι ‘καπιταλισμός σημαίνει φασισμός’ (‘ο φασισμός προέρχεται από την ‘μήτρα’ του καπιταλισμού’), προς την κατεύθυνση της θεώρησης, περισσότερο ‘εξειδικευμένης,’ όσο και απλοϊκής-ταυτολογικής,  ό,τι οι «καπιταλιστές είναι φασίστες», παραβλέποντας την ίδια την ευρύτητα του φασιστικού φαινόμενου, εντάσσοντας, με ‘φορτισμένα΄ αρνητικούς όρους, στην κατηγορία του ‘φασιστικού’ οτιδήποτε αξιολογείται ως ‘καπιταλιστικό.’ Βλέπε σχετικά, ‘Δεν είναι πυρκαγιά, είναι ο καπιταλισμός,’ Ενημερωτική Ιστοσελίδα ‘Info-war,’ 22/08/2019, https://info-war.gr/den-einai-pyrkagia-einai-o-kapitalismos/.  Η ανθρωπογενής παρέμβαση επί του περιβάλλοντος εξελίσσεται. Η ενεικόνιση που επιλέγεται αναπαριστά το δάσος του Αμαζονίου ωσάν θηλυκή μορφή-‘μητέρα,’ (σε νεαρή ηλικία και θλιμμένη για αυτό που συντελείται),  ‘μητέρα’ που δίδει ‘ζωή’ στον ‘πλανήτη΄ περιβαλλόμενη με μία ‘αύρα αγιότητας,’ (και σε τμήμα του δημόσιου λόγου των ημερών ενυπάρχει μία σχεδόν «λατρεία» για το δάσος-‘μητρότητα’ για να παραπέμψουμε στην έννοια της Hausen), τα ‘σπλάχνα’ της οποίας (‘δάσος’) καίγονται με τους μαύρους καπνούς να ορθώνονται στον ορίζοντα. Βλέπε σχετικά, Hausen Karen, ‘Mothers, sons, and the sale of symbols and goods: the German Mother’s Day 1923-33,’ στο: Medick Hans & Sabean Warren David, (επιμ.), ‘Interest and emotion. Essays on the study of Family and Kinship,’ Cambridge University Press/Editions de la Maison des Sciences de l’ Homme, Cambridge & Paris, 1984, σελ. 371-413.

8.Η πολιτική Τραμπ και η πρόθεση ‘εξαγοράς’ της Γροιλανδίας, δύναται να οριστεί και ως ιδιαίτερου τύπου, «ρήξη με την κανονικότητα», για να παραπέμψουμε στον Guy Saunier. Βλέπε σχετικά, Saunier Guy, ‘ ‘’Adikia.’’ Le Mal et l’ injustice dans les chansons populaires Grecques,’ Les Belles Lettres, Paris, 1979.

9.Ήδη η κυβέρνηση της Δανίας εξέφρασε την αντίθεση της στη συγκεκριμένη πρόταση ‘εξαγοράς γης, που ανα-πλαισιώνει την τυπολογία του πολιτικοδιπλωματικού ‘παιγνίου,’ δηλώνοντας ρητά πως η Γροιλανδία δεν «πωλείται» (οικονομική σήμανση-πρόσληψη που προβάλλει την άρνηση ‘διαπραγμάτευσης’), απαντώντας με έναν ίδιον τρόπο στην πρόταση Τραμπ που εναλλάσσει την θεσμική ιδιότητα του προέδρου με αυτή του χρηματιστή-επενδυτή (προηγούμενη ιδιότητα). Βλέπε σχετικά, Τραμπ: Υπόσχομαι ότι δεν θα κατασκευάσω ουρανοξύστη στη Γροιλανδία…ό.π.

10.Ο υπουργός άμυνας της Δανίας τονίζει ό,τι «η στρατιωτική παρουσία της Ρωσίας στην Αρκτική περιλαμβάνει αεροπλανοφόρα και μαχητικά αεροπλάνα στην αεροπορική βάση Nagurskoye στο νησί Αλεξάνδρα, που βρίσκεται περίπου 1.000 χιλιόμετρα από την ακτή της Γροιλανδίας».  Η γεω-πολιτική-στρατιωτική αντιπαράθεση με επίδικο την διαμόρφωση ‘ζωνών’ γύρω και εντός Γροιλανδίας εντείνεται, όσο και η ανάδειξη ενός ‘αστερισμού’ περιοχών στον Αρκτικό κύκλο που επιδιώκεται να αποκτήσουν ‘σύνορα’ και μία ‘εθνική ταυτότητα,’ ανα-σημαίνοντας την έννοια της κυριαρχίας. Βλέπε σχετικά, ‘Η Δανία προειδοποιεί τη Ρωσία πως θα αναπτύξει μαχητικά στην Αρκτική,’ Ενημερωτική-Ειδησεογραφική ιστοσελίδα ‘Sputnik,’ 21/05/2019, https://sputniknews.gr/kosmos/201905213473095-dania-rwsia-maxitika-aeroskafi-arktiki/.

11.«Το πλούσιο υπέδαφος της Γροιλανδίας και προπαντός οι 38,5 εκατ. τόνοι σπάνιων γαιών που βρίσκονται σε αυτή την τόσο απομονωμένη περιοχή του πλανήτη φαίνεται πως είναι το δέλεαρ για τον Ντόναλντ Τραμπ, που θέλει να την αγοράσει από τη Δανία. Με την κλιμάκωση του εμπορικού πολέμου η Κίνα έχει απειλήσει να μειώσει ή και να μηδενίσει τις εξαγωγές σπάνιων γαιών στις ΗΠΑ και η Ουάσιγκτον ενδιαφέρεται περισσότερο από ποτέ για την αυτάρκειά της στα 17 αυτά μέταλλα με τα «εξωτικά» ονόματα, όπως νεοδύμιο και δυσπρόσιο, που είναι αναγκαία για την παραγωγή ειδών υψηλής τεχνολογίας. Οι ΗΠΑ έχουν μάλιστα υπογράψει προσφάτως μνημόνιο συνεργασίας με τη Γροιλανδία για την εξόρυξη σπάνιων γαιών και την προώθηση των επενδύσεων στην αυτόνομη αυτή περιοχή, που διοικητικά ανήκει στη Δανία. Σύμφωνα με σχετικό ρεπορτάζ της βρετανικής εφημερίδας The Guardian, η μία από τις δύο εταιρείες ορυχείων που δραστηριοποιούνται στη Γροιλανδία, η αυστραλιανή Greenland Minerals, προκάλεσε αίσθηση όταν το 2007 άρχισε τις εξορύξεις στη νοτιοδυτική χερσόνησο της Γροιλανδίας, όπου το υπέδαφος είναι πλούσιο σε σπάνιες γαίες. Η εταιρεία ενδιαφέρει την Ουάσιγκτον, αλλά κυριότερος μέτοχός της είναι η κινεζική Shenghe Resources. Η δεύτερη εταιρεία, η επίσης αυστραλιανή Tanbreez Mining, αφενός ισχυρίζεται πως ελέγχει πλούσια κοιτάσματα σπάνιων γαιών και αφετέρου θεωρεί περιττή τη συνεργασία με την Κίνα».  Βλέπε σχετικά, ‘Στο στόχαστρο του Τραμπ ο «θησαυρός» της Γροιλανδίας,’ Εφημερίδα ‘Η Καθημερινή,’ 21/08/2019, https://www.kathimerini.gr/1039157/article/oikonomia/die8nhs-oikonomia/sto-stoxastro-toy-tramp-o-8hsayros-ths-groilandias.  Οι ΗΠΑ αναζητούν εναλλακτικές διόδους τροφοδοσίας ενός ιδιαίτερα σημαντικού τομέα της οικονομίας της χώρας (τεχνολογική καινοτομία), εκεί όπου το κεφάλαιο συναρθρώνεται με την γνώση.

12.Για την εννοιολόγηση του «χαλαρού διπολικού συστήματος», βλέπε σχετικά, Kaplan A.M, ‘System and process in International Politics,’ ECPR Press, London, 2005, σελ. 46-51.

13.Με το μέτωπο στην ιμπεριαλιστική δια-πάλη με την Κίνα, οι Ηνωμένες Πολιτείες εκθέτουν την περιεχομενικότητα της Τραμπικής μετα-νεωτερικής πολιτικής, που είναι η ‘φραγή’ της επέκτασης της Κίνας, θέτοντας στο προσκήνιο την δική τους ‘αυτονομία’ στην άντληση πρώτων υλών και σπάνιων γαιών, όπως συνέβη και στην περίπτωση του σχιστολιθικού αερίου. Η σφαιρική ενεργειακή ‘αυτονομία’ τίθεται πλέον ως μείζον διακύβευμα.

14.Βλέπε σχετικά, Σακελλαρόπουλος Σπύρος, ‘Σχετικά με τη θεωρία του ιμπεριαλισμού της εποχής μας,’ Περιοδικό Θέσεις, Τεύχος 71, Ιανουάριος-Μάρτιος 2001, http://www.theseis.com/index.php?option=com_content&task=view&id=730&Itemid=29. Στην αναλυτική του Σπύρου Σακελλαρόπουλου, οι ΗΠΑ δια-κρατούν τα πρωτεία από την άποψη της ιμπεριαλιστικής ισχύος, θέση που θα εκφράσει και στο βιβλίο του με τίτλο, ‘Κρίση και κοινωνική διαστρωμάτωση στην Ελλάδα του 21ου αιώνα,’ Εκδόσεις Τόπος, Αθήνα, 2014.

Έχει διαβαστεί 122 φορές

Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Αναζήτηση

advertisement
advertisement

Συνέντευξη με την πρέσβειρα της Κούβας Zelmys María Domínguez Cortina

«Άτιμη Ασφαλιστική»

Από την εκδήλωση της "ΑΛΛΗΣ ΑΠΟΨΗΣ" στο Foyer στη Βέροια(27/12/19)

 

Οι ερωτήσεις της "ΑΛΛΗΣ ΑΠΟΨΗΣ" προς την Έφη Αχτσιόγλου

 

advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement

Τα Πιο Δημοφιλή

Ο Καιρός στη Βέροια



Ο καιρός τώρα

Μερική λιακάδα
Μερική λιακάδα
Θερμοκρασία 18 °C
Άνεμος ΒΔ 2-4 μποφόρ

Πέμπτη, 28 Μαϊου

Μερική λιακάδα με καταιγίδες
Μερική λιακάδα με καταιγίδες
Θερμοκρασία 10 ως 21 °C
Άνεμος Β 2-4 μποφόρ

Παρασκευή, 29 Μαϊου

Μερική λιακάδα με καταιγίδες
Μερική λιακάδα με καταιγίδες
Θερμοκρασία 9 ως 21 °C
Άνεμος ΒΑ 1-2 μποφόρ

Ποιός είναι online

Έχουμε online 220 επισκέπτες και 1 μέλος.

Αρχική σελίδα για κινητά