Του Αλέκου Χατζηκώστα *

Την ώρα που χιλιάδες αγροτοκτηνοτρόφοι παλεύουν για την επιβίωση, η κυβέρνηση απορρίπτει τα δίκαια αιτήματά τους και με το άλλο χέρι συνυπόγραψε το αίσχος της συμφωνίας ΕΕ - Mercosur. Προσπαθεί μάλιστα να τους κοροϊδέψει ότι το κάνει «για το καλό τους»!

Η συμφωνία αυτή συνεπάγεται την άμεση υπονόμευση της ικανοποίησης των κοινωνικών αναγκών για ποιοτικά και φθηνά τρόφιμα. Ο λαός θα πληρώνει ακριβότερα εισαγόμενα προϊόντα αμφίβολης ποιότητας, την ώρα που οι εγχώριες παραγωγικές δυνατότητες θυσιάζονται στον βωμό του μονοπωλιακού ανταγωνισμού.

Γι αυτό η εξασφάλιση φθηνών και ποιοτικών τροφίμων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την επιβίωση της αγροτιάς, καθιστώντας τον αγώνα της υπόθεση όλου του λαού.

Ξεδιάντροπη κοροϊδία είναι και η στάση του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων κομμάτων, όπως του Βελόπουλου και της Κωνσταντοπούλου, που πριν δυο βδομάδες ψήφιζαν ξανά την αναθεώρηση της ΚΑΠ και τώρα διαμαρτύρονται για το «συμπλήρωμά» της.

Η ίδια η υπογραφή της συμφωνίας επιβεβαιώνει ποιο είναι το πραγματικό πρόσωπο της ΚΑΠ, αφού από αυτήν παίρνει τη σκυτάλη της ενίσχυσης του «εξαγωγικού προσανατολισμού» και των εξευτελιστικά χαμηλών τιμών στις πρώτες ύλες για λογαριασμό των εμποροβιομηχάνων.

Η ίδια η ΚΑΠ κάνει ασύμφορη την παραγωγή για τους πιο μικρούς αγροτοκτηνοτρόφους και από την άλλη μοιράζει ξεροκόμματα για να «χρυσώνει το χάπι» και να κρατήσει χαμηλές τις τιμές για τους εμποροβιομήχανους, όπως τώρα με τις προκαταβολές των 45 δισ. για να μετριαστούν οι αντιδράσεις λόγω Mercosur.

Ενώ οι αγρότες διεκδικούν μέτρα για να μπορούν να παράγουν φθηνά και ποιοτικά προϊόντα για τον λαό, η ΕΕ μέσω της ΚΑΠ και της Mercosur «εγγυάται» ότι οι βιοπαλαιστές θα μένουν χωρίς εισόδημα για να διασφαλίζονται τα κέρδη των ομίλων και ότι οι λαοί θα πληρώνουν πανάκριβα για αμφιβόλου ποιότητας τρόφιμα, με τις παραγωγικές δυνατότητες να θυσιάζονται στον βωμό του ανταγωνισμού μιας χούφτας μονοπωλίων.

Για να θολώσει τα νερά, η κυβέρνηση διακινεί τους ίδιους μύθους που ακούνε οι αγροτοκτηνοτρόφοι εδώ και δεκαετίες από όλα τα κόμματα της ΕΕ - λιβανιστήρια της ΚΑΠ.

Ακούνε για παράδειγμα για την «ελεύθερη πρόσβαση» που αποκτούν σε «εκατοντάδες εκατομμύρια καταναλωτές» της Λατινικής Αμερικής. Τα ίδια έλεγαν τα αστικά κόμματα για την ΕΟΚ (μετέπειτα ΕΕ): Οτι τα αγροτικά προϊόντα «θα βρουν τη θέση που τους αξίζει στην ευρωπαϊκή αγορά», ότι οι αγρότες θα έχουν «μεγαλύτερο και πιο σταθερό εισόδημα» και ότι «δεν θα πουλάνε πια στις λαϊκές, αλλά σε όλη την Ευρώπη»...

Τι έμεινε απ' αυτή την προπαγάνδα; Για τους μεν βιοπαλαιστές ο στραγγαλισμός από τα περισσότερα χρέη και το ξεκλήρισμα με εργαλείο την ΚΑΠ, ενώ για τους βιομηχάνους και τα μονοπώλια του αγροτοδιατροφικού τομέα εξασφαλίζεται η θωράκιση των κερδών και της ανταγωνιστικότητας, η ενίσχυση της «εξωστρέφειας» για τα προϊόντα τους, κάτι που ενισχύεται με τη Mercosur.

Ακούνε ξανά για «δικλίδες ασφαλείας» που τάχα θα αποτρέψουν τις αρνητικές επιπτώσεις στην παραγωγή, για «ρήτρες» που θα θωρακίζουν το εισόδημα απέναντι στην απότομη αύξηση των εισαγωγών.

Τα ίδια δηλαδή που εδώ και δεκαετίες λένε για την ΚΑΠ οι κυβερνήσεις και τα κόμματα της συστημικής «αντιπολίτευσης». Οι δυνάμεις δηλαδή που αλληλοσφάζονται για το ποιος «διαπραγματεύεται» καλύτερα με την ΕΕ, ποιος «αξιοποιεί» και ποιος «χάνει» τις «ευκαιρίες» κ.ο.κ. Οι «δικλίδες» δεν είναι παρά το «άλλο μισό» της «ταφόπλακας» που έφερε η κυβέρνηση. Οπως και με την ΚΑΠ, θα αξιοποιούνται για το ξέπλυμα της συμφωνίας, παραπέμποντας στον «τρόπο εφαρμογής» και όχι στην ίδια την αποστολή της.

Αν κάτι επιβεβαιώνεται ξανά, είναι ότι η λαϊκή ανάγκη για καλά και φθηνά προϊόντα δεν συναντιέται πουθενά με τη βάρβαρη πολιτική της ΕΕ και των επιχειρηματικών ομίλων. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την επιβίωση της αγροτιάς, γι' αυτό ο αγώνας των βιοπαλαιστών αφορά όλο τον λαό.

Η έγκριση της συμφωνίας δεν σημαίνει ότι η αναμέτρηση τελείωσε. Το «ποτάμι» των αγώνων των εργατών, των αγροτών και όλου του λαού έχει τη δύναμη όχι μόνο να αμβλύνει επιπτώσεις, αλλά και να σπάσει κάθε δεσμό, να ακυρώσει τους αντιλαϊκούς σχεδιασμούς και να ανατρέψει τα πάντα, επιβάλλοντας το δίκιο των πολλών κόντρα στα κέρδη των μονοπωλίων και τις δεσμεύσεις της ΕΕ.

Η ικανοποίηση αυτής της ζωτικής ανάγκης απαιτεί σύγκρουση με το «ναρκοπέδιο» που έχει την υπογραφή όλων των κρατών - μελών, των κυβερνήσεων και των κομμάτων της ΕΕ. Στον δρόμο του κοινού αγώνα ενάντια στον κοινό αντίπαλο η εργατική τάξη μαζί με τους βιοπαλαιστές της πόλης και της υπαίθρου μπορεί να επιβάλει το δίκιο της κόντρα στα κέρδη των μονοπωλίων.

* Δημοσιογράφος-συγγραφέας

πρώτη δημοσίευση εφημερίδα ΒΕΡΟΙΑ 19/1/2026

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.