Χωρίς αυταπάτες!

Του Αλέκου Χατζηκώστα *

Τα όσα εξαγγέλθηκαν στη ΔΕΘ- και μάλιστα σε προεκλογική περίοδο- από τη κυβέρνηση και κόμματα της αντιπολίτευσης που διεκδικούν την κυβερνητική εξουσία είναι αποκαλυπτικά για το τι μας ετοιμάζουν, αλλά και για την ουσία της πολιτικής τους. Παρά τις προσπάθειες να υψώνουν τους τόνους μεταξύ τους, για να φανούν διαφορετικοί, πολλά είναι αυτά που επί της ουσίας τους ενώνουν πολιτικά. Δεν είναι τυχαία και η «κατηγορία» ότι ό ένας κλέβει το πρόγραμμα του άλλου!

Πάντως αν σε κάτι είχε δίκιο ο Μητσοτάκης, ήταν η αποστροφή του για το ότι ο λαός πρέπει «να απαντήσει στα μεγάλα και όχι στα μικρά ερωτήματα» γιατί είναι αυτά που καθορίζουν την ουσία της πολιτικής κάθε κόμματος. Ολοι τους διαβεβαιώνουν ότι είναι «κοστολογημένα» ακόμα και τα ελάχιστα που παρουσιάζουν ως ανταπόδοση τάχα στα λαϊκά στρώματα, για να μην κινδυνέψει η δημοσιονομική «ευστάθεια» και «μπει ξανά η χώρα σε περιπέτειες». Να θυμίσουμε ότι μαζί ψήφισαν τα μνημόνια στο παρελθόν για να «μας σώσουν». Στην πραγματικότητα, οι εξαγγελίες τους είναι συνέχεια της ίδιας άγριας πολιτικής: Σταθερότητα για το κεφάλαιο και τα υπερκέρδη του, που πληρώνει με θυσίες ο λαός, σε ανάπτυξη και κρίση της οικονομίας.

Ας δούμε ορισμένα από τα «μεγάλα» που πρέπει να διαβάζει ο λαός:

1. Για παράδειγμα ο πρωθυπουργός (αλλά και η βολική αντιπολίτευση) προβλέπουν μόνιμους «κόφτες» σε όλες τις λαϊκές ανάγκες, με «επιχείρημα» πως «κινούμαστε στα όρια του υφιστάμενου δημοσιονομικού χώρου», «υπάρχουν όρια δαπανών που αν ξεπεραστούν θα υπάρξουν αναπόφευκτα μέτρα λιτότητας», «αυτό αντέχει η οικονομία», να θυμίζει πως «οι υπερβάσεις δαπανών, με τις "οροφές" δαπανών όπως αυτές έχουν καθοριστεί από την Ευρωπαϊκή Ενωση, οδηγούν πια αυτόματα - το επαναλαμβάνω, αυτόματα - σε ευρωπαϊκή επιτήρηση». Αλλά και δισ. ματωμένων πλεονασμάτων και φοροληστεία σε εργαζόμενους και επαγγελματίες με στόχο «ευνοϊκότερο δανεισμό για το κράτος, ευνοϊκότερο δανεισμό για τις επιχειρήσεις», αποκαλύπτοντας πως για να κερδίσει την παραμικρή ανάσα ο λαός, πρέπει να συγκρουστεί με τα «όρια» της καπιταλιστικής κερδοφορίας, των «αντοχών» του αστικού κράτους και την ευρωενωσιακή «κανονικότητα» για την οποία μιλάνε όλα τα αστικά κόμματα.

2. Η πολιτική τους δεν θίγει τη κερδοφορία των μεγάλων επιχειρήσεων (π.χ στην ενέργεια, στις τράπεζες κ.α), αντίθετα τη θεωρούν ως ζητούμενο και βαφτίζοντας την «ανάπτυξη» (χτισμένη πάντα πάνω στην άγρια εκμετάλλευση των εργαζομένων), επιδιώκουν το γιγάντωμά της. Κάνουν έτσι λόγο για την ανάγκη να «μεγαλώσει η πίτα», μία πίτα που μεγαλώνει για τους καπιταλιστικούς ομίλους από την εφαρμογή των 600 και πλέον αντιλαϊκών προαπαιτούμενων (τα μνημόνια ζουν…), από τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα συνεχίσει να πληρώνει ο λαός, από τη μεγαλύτερη ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση ζωτικών για τον λαό υποδομών και υπηρεσιών, από τη χρηματοδότηση της πολεμικής οικονομίας και το βάθεμα της πολεμικής εμπλοκής. Όμως έχει αποδειχθεί ότι αυτά οδηγούν με «μαθηματική ακρίβεια» σε ένταση της εκμετάλλευσης, δηλαδή σε σχετική και απόλυτη χειροτέρευση της θέσης των εργαζομένων και του λαού. Δεν υπάρχει όμως καπιταλιστική ανάπτυξη όπου να κερδίζουν όλοι. Διαφορετικά είναι τα ταξικά συμφέροντα σε κάθε κοινωνία.

3. Παρά τις φραστικές διαμάχες δεν αμφισβητούν τις «στρατηγικές συμμαχίες της χώρας» (π.χ ΗΠΑ, Ισραήλ) που πρακτικά σημαίνουν μια Ελλάδα» ακόμα πιο βαθιά στον πόλεμο, με τον λαό να ματώνει για τους ΝΑΤΟικούς, ώστε η αστική τάξη να είναι «σύμμαχος των πιο ισχυρών», «ισότιμος συνομιλητής» κ.ο.κ., με τους κινδύνους να είναι ανυπολόγιστοι για τον λαό. Ακόμα μια απόδειξη ότι τώρα είναι ακόμη πιο επιτακτική ανάγκη να σπάσει η «ομερτά» της εμπλοκής στα ευρωατλαντικά σχέδια και των κινδύνων, να δυναμώσει παντού ο λαός τον αγώνα ενάντια στην εμπλοκή για να ξεκουμπιστούν οι ΝΑΤΟικές βάσεις, να γυρίσουν οι στρατιωτικοί που βρίσκονται εκτός συνόρων, να αμφισβητήσει την πολιτική του για την αναβάθμιση των κερδών της αστικής τάξης που τον οδηγεί πιο βαθιά στον πόλεμο και στις συνεχείς θυσίες.

Το συγκλονιστικό παράδειγμα στο συλλαλητήριο στη ΔΕΘ, με σύνθημα «καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους», είναι μονόδρομος, αν θέλουμε πραγματικά ν’ αλλάξουμε ζωή!

* Δημοσιογράφος-συγγραφέας

 πρώτη δημοσίευση ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ της Μαγνησίας

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Δαπανηρός και τζούφιος

Επόμενο άρθρο

Μερτικό