«Παράσταση ισχύος»

«(...) η χώρα μας όχι μόνο δεν στηρίζεται σε αλλότριες πλάτες, αλλά βάζει πλάτη σε άλλα κράτη. Φάνηκε στην Κύπρο, τα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή, τις χώρες του Κόλπου (...) έχουμε ηγετικό ρόλο στην επιχείρηση EUNAVFOR ASPIDES της Ευρωπαϊκής Ενωσης για την προστασία της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα, αλλά και στην επιχείρηση EUNAVFOR Irini στην Κεντρική Μεσόγειο (...)».

Η υπερήφανη αναφορά στις ευρωΝΑΤΟικές αποστολές που συμμετέχουν οι Ενοπλες Δυνάμεις, είναι από συνεντεύξεις που έδωσε ο υπουργός Εξωτερικών τις τελευταίες μέρες.

Κομπάζουν για τον «ηγετικό ρόλο» της Ελλάδας στα ιμπεριαλιστικά σφαγεία και ομολογούν με θράσος πως οι εξοπλισμοί που πληρώνει πανάκριβα ο λαός επιχειρούν χιλιάδες μίλια μακριά από τα σύνορα, για να «βάλουν πλάτη» στα συμφέροντα των εφοπλιστών, των ενεργειακών ομίλων, συνολικά της αστικής τάξης.

«Η Ελλάδα πια δεν παρακολουθεί, η Ελλάδα δρα. Η εποχή της αδράνειας για την Ελλάδα έχει παρέλθει οριστικά (...) για πρώτη φορά, έχει καταστεί από πελάτης ασφαλείας σε πάροχο ασφαλείας. Σκεφτόμασταν ποτέ ότι η Ελλάδα θα παρείχε ασφάλεια με τον τρόπο που το έπραξε στην Κύπρο, στη Μέση Ανατολή, στον Κόλπο, στη Βόρεια Ελλάδα; Αρα, σήμερα η Ελλάδα έχει την ισχύ και την εξάγει και είναι σημαντικό ότι όχι μόνο την έχει, αλλά έχει και την παράσταση ισχύος να το επιβάλλει»...

Ετσι περιγράφουν τους αναβαθμισμένους ρόλους και τις αποστολές που αναλαμβάνει η χώρα στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ - ανταγωνιστικά και προς την αστική τάξη της Τουρκίας - προωθώντας την πολιτική της ευρωατλαντικής συμμαχίας που βάζει φωτιά στην περιοχή.

Φουσκώνουν από «πατριωτισμό» και «εθνική υπερηφάνεια» επειδή οι φρεγάτες στην Ερυθρά, η πυροβολαρχία στη Σαουδική Αραβία, οι Patriot στον Εβρο και στη Σούδα παρέχουν ασφάλεια σε ΝΑΤΟικούς συμμάχους και υποδομές, την ώρα που ο λαός γίνεται στόχος αντιποίνων και οι ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις επεκτείνονται προς τη Μεσόγειο και την Ευρώπη.

«Παράσταση ισχύος» για την πατρίδα του κεφαλαίου δεν είναι η ευημερία του λαού, οι καλοί μισθοί, η σύγχρονη δωρεάν Υγεία, οι σχέσεις αμοιβαίου οφέλους με τους άλλους λαούς, η ανάπτυξη και χρήση της τεχνολογίας για τις λαϊκές ανάγκες... Είναι η εμπλοκή της χώρας ακόμα πιο βαθιά σε ανταγωνισμούς και σχέδια που σπρώχνουν τον λαό στην καταστροφή και στον όλεθρο, για να διεκδικεί η αστική τάξη μερτικό από την ιμπεριαλιστική λεία.

«(...) η Ελλάδα αναπτύχθηκε διπλωματικά και σήμερα βρίσκεται στο απόγειο της ισχύος της. Στον σκληρό πυρήνα όλων των μεγάλων διεθνών οργανισμών, με στρατηγικές συμμαχίες με κρίσιμες χώρες (...) σε δύο μήνες αναλαμβάνουμε την Προεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και καθορίζουμε την αρχιτεκτονική ασφαλείας ολόκληρου του κόσμου».

Οι «στρατηγικές συμμαχίες», για τις οποίες μιλάνε, είναι τα νήματα που δένουν τη χώρα και τον λαό με τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και τις συγκρούσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι σχέσεις με το Ισραήλ, που επιδρούν στα Ελληνοτουρκικά, τώρα που τα όπλα αλλάζουν τους συσχετισμούς στη Μέση Ανατολή και παγκόσμια.

Ο οίστρος τους να ...καθορίσουν την «αρχιτεκτονική ασφαλείας ολόκληρου του κόσμου» (!) δεν είναι μόνο διαπιστευτήρια στην αστική τάξη ότι θα κάνουν ό,τι απαιτούν τα ζωτικά της συμφέροντα τώρα που ο καπιταλισμός πέρασε ανεπίστρεπτα σε πολεμική φάση, αλλά και διαβεβαίωση στους ΑμερικανοΝΑΤΟικούς ότι είναι διατεθειμένοι να αναλάβουν κάθε αποστολή για την ευρωατλαντική «ασφάλεια» και «σταθερότητα» απέναντι στα αντίπαλα ιμπεριαλιστικά κέντρα...

Το έργο το έχει ξαναδεί ο λαός, με τους τυχοδιωκτισμούς και τους μεγαλοϊδεατισμούς της αστικής τάξης και όλων των κομμάτων της, που τον οδήγησαν σε οδυνηρές περιπέτειες και ανείπωτες καταστροφές. Ο βρώμικος ρόλος των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων έχει αποδειχτεί πολλές φορές στο παρελθόν, επιβεβαιώνεται και τώρα.

Δεν χωράει λοιπόν κανένας εφησυχασμός! Καμιά ανοχή στα επικίνδυνα σχέδιά τους. Ο λαός έχει την πείρα και τη δύναμη να διαμορφώσει αυτός το μέλλον του και να δώσει διέξοδο από τα αδιέξοδα της εκμετάλλευσης και του πολέμου.

Με πιο ισχυρό ΚΚΕ, εργατικό - λαϊκό κίνημα χειραφετημένο από τους στόχους και τα κάλπικα διλήμματα της αστικής τάξης, με κοινωνική συμμαχία, να βάλει στο στόχαστρο την πολιτική που θωρακίζει τα συμφέροντα και τα κέρδη του κεφαλαίου, παλεύοντας για την ανατροπή του σάπιου καπιταλισμού.

• Το άρθρο αναδημοσιεύεται από τη στήλη «Η Άποψή μας», του «Ριζοσπάστη», Τετάρτη 26 Αυγούστου 2026

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Επόμενο άρθρο

Αλυσίδα