Ορισμένες αλήθειες κάτω από τα ραντάρ των αστικών ΜΜΕ

Ακραίες πυρκαγιές», «αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής» και διάφοροι παρόμοιοι τίτλοι γράφονται καθημερινά στις στήλες των αστικών εφημερίδων και σάιτ για να περιγράψουν τις πυρκαγιές σε Ισπανία και Γαλλία. Ο Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν για να αποπροσανατολίσει τη συζήτηση από τις πραγματικές αιτίες έφτασε σε σημείο μάλιστα να μιλά για τη «δυσκολότερη κατάσταση μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο».

Η «κλιματική κρίση» αποτελεί την εύκολη επωδό για κυβερνήσεις και ΕΕ ώστε να αποποιηθούν τις εγκληματικές ευθύνες τους, που θέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές και καταστρέφουν το φυσικό περιβάλλον. Από τον αλήστου μνήμης «στρατηγό άνεμο» των κυβερνήσεων της ΝΔ μέχρι τη «δυσκολότερη κατάσταση μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο», ο κοινός παρονομαστής είναι η εγκληματική πολιτική «κόστους - οφέλους» της ΕΕ.

Μια πολιτική που εξ ορισμού αποκλείει κάθε εκπόνηση ολοκληρωμένου σχεδιασμού αντιπυρικής προστασίας, απογυμνώνοντας κάθε χρόνο τις ελάχιστες δυνάμεις και υποδομές δασοπυρόσβεσης και δασοπροστασίας σε κάθε χώρα της ΕΕ.

2026 The Associated Press. All

Μεγάλες καταστροφές από τη φωτιά στην Ισπανία

Στη Γαλλία οι πυροσβέστες που βρίσκονται κυριολεκτικά μέσα στις φλόγες όλες αυτές τις μέρες καταγγέλλουν ότι μόνο τα 8 από τα 12 αεροσκάφη Canadair που έχει διαθέσιμα η Γαλλία έχουν επιχειρησιακή ικανότητα. Τα υπόλοιπα 4 δεν μπορούν να συμβάλουν στην κατάσβεση, γιατί δεν υπάρχουν ανταλλακτικά.

Εκτός από τις ελλείψεις σε ανταλλακτικά, ένα ακόμα βασικό ζήτημα που προσκρούει στη στρατηγική «κόστους - οφέλους» είναι οι ελλείψεις μόνιμου προσωπικού. Σύμφωνα με τα στοιχεία του γαλλικού υπουργείου Εσωτερικών για το 2025, από τους συνολικά 258.641 πυροσβέστες οι 200.961 είναι εποχιακοί, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις απαραίτητες εργασίες διάνοιξης αντιπυρικών ζωνών τους μήνες εκτός της αντιπυρικής περιόδου.

Στην τεράστια πλειοψηφία τους λοιπόν οι πυροσβέστες δεν έχουν σχέση μόνιμης εργασίας, ενώ οι ανάγκες σε προσωπικό αυξάνονται και είναι συνεχείς οι καταγγελίες για εξουθενωμένο και εξαντλημένο προσωπικό που δίνει μάχη με τις φλόγες 13 ώρες, σε εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2003/88/ΕΚ, ή και παραπάνω.

Η δουλειά «ήλιο με ήλιο» και οι πετσοκομμένες εργασιακές συμβάσεις δεν αποτελούν ελληνική ή γαλλική ιδιαιτερότητα, αλλά τη χιλιοειπωμένη «ευρωπαϊκή κανονικότητα» που επικαλείται η κυβέρνηση της ΝΔ στην Ελλάδα και πίνουν νερό στο όνομά της και τα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης.

Στη δε Γαλλία, όπου κατά την αντιπυρική περίοδο υπάρχει ένα συγκριτικά ευρύ δίκτυο σχεδόν 200 χιλιάδων εθελοντών, η κλιμακούμενη επιβάρυνση με ευθύνες που αρμόζουν σε επαγγελματίες οδηγεί σε πολλές παραιτήσεις, οι οποίες δεν αναπληρώνονται από ορισμένα κίνητρα που ενεργοποίησε το γαλλικό αστικό κράτος προκειμένου να διατηρήσει τον αριθμό τους.

Αντίστοιχη κατάσταση - χωρίς καν μεγάλο αριθμό εθελοντών - επικρατεί και στη γειτονική Ισπανία, που και εκεί ο λαός αυτές τις μέρες δοκιμάζεται από τις πυρκαγιές. Το 2024 η μείωση του αριθμού των πυροσβεστών ήταν η μεγαλύτερη σε απόλυτους αριθμούς σε ολόκληρη την Ευρώπη, με 2.617 λιγότερους πυροσβέστες σε σχέση με το 2023. Στη χώρα με τη δεύτερη μεγαλύτερη δασική έκταση στην Ευρωπαϊκή Ενωση αντιστοιχούν 1,8 δασοπυροσβέστες ανά 1.000 εργαζόμενους, προσεγγίζοντας τον μέσο όρο της ΕΕ.

Μία ακόμα πλευρά που έχει αξία να καταγραφεί είναι το γεγονός ότι και στην Ισπανία, όπου η εγχώρια σοσιαλδημοκρατία παρουσιάζεται ως πρότυπο «φιλολαϊκής» διακυβέρνησης, τομείς της δασοπυρόσβεσης καλύπτονται από εργολαβικά γραφεία που προσλαμβάνουν εποχιακούς πυροσβέστες. Υπάρχουν μάλιστα παραδείγματα όπου η δασοπυρόσβεση υπαγόταν απευθείας στην Περιφέρεια, στη συνέχεια ιδιωτικοποιήθηκε και αργότερα μεταφέρθηκε εκ νέου σε δημόσιο φορέα η διαχείρισή της.

Μέσα από αυτήν τη διαδρομή ιδιωτικοποιήσεων και κρατικοποιήσεων υπηρεσιών δασοπυρόσβεσης, οι εργαζόμενοι υποστηρίζουν ότι οι εργασιακές συνθήκες όχι μόνο δεν βελτιώθηκαν αλλά αντίθετα επιδεινώθηκαν, καθώς διευρύνονται πρακτικές με κύριο στόχο τη μείωση του κόστους εργασίας. Με δυο λόγια, όσο η γη και η προστασία του περιβάλλοντος αποτελούν εμπορεύματα, ούτε οι συνθήκες εργασίας και οι μισθοί βελτιώνονται ούτε το φυσικό περιβάλλον προστατεύεται, το αντίθετο, απουσιάζουν και τα αυτονόητα.

Είναι ενδεικτικό ότι στη Μαδρίτη καταγράφονται 64 κενές θέσεις πυροσβεστών από τις 124 που θα έπρεπε να έχει η Υπηρεσία Πρόληψης και Κατάσβεσης Δασικών Πυρκαγιών της πόλης, με σφοδρές διαμαρτυρίες του προσωπικού για χαμηλούς μισθούς, ληγμένο εξοπλισμό αναπνευστικών συσκευών και μη πυράντοχες στολές...

Σε συνθήκες πολεμικής οικονομίας, όπου θησαυρίζουν οι όμιλοι της πολεμικής βιομηχανίας, η δασοπυρόσβεση αποτελεί «κόστος» για τα κέρδη του κεφαλαίου. Στην εποχή που δίνονται δισ. ευρώ για την έρευνα και παραγωγή οπλικών συστημάτων, οι κυβερνήσεις «δεν μπορούν» να βρουν λεφτά για να αλλάξουν τα χαλασμένα ανταλλακτικά από πυροσβεστικά αεροπλάνα, ή οι πυροσβέστες να διαθέτουν τα απαιτούμενα μέτρα ατομικής προστασίας.

Το εχθρικό κράτος, η ΕΕ και οι αστικές κυβερνήσεις με τις οποίες βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι οι εργαζόμενοι ταΐζουν για χρόνια τους ομίλους με ζεστό χρήμα για «πράσινες επενδύσεις», χαρατσώνουν τους λαούς με «πράσινους φόρους». Παρά τα κηρύγματα, αποδεικνύεται ότι ο λαός σε κάθε χώρα είναι εκτεθειμένος πολλαπλά σε καύσωνες, πλημμύρες, πυρκαγιές και χιονοπτώσεις, σε κάθε φυσικό φαινόμενο, τεκμηριώνοντας ότι η «πράσινη» στρατηγική δεν έχει καμία σχέση με την προστασία της ανθρώπινης ζωής και του περιβάλλοντος, αλλά με αυτή της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των επιχειρήσεων.

Τα ίδια τα γεγονότα δείχνουν ότι όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν «δυσλειτουργίες» του αστικού κράτους, όπως διατυμπανίζουν οι θιασώτες της ευρωενωσιακής λυκοσυμμαχίας, αλλά σχεδιασμένη στρατηγική του. Γιατί αποτελεί πολιτική επιλογή το αν θα προσλάβεις μόνιμο προσωπικό για τη δασοπυρόσβεση που θα καλύψει πάγιες ανάγκες ή θα χρηματοδοτήσεις επενδύσεις - μαμούθ στην πολεμική βιομηχανία για να καλύψεις τις ΝΑΤΟικές ανάγκες, είτε πρόκειται για τη φιλελεύθερη κυβέρνηση της ΝΔ στην Ελλάδα ή του Μακρόν στη Γαλλία, είτε για τη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση Σάντσεθ στην Ισπανία.

Η μεγάλη αντίφαση που βγάζει μάτι είναι ότι σε συνθήκες τεράστιων δυνατοτήτων ανάπτυξης της επιστήμης και της τεχνολογίας, το γεγονός ότι η ιδιοκτησία και ο έλεγχός τους βρίσκεται στα χέρια των ομίλων προδιαγράφει μεγάλες τραγωδίες για τους λαούς.

Γι' αυτόν τον λόγο χρειάζεται να δυναμώσουν η συζήτηση και η πάλη για ολοκληρωμένο αντιπυρικό σχέδιο και πολιτική προστασία σε σύγκρουση με την πολεμική εμπλοκή και προετοιμασία, κόντρα στον ζυγό κόστος - κέρδος, για κάλυψη των αναγκών σε προσωπικό και υποδομές, αναδεικνύοντας την προοπτική που ανοίγει το σχέδιο του ΚΚΕ στην οικονομία και την εξουσία που θα επιβάλει δρόμο ανάπτυξης με τον λαό ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει, έτσι ώστε να μπορούν να καλυφθούν πραγματικά οι κοινωνικές ανάγκες με γνώμονα την προστασία της ανθρώπινης ζωής, της λαϊκής περιουσίας και του περιβάλλοντος. Να δυναμώσει η πάλη σε κάθε χώρα για την ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Χιλιάδες ξεριζωμένοι στην Θέουτα, τουλάχιστον 18 νεκροί. Αντιμέτωποι ξανά με την απάνθρωπη πολιτική και την εργαλειοποίηση ΕΕ - κυβερνήσεων

Επόμενο άρθρο

Ιμπεριαλιστικός Πόλεμος στο Ιράν: Μπαράζ αμερικανικών επιθέσεων και αντίποινα σε βάσεις στην περιοχή