Τετάρτη, 23 Οκτ, 2019

  • Ο Τ. Μπαρτζώκας μετέφερε στην υφυπουργό Σ. Ζαχαράκη αιτήματα της ΕΛΜΕ Ημαθίας
  • «Τα ιστορικά γεγονότα δεν κρίνονται από τα δικαστήρια, αλλά από τους ιστορικούς και τη συλλογική μνήμη»
  • Βίκυ Παπατζίκου : «Το κοινό σήμερα μπαίνει στη γκαλερί και έχει χτίσει πάνω σ' αυτήν»
  • ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΕΤΗΣΙΩΝ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ  ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ  ΔΗΜΟΥ ΒΕΡΟΙΑΣ
  • «Τέλος εποχής» στην προστασία της α' κατοικίας
  • Μια μικρή μειοψηφία ελέγχει τον παγκόσμιο πλούτο!
Ο Τ. Μπαρτζώκας μετέφερε στην υφυπουργό Σ. Ζαχαράκη αιτήματα της ΕΛΜΕ Ημαθίας1 «Τα ιστορικά γεγονότα δεν κρίνονται από τα δικαστήρια, αλλά από τους ιστορικούς και τη συλλογική μνήμη»2 Βίκυ Παπατζίκου : «Το κοινό σήμερα μπαίνει στη γκαλερί και έχει χτίσει πάνω σ' αυτήν»3 ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΕΤΗΣΙΩΝ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ  ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ  ΔΗΜΟΥ ΒΕΡΟΙΑΣ4 «Τέλος εποχής» στην προστασία της α' κατοικίας5 Μια μικρή μειοψηφία ελέγχει τον παγκόσμιο πλούτο!6

Το Σχόλιο της Ημέρας

«Το συλλαλητήριο» (Διήγημα)

print
email
από Η Άλλη Άποψη
«Το συλλαλητήριο» (Διήγημα)

του Γ.Μ.

  Εκείνο το απόγευμα  άλλαξε ξαφνικά ο καιρός, έπειτα από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα που σε τίποτα δε θύμιζε χειμωνιάτικες μέρες.

  Ήταν τόσο παρατεταμένη η χειμερινή καλοκαιρία που γεννοβολούσε σκέψεις και λόγια στον κόσμο. Στους γεροντότερους αναμνήσεις απ’ τους πραγματικούς χειμώνες της νιότης τους, στους νεότερους σκέψεις και κουβέντες για την αλλαγή του κλίματος που  προξενούσε όλα αυτά τα παράκαιρα, για κάποιους παραδοσιακούς μετεωρολόγους-σεισμολόγους ανησυχίες για επικίνδυνο ξύπνημα του Εγκέλαδου ή και αργοπορημένης βαρυχειμωνιάς. Τους είχαν ανησυχήσει τούτους τους τελευταίους και οι απανωτοί, μικροί και λίγο μεγαλύτεροι σεισμοί των τελευταίων ημερών που λες και είχαν βαλθεί να επιβεβαιώσουν τις δυσοίωνες προβλέψεις τους. Άγνωστο αν τους επιβεβαίωναν τα γυρίσματα του καιρού. Κείνο το απόγευμα, με το σκοτείνιασμα, ο καιρός έδειχνε τα δόντια του αγριεμένος! Είχε τριγύρω απλωθεί μια…υγρή παγωνιά.

  Περπατώντας σκεφτικός, με το κεφάλι σκυφτό, τους ώμους μαζεμένους ο  Μ., με τα χέρια βαθιά χωμένα στις τσέπες για να αποφύγει την παγωνιά και το ενοχλητικό  μελάνιασμα των άκρων, διέσχισε βιαστικά τους δρόμους που τον χώριζαν από τον προορισμό του. Είχε από ημέρες κατά νου, με το φόβο μήπως ξεχαστεί, προγραμματίσει την έξοδο αυτή. Πώς θα γινόταν άλλωστε διαφορετικά; Το να μην παρευρεθεί στην παρουσίαση του νέου βιβλίου,  του ήταν αδιανόητο και μόνο ως σκέψη. Φίλος ο συγγραφέας, , ακούραστος και πάντα δραστήριος αγωνιστής του οράματός του, ακάματος εργάτης της πένας και του πνεύματος….καμιά φορά και του οινοπνεύματος όπως ο ίδιος έλεγε παιχνιδιάρικα, ιδιωτικά  και δημόσια, παίζοντας με τα λόγια.

  Οι κοντινοί  του άνθρωποι το γνώριζαν καλά αυτό, ήξεραν ότι τα λεγόμενά του συγγραφέα δεν απείχαν πολύ από την πραγματικότητα. Άνθρωπος πληθωρικός στις εκδηλώσεις του, εξωστρεφής και χαμογελαστός. Λιτός αντίθετα σε όσα το μυαλό και η καρδιά του τον έσπρωχναν να αποτυπώσει στο χαρτί. Γνώριζε πως scripta manent, πως τα γραπτά μένουν και πάσχιζε  να είναι όσο το δυνατό πιο ξεκάθαρος και σαφής, αποφεύγοντας τις δαιδαλώδεις και σκοτεινές, πολλές φορές άσκοπες, περιπλανήσεις του νου που θα μπορούσαν να βγάλουν τον αναγνώστη από το στόχο. Ήταν πολλές φορές κόντρα στο ρεύμα , στα κοινωνικά και πολιτικά κόντρα στο ρεύμα για τα καλά,  μα και στα λογοτεχνικά με μία σκέψη που δύσκολα σύγχρονος του λογοτέχνης, οποιουδήποτε ύψους του «σήμερα» θα μπορούσε να αποδεχτεί.

  Ο δρόμος φάνταζε μεγάλος ,ατελείωτος και τον μεγάλωνε η υγρασία που τρύπωνε στα σωθικά και οι αραιές, παγωμένες σταγόνες της ψιχάλας που καρφωνόταν στο πρόσωπο. Ο  Μ. δεν είχε ετοιμάσει νωρίτερα τον απαραίτητο, απογευματινό καφέ κι ένιωθε τη βάση του κεφαλιού του να πιέζεται ενοχλητικά από την έλλειψη της  απαραίτητης καφεΐνης . Ίσως και να ήταν η συνήθεια χρόνων, μπορεί η παγωμένη και υγρή ατμόσφαιρα του χειμωνιάτικου σούρουπου, ίσως  ο θόρυβος των σκέψεων στο μυαλό του που διαδέχονταν η μία την άλλη μοιάζοντας με συρμό αμαξοστοιχίας που τα βαγόνια της δεν έχουν τελειωμό και πέφτουν το ένα πάνω στο άλλο, συγκρούονται μεταξύ τους , κάνοντας θόρυβο. Δεν τον απόλαυσε κάνοντας την , εύλογη, σκέψη πως ο χώρος που επρόκειτο σε λίγη ώρα να τους φιλοξενήσει, πέρα από την απλόχερη προσφορά πνευματικής τροφής αν μη τι άλλο, είχε να προσφέρει στους «πιστούς» την ευχαρίστηση της απόλαυσης ενός , κάποιου είδους καφέ, από τους πολλούς και ποικίλους που κυκλοφορούσαν πλέον, κάποιοι από αυτούς ευρηματικοί , ίσως και εξωτικοί, σε ένα ωραίο περιβάλλον. Έτσι διέσχιζε τον τελευταίο δρόμο πριν αντικρίσει τη φωταγωγημένη πλατεία κι η τελευταία σκέψη που συγκρούστηκε , αυτή τη φορά με πάταγο με όλες τις άλλες, ήταν αυτή του καφέ! Το σώμα του άλλωστε του έδινε αλλεπάλληλα σήματα της ανάγκης, κάνοντας τον να αδημονεί.

  Μόνο κάποιος ήχος δυνατών αλλά συγκεχυμένων φωνών από το πάνω μπαλκόνι μίας πολυώροφης , ελάχιστα φωτισμένης , οικοδομής διέκοψε ξαφνικά την απρόσκοπτη πορεία των σημάτων αυτών , τον ανάγκασε να δείξει κάποια προσοχή γύρω του και να ανακτήσει κάποια επαφή με τον περιβάλλοντα χώρο για τον οποίο ως πριν αδιαφορούσε κινούμενος μέσα του αυτόματα, όπως συμβαίνει πολλές φορές σε όλους. Ένας ήχος ή μάλλον πολλοί κι απροσδιόριστοι, με μια μηχανική και όχι ανθρώπινη χροιά. Εύκολα κανείς καταλάβαινε ότι προέρχονταν από συσκευή, τηλεόραση ή κάτι άλλο. Επρόκειτο για φωνές και συνθήματα κι ο έρημος, νυχτερινός δρόμος που δεν έσφυζε από κίνηση, απέκλειε το ενδεχόμενο οι φωνές και τα συνθήματα να ήταν η συνέπεια φυσικής παρουσίας ανθρώπων. Το ταρακούνημα του ξαφνικού ήχου κινητοποίησε το μουδιασμένο του  μυαλό και γρήγορα συνειδητοποίησε την πηγή προέλευσης των ρυθμικών συνθημάτων και της οχλοβοής. Θυμήθηκε πως κείνη την ημέρα ήταν προγραμματισμένο  μεγάλο συλλαλητήριο στην παραδίπλα  μεγαλούπολη  κι ο λόγος της πλατιάς κινητοποίησης εθνικός, σίγουρα σοβαρός μα και όπως γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις αφορμή για εκμετάλλευση των αισθημάτων του απλού λαού και αποπροσανατολισμό του  από άλλα εξίσου σοβαρά, ίσως και σοβαρότερα ζητήματα από διάφορους , περίεργους για τα γούστα του κύκλους. Το μόνο που κατάφερε να ξεχωρίσει, στο ελάχιστο διάστημα που κοντοστάθηκε για  να ακούσει, ήταν τα ρυθμικά χειροκροτήματα , οι ρυθμικές φωνές που φώναζαν για τα εθνικά δίκαια, όπως τουλάχιστο τα αντιλαμβάνονταν όσοι σκαρφάλωσαν από κάθε σπιθαμή γης σε λεωφορεία και αυτοκίνητα για να διαδηλώσουν τη μέρα εκείνη στην παραδίπλα μεγαλούπολη. Δεν έτυχε να ανοίξει τηλεόραση, δεν έτυχε να μπει στο διαδίκτυο όπως το συνήθιζε για να έχει σφαιρικότερη εικόνα όσων γίνονταν εκείνη την ώρα. Κούνησε το κεφάλι αποδοκιμαστικά, δείχνοντας άλλη μια φορά  τη διαφωνία του με τα τεκταινόμενα, έστω κι αν τις προηγούμενες ημέρες ήταν αρκετοί όσοι δήλωναν με περηφάνεια πως θα συμμετάσχουν στο συλλαλητήριο, έστω κι αν όπου κι αν άνοιγες την τηλεόραση περίσσευαν οι φωνές όσων μιλούσαν με φανατισμό για τα πράγματα. Δεν ήταν άλλωστε λίγοι εκείνοι με τους οποίους  ο  Μ. ήρθε σε κόντρα προσπαθώντας να αναδείξει πτυχές που ο φανατισμός κι η ακρισία δεν τους επέτρεπε να δουν και να αντιληφθούν.

  Ο συντονισμός με το περιβάλλον αποδείχτηκε στιγμιαίος και με βιαστικό βήμα κάλυψε τα λίγα τελευταία μέτρα που τον χώριζαν από τον προορισμό του αδιαφορώντας για την πρόσκαιρη θύμιση όσων τον είχαν απασχολήσει τις προηγούμενες ημέρες σε συζητήσεις και συναναστροφές. Άλλωστε το μυαλό του κραύγαζε ασταμάτητα για την ανάγκη να τον ικανοποιήσει με άλλα πράγματα, όπως ο καφές κι η παρουσίαση του βιβλίου.

  Βρήκε στο κατώφλι του φιλόξενου χώρου τον ίδιο το συγγραφέα που αναψοκοκκινισμένος , και φανερά αγχωμένος, τον ενημέρωσε για μια ξαφνική  αλλαγή του χώρου. Προσπάθησε να καταλάβει από τα σκόρπια λεγόμενα τι ακριβώς είχε μεσολαβήσει αλλά το μόνο που κατάλαβε ήταν η ουσία όσων με ταχύτητα του έλεγε ο οικοδεσπότης, το ρεζουμέ. Όλες τις υπόλοιπες λεπτομέρειες το ανυπόμονο μυαλό  φρόντισε να τις διαγράψει και να τις στείλει στο δικό του κάδο ανακύκλωσης. Το μόνο που εν τέλει κατέγραψε, ίσως και όχι από τη φωνή του συνομιλητή αλλά περισσότερο από νοήματα και χειρονομίες,  ήταν η νέα διαδρομή που έπρεπε να ακολουθήσει αντί για τη συνηθισμένη από άλλες ανάλογες περιπτώσεις στο παρελθόν.

  Δίπλα στην κεντρική, ολοφώτιστη και απλόχωρη αίθουσα εκδηλώσεων, με τα οβάλ και παραλληλόγραμμα τραπέζια που μπορούσες με άνεση να ακουμπήσεις τα χέρια σου, τα προσωπικά σου αντικείμενα , αναψυκτικά και καφέδες , υπήρχε μία άλλη , μικρή , βοηθητική για μικρότερες εκδηλώσεις. Η πόρτα για τη μεγάλη σάλα έκλεισε με τζαμαρία την ώρα που περνούσε μπροστά από αυτή ο Μ. , σε κάποιο βαθμό επιδεικτικά οπωσδήποτε απαγορευτικά. Στη μέσα αίθουσα συνάντησε φίλους και γνωστούς. Με κάποιους χαιρετήθηκε εγκάρδια, με κάποιους με ένα νεύμα του προσώπου. Κάποιοι τον αγνόησαν και κάποιους τους αγνόησε και ο ίδιος .Κάποιους δεν του γνώριζε και δεν τον γνώριζαν. Ήταν άλλωστε ήδη πολύς ο κόσμος που είχε μαζευτεί και όλα έδειχναν πως θα γινόταν ακόμα περισσότερος, τόσος που δε θα χωρούσε για να παρακολουθήσει με τη στοιχειώδη άνεση.

  Κάθισε σε μια απ΄ τις  παραταγμένες  σε σειρά καρέκλες, που ευτυχώς παρείχαν μία άνεση. Κοίταξε πλάι του και μπρος του για να ακουμπήσει τα λιγοστά πράγματα που έβγαλε από την τσέπη  του, μα δε βρήκε τίποτε και τα έχωσε ξανά βιαστικά στο βάθος του παλτού του. Το ερεθισμένο του μυαλό συνέχιζε να στέλνει αδιάκοπα σήματα καφεΐνης κι αναρωτήθηκε που βρίσκεται άραγε ο σερβιτόρος και αν θα μπορούσε σε μια τέτοια κατάσταση να πιει εκείνον τον καφέ. Με τις άκρες των  ματιών του είδε την κοπέλα με το δίσκο και στις διπλανές καρέκλες κάποιους να κρατούν στα χέρια φλιτζάνια, κούπες και ποτήρια με εκείνο το καφέ ρόφημα που του παγίδευε τη σκέψη. Αναθάρρησε, σήκωσε το χέρι και το άγρυπνο βλέμμα της κοπέλας με το δίσκο παρατήρησε την κίνηση. Σε δύο λεπτά κρατούσε στο χέρι του μία μεγάλη, ζεστή κούπα , είχε ήδη δοκιμάσει μια γουλιά  και έχοντας ηρεμήσει αναζήτησε κάποιο χώρο για να τον ακουμπήσει με ασφάλεια.

  Στάθηκε τυχερός …στο πλάι του , δίπλα στη τζαμαρία που υψωνόταν και χώριζε από το χώρο πια της εκδήλωσης τη μεγάλη, ολοφώτιστη και απλόχωρη αίθουσα εκδηλώσεων, με τα οβάλ και παραλληλόγραμμα τραπέζια που μπορούσες με άνεση να ακουμπήσεις τα χέρια σου, τα προσωπικά σου αντικείμενα , αναψυκτικά και καφέδες, αυτή που θα πρόσφερε στους φίλους του βιβλίου τη μεγαλύτερη δυνατή άνεση τις επόμενες ώρες όμως κατέστη απαγορευμένος καρπός,  στο πλάι του και κάτω, ακριβώς κάτω από το αριστερό του χέρι υπήρχε ένα στενό , μαρμάρινο πεζούλι, κατάλοιπο προφανώς μιας άλλης, διαφορετικής περιόδου του κτιρίου, πριν η πανύψηλη τζαμαρία το χωρίσει σε ανομοιογενή μέρη. Πάνω σ΄ αυτό ακούμπησε με ανακούφιση την κούπα του . Παρατήρησε  μέσα απ΄ τις περσίδες τα καλοστρωμένα τραπέζια του διπλανού, αδειανού προς το παρόν, χώρου και αναστέναξε με κάποια ζήλεια, που μετριάστηκε όμως αφού το ζητούμενο δεν ήτανε η άνεση και η απόλαυση αλλά η συμμετοχή του στην εκδήλωση που θα του παρείχε και την ικανοποίηση της άλλης ουσιαστικής ανάγκης , πέρα από του καφέ…αυτήν της πνευματικής ικανοποίησης, της καλής συζήτησης, της εγρήγορσης της σκέψης.

  Ο φίλος που ήρθε και κάθισε στη διπλανή, αεροπορική λες, θέση επανάφερε την κουβέντα σε όσα και ο συγγραφέας του είχε πρωτοπεί, δίνοντας τις απαραίτητες εξηγήσεις για την αιφνίδια αλλαγή. Μόνο που τώρα , έπειτα από την ικανοποίηση που πρόσφερε στο μυαλό και το κορμί το ζεστό υγρό, μπορούσαν πια να γίνουν αντιληπτά. Ο  Μ. πληροφορήθηκε τους λόγους για τους οποίους η …απλόχωρη αίθουσα εκδηλώσεων ήταν ερμητικά κλειστή. Με βάση τα λεγόμενα τού επαρκώς ενημερωμένου φίλου,  η αίθουσα είχε δοθεί για να ξεκουραστούν, απολαμβάνοντας φαγητό και πότο οι επιβάτες δύο λεωφορείων. Με έκπληξη ο  Μ. άκουγε πως οι επιβάτες , επέστρεφαν από το συλλαλητήριο, και το μυαλό του γύρισε σε όσα τα προηγούμενα εικοσιτετράωρα τον είχαν απασχολήσει, στις σκέψεις , τις συζητήσεις και τις εντάσεις  για τη διοργάνωση και τους διοργανωτές του, για τους σκοπούς και τους στόχους τους. Αναγκαστικά ο νους του επέστρεψε στις σκέψεις που γεννήθηκαν στο μυαλό του λίγη μόλις ώρα πριν, κάτω από το μπαλκόνι της κοντινής, πολυώροφης πολυκατοικίας. Δεν έλειψε απ’ το μυαλό του κάποιος εκνευρισμός , θυμός για το αιφνιδιαστικό της αλλαγής που δε λάμβανε υπόψη την πνευματική τροφή, προγραμματισμένη άλλωστε από καιρό, αλλά έδινε βάση και σημασία σε υλικά πράγματα, όμως απαραίτητα, υπακούοντας σε νόμους και κανόνες που λειτουργούν έτσι κι αλλιώς, παραμερίζοντας όποιες αρνήσεις ή διαφωνίες. Ηρέμησε λιγάκι όταν καλοσκέφτηκε πως και ο ίδιος συμπεριφέρθηκε ανάλογα μέχρι στις φλέβες του να κυλήσει σε ίση ποσότητα με αίμα υγρό καφέ, πράγμα υλικό και όχι τόσο πνευματικό. Ηρέμησε περισσότερο όσο η αίθουσα γέμιζε, οι φωνές πλήθαιναν, ο χρόνος μίκραινε κι η έναρξη της εκδήλωσης για την παρουσίαση του νέου βιβλίου ζύγωνε. Τον ηρέμησε και ο πληθωρικός και χαμογελαστός χαρακτήρας του συγγραφέα που περιφερόταν ανάμεσα στους προσκεκλημένους, έχοντας ξεπεράσει κι αυτός τον αρχικό εκνευρισμό, βλέποντας με χαρά τις αναπαυτικές καρέκλες να μην επαρκούν.

  Τα πάντα αποτελούσαν παρελθόν σε λίγη ώρα, όταν ο πρώτος ομιλητής ξεκίνησε να μιλά. Όμοια και στον δεύτερο, κι ο κόσμος παρακολουθούσε με ενδιαφέρον. Στη δίπλα αίθουσα ξεχώριζαν αρχικά τα καλοστρωμένα τραπέζια με τα απαραίτητα πάνω τους αντικείμενα. Σιγά σιγά τα τραπέζια άρχισαν να γεμίζουν από ένα πλήθος ανθρώπων, οι φωνές να πληθαίνουν, οι ήχοι από τα μαχαιροπίρουνα και τα ποτήρια που χτυπούν το ένα το άλλο να πολλαπλασιάζονται. Οι φωνές των ομιλητών στη διαχωρισμένη με τη τζαμαρία αίθουσα άρχισαν να μη διακρίνονται, τα λόγια τους να χάνονται, η ηρεμία που είναι απαραίτητη σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις να χάνεται. Ο Μ. και όχι μόνο αυτός , έριξε κλεφτές ματιές στη διπλανή αίθουσα, μέσα από τις περσίδες. Σκέφτηκε για μια στιγμή να κρυφοκοιτάξει, να σηκωθεί και να δει από κοντά όσους λίγα μόλις εκατοστά από το πρόσωπό του ξεκουράζονταν φωναχτά, έπειτα από τον αγώνα για τα εθνικά δίκαια που έδωσαν λίγες ώρες πριν. Ήταν περίεργος να δει αυτό το σμάρι ανθρώπων που λίγες ώρες νωρίτερα , σκαρφαλώνοντας σε λεωφορεία και αυτοκίνητα, ταξίδεψαν από κάθε μέρος , μακρινό ή κοντινό για να φτάσουν στη διπλανή μεγαλούπολη. Για να δει από κοντά όσους λίγες ώρες πριν χειροκροτούσαν ρυθμικά, φώναζαν ρυθμικά συνθήματα, συμμετέχοντας στο συλλαλητήριο. Ο λόγος της πλατιάς κινητοποίησης εθνικός, σίγουρα σοβαρός μα  όπως γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις αφορμή για εκμετάλλευση των αισθημάτων του απλού λαού και αποπροσανατολισμού του  από άλλα εξίσου σοβαρά, ίσως και σοβαρότερα ζητήματα από διάφορους , περίεργους  κύκλους.

Ο Μ. δεν μπόρεσε ασφαλώς να διακρίνει λεπτομέρειες, να ξεχωρίσει ήχους και κουβέντες, παρά μονάχα την κίνηση  χεριών και  σωμάτων που κινούνταν ακατάπαυστα πάνω στις καρέκλες, δίπλα στα οβάλ και παραλληλόγραμμα τραπέζια. Γύρισε το κεφάλι και την προσοχή του σε όσα μπρος του λάμβαναν χώρα, ακούγοντας πια τη φωνή του φίλου του συγγραφέα να μιλά για το τελευταίο του βιβλίο. Δεν αντιλήφθηκε αν κανείς από τη διπλανή αίθουσα συνειδητοποίησε την ύπαρξη δεκάδων ανθρώπων δίπλα του, πίσω από τις περσίδες και την πανύψηλη τζαμαρία που λειτουργούσε σα διαχωριστικό κόσμων, σκέψεων και στάσεων. Δύο κόσμοι, ο ένας δίπλα στον άλλο, τόσο κοντά  κι όμως τόσο μα τόσο μακριά! Διέκρινε μονάχα μετά από αρκετή ώρα από το απέναντι παράθυρο τα λεωφορεία να ξεκινούν , αφήνοντας ελεύθερο το χώρο στο πάρκινγκ για να το καταλάβουν άλλα οχήματα με τη σειρά τους.

Στη σκέψη του τα πράγματα στέκονταν αντίστροφα, θεωρώντας όσα αυτός είχε παρακολουθήσει … πραγματικό συλλαλητήριο.

 

 

 

 

Έχει διαβαστεί 179 φορές

Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Αναζήτηση

advertisement

Συνέντευξη με την πρέσβειρα της Κούβας Zelmys María Domínguez Cortina

advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement

Τα Πιο Δημοφιλή

Ο Καιρός στη Βέροια



Ο καιρός τώρα

Καθαρός
Καθαρός
Θερμοκρασία 21 °C
Άνεμος ΝΝΑ 2-3 μποφόρ

Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου

Λιακάδα
Λιακάδα
Θερμοκρασία 11 ως 24 °C
Άνεμος ΑΒΑ 1-2 μποφόρ

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου

Κυρίως λιακάδα
Κυρίως λιακάδα
Θερμοκρασία 10 ως 24 °C
Άνεμος ΑΝΑ 1-2 μποφόρ

Ποιός είναι online

Έχουμε online 136 επισκέπτες και 0 μέλη.

Αρχική σελίδα για κινητά