3 χρόνια μετά…

Του Αλέκου Χατζηκώστα *

Με μια σειρά αφιερώματα «τιμήθηκε» η επέτειος από τις επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτώβρη 2023. Στις περισσότερες από αυτές όμως απουσίαζε η αλήθεια, αλλά και τα ανγκαία συμπεράσματα. Ας δούμε ορισμένες πλευρές:

1. Οι επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτώβρη 2023 δεν ήταν «κεραυνός εν αιθρία». Ηρθε μετά από δεκαετίες σκληρής κατοχής σε Γάζα και Δυτική Οχθη από τον στρατό και τους μηχανισμούς των εποίκων ενός κράτους που στήθηκε πάνω στο ξεκλήρισμα χιλιάδων Παλαιστινίων και τις καταστροφές παλαιστινιακών χωριών και πόλεων ήδη από την πρώτη Νάκμπα (καταστροφή) του 1948.

Οι συμφωνίες του Οσλο στις αρχές της δεκαετίας του 1990 αποδείχθηκε πως δεν ήταν παρά ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο υπονόμευσης της ίδρυσης βιώσιμου και ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους.

Ηδη από τη δεκαετία του 1990, το Ισραήλ είχε επιβάλει περιορισμούς στις ελεύθερες μετακινήσεις Παλαιστινίων και στις κινήσεις αγαθών από και προς τη Γάζα, ενώ τον Μάρτιο του 2006 απαγόρευσε και την είσοδο των Παλαιστινίων εργαζομένων στο Ισραήλ. Σε εκθέσεις οργανώσεων του ΟΗΕ καταγράφεται η οικονομική αποδιάρθρωση στη Λωρίδα της Γάζας, η υψηλή ανεργία, η επισιτιστική ανασφάλεια και η γενικότερη εξάρτηση από έξωθεν βοήθεια.

Μετά τις βουλευτικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2006, όταν η Χαμάς κέρδισε όχι μόνο στη Γάζα, αλλά και στη Δυτική Οχθη, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, το Ισραήλ έβγαλε από το συρτάρι τα σχέδια της εισβολής.

2. Μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια, το Ισραήλ αξιοποίησε ή κατασκεύασε νέες αφορμές για να κλιμακώσει βάναυσα τη βία κατά του παλαιστινιακού λαού σε Γάζα και Δυτική Οχθη, προκειμένου να αναγκάσει το μεγαλύτερο μέρος σε ξεριζωμό.

Η ισραηλινή εισβολή στη Γάζα προκάλεσε μέχρι σήμερα πάνω από 74.000 νεκρούς, εκ των οποίων πάνω από 20.000 είναι παιδιά και έφηβοι, οι 263 δημοσιογράφοι, οπερατέρ και φωτορεπόρτερ και 455 πέθαναν από λιμό τον δεύτερο χρόνο του πολέμου. Πάνω από 11.000 είναι οι αγνοούμενοι που θάφτηκαν ζωντανοί και τραυματισμένοι μέσα σε ερείπια και συντρίμμια βομβαρδισμένων κτιρίων.

Είναι ενδεικτικό ότι το παλαιστινιακό υπουργείο Υγείας στη Γάζα έχει μετρήσει πάνω από 1.400 νεκρούς Παλαιστίνιους από τον Οκτώβρη του 2025, όταν τέθηκε σε ισχύ η «εκεχειρία», με πολλά από τα θύματα να είναι γυναίκες και παιδιά. Το ίδιο διάστημα σκοτώθηκαν σε περιστασιακές συγκρούσεις ή επιθέσεις μόλις πέντε Ισραηλινοί στρατιώτες.

Οι τραυματίες υπολογίζονται σε τουλάχιστον 175.100, ενώ η Γάζα έχει παγκοσμίως την υψηλότερη αναλογία ακρωτηριασμένων παιδιών. Η δορυφορική αποτίμηση που δημοσιοποίησε ο ΟΗΕ τον Αύγουστο κατέγραψε ζημιές στο 82% των κτιρίων και άλλων κατασκευών της Γάζας, από τα οποία τα 2/3 έχουν καταστραφεί πλήρως.

Οι εκτοπισμένοι αφορούν πλέον σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού (περίπου 2 εκατ. κάτοικοι), με τον ισραηλινό στρατό να καμαρώνει επειδή έχει υπό πλήρη έλεγχο και κατοχή πάνω από τα 2/3 της Γάζας.

Μέσα σε αυτή την τριετία καταστράφηκε πάνω από το 90% των υποδομών (συμπεριλαμβανομένων των νοσοκομείων και κέντρων υγείας και των σχολείων του ΟΗΕ). Οι όγκοι ερειπίων και συντριμμιών στις βομβαρδισμένες και ισοπεδωμένες περιοχές της Λωρίδας μετριούνται σε 68 εκατομμύρια τόνους.

3. Παρακολουθώντας κανείς τις εξελίξεις τρία χρόνια μετά, αντιλαμβάνεται ότι η επέμβαση των Ισραηλινών με τις πλάτες ΗΠΑ και ΕΕ υπήρχε ως σενάριο από τα πριν, για να εξυπηρετήσει το σχέδιο της Νέας Μέσης Ανατολής, το οποίο προωθείται σταθερά τα τελευταία χρόνια με συμβιβασμούς και με τη βία από τους ευρωατλαντικούς και το Ισραήλ.

Σχέδιο που εντάσσεται στους ευρύτερους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς για τους αγωγούς και τις πηγές Ενέργειας, τους δρόμους του εμπορίου (π.χ. IMEC) και τις σφαίρες επιρροής, απέναντι στην Κίνα και τους συμμάχους της στην περιοχή.

Σ' αυτά τα σχέδια συμμετέχουν ενεργά η ελληνική αστική τάξη, η κυβέρνηση και τα κόμματά της, που αναγνωρίζουν εν χορώ το δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα, στήριξαν την επέμβαση και τη γενοκτονία, ξεπλένουν ακόμα και σήμερα το κράτος - δολοφόνο και τον βρώμικο ρόλο του, με τη στρατηγική συμμαχία που έχουν συνάψει μαζί του όλες διαδοχικά οι κυβερνήσεις (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ). Τα χέρια όλων είναι βαμμένα με το αίμα του Παλαιστινιακού λαού, ενώ ακόμα και σήμερα αρνούνται να εφαρμόσουν την ομόφωνη απόφαση της Βουλής από το 2015 για αναγνώριση Παλαιστινιακού κράτους, ως ελάχιστη συμβολή στον αγώνα του λαού να αποκτήσει δική του πατρίδα.

4. Η αντίδραση από φορείς του λαϊκού κινήματος ήταν άμεση και συνεχίζεται. Από τις πρώτες κιόλας μέρες του Οκτώβρη 2023 οργανώθηκαν κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα, ενώ μέσα σε λίγες μέρες δεκάδες Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες και εκατοντάδες σωματεία είχαν ήδη συνυπογράψει κοινή ανακοίνωση αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό.

* Δημοσιογράφος-συγγραφέας

πρώτη δημοσίευση στη ψηφιακή εφημερίδα InVeria

Επόμενο άρθρο

Αλ. Τσίπρας: Ξανά ΑμερικανοΝΑΤΟικότερος των ΑμερικανοΝΑΤΟικών