Τετάρτη, 19 Αυγ, 2026

Κλοπή του λαού χωρίς τέλος, την ώρα που σκιαμαχούν για τα ψίχουλα

Νέα έκδοση από τη «Σύγχρονη Εποχή»: «Οι απείθαρχοι, μια ζωή δοσμένη στον αγώνα» του Σπ. Χαλβατζή

ΚΚΕ: Η πρόωρη αποπληρωμή μέρους του κρατικού χρέους προέρχεται από την ακρίβεια, την άδικη φορολογία του λαού και τους τσακισμένους μισθούς

Όλοι και όλες στο πλευρό των διωκόμενων συναδέλφων! Κάλεσμα σε παράσταση διαμαρτυρίας τη Δευτέρα 31 Αυγούστου, στις 11 π.μ., στη ΔΙΠΕ Ημαθίας

Το Σχόλιο της Ημέρας

Πολεμικό δελτίο

Χθες 16:23

Πολεμικό δελτίο θυμίζουν οι ειδήσεις των τελευταίων ημερών, που επιβεβαιώνουν ότι το σύστημα του κέρδους και το αντιλαϊκό, εχθρικό κράτος παίζουν κορόνα - γράμματα την ασφάλεια, ακόμα και τη ζωή του λαού.Ενας ακήρυχτος πόλεμος στον αγώνα της επιβίωσης και μέσα στους χώρους δουλειάς είναι σε εξέλιξη, αποκαλύπτοντας παντού το πραγματικό ... Περισσότερα

Οι αποφάσεις και το δίκιο...

Σαβ 08 Ιουλίου 2017 07:17 από Η Άλλη Άποψη

Oι δύο αποφάσεις του Αρείου Πάγου για εργασιακά ζητήματα που δημοσιοποιήθηκαν αυτή τη βδομάδα, αναιρώντας αντίστοιχες πρωτόδικες αποφάσεις, στην πραγματικότητα έρχονται να επιβεβαιώσουν για πολλοστή φορά τον αντεργατικό χαρακτήρα του νομοθετικού πλαισίου που έχει διαμορφωθεί από τις αστικές κυβερνήσεις υπέρ του κεφαλαίου, σε βάθος δεκαετιών, αλλά και με ιδιαίτερη ένταση στα χρόνια της οικονομικής κρίσης.

Η πρώτη απόφαση του Αρείου Πάγου, επαναλαμβάνοντας προγενέστερες αποφάσεις του, με βάση νόμους του 1920 και του 1955, ορίζει ότι ακόμα και η μακροχρόνια μη καταβολή των δεδουλευμένων ενός μισθωτού από την εργοδοσία δεν αρκεί από μόνη της για να θεμελιώσει την έννοια της «βλαπτικής μεταβολής» των όρων της σύμβασης εργασίας του.

Τι σημαίνει πρακτικά αυτό σήμερα για τους περίπου 1,5 εκατομμύριο απλήρωτους εργαζόμενους; Οτι όσο μακρόχρονη και να είναι η απληρωσιά τους, από τη στιγμή που η εργοδοσία αποφεύγει να τους απολύσει, μπορούν μεν να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα τους, αλλά δεν μπορούν με κανέναν τρόπο να διεκδικήσουν αποζημιώσεις απόλυσης, προκειμένου να ξεφύγουν από την ομηρία.

Με τη δεύτερη απόφαση του Αρείου Πάγου, που αφορά την απόρριψη προσφυγής ενάντια στην κατάργηση των «ρητρών μονιμότητας» και της όποιας διασφάλισης αυτές παρείχαν σε εργαζόμενους απέναντι σε απολύσεις, η Ολομέλεια τάχθηκε υπέρ της συνταγματικότητας των αντεργατικών ανατροπών του δευτέρου μνημονίου και της άθλιας ΠΥΣ 6/2012, προβάλλοντας το κριτήριο της τόνωσης της «ανταγωνιστικότητας» και της «δυνατότητας εξυγίανσης των επιχειρήσεων μέσω της μείωσης του εργασιακού κόστους».

Να το ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν, γιατί είδαμε αυτές τις μέρες και υπουργούς της κυβέρνησης να βγαίνουν στα κάγκελα επειδή «ανακάλυψαν» ξαφνικά την ταξικότητα των δικαστηρίων: Οι αποφάσεις της αστικής Δικαιοσύνης πατάνε πάνω στο αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο του αστικού κράτους, πάνω δηλαδή στο πλαίσιο του οποίου την παγίωση και την παραπέρα εμβάθυνση ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με το τέταρτο μνημόνιο.

Το ίδιο ακριβώς αντεργατικό πλαίσιο απαιτούν να διατηρηθεί στο ακέραιο και μετά την τυπική ολοκλήρωση του τρέχοντος μνημονίου τόσο οι ενώσεις του εγχώριου κεφαλαίου, όπως ο ΣΕΒ, όσο και οι διεθνείς «εταίροι» του. Γι' αυτό και το δίκιο της τάξης τους οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να το βρουν μέσα σε αυτά τα τείχη, παρά μόνο μέσα από την πάλη για το γκρέμισμά τους!(Αναδημοσίευση απότον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ)

Έχει διαβαστεί 523 φορές