Τι ώρα είναι;

Στο πιο κρίσιμο ερώτημα της εποχής μας, η επίσκεψη Ρούμπιο έγινε αφορμή για να δοθούν ξανά αποκαλυπτικές απαντήσεις.

Είπε ο Αμερικανός ΥΠΕΞ στην ομιλία του στην Πνύκα: «Οι αντίπαλοί μας γίνονται όλο και πιο διεκδικητικοί (...) Σήμερα είμαστε σε σταυροδρόμι, σε ένα σημείο καμπής. Η επόμενη δεκαετία και οι αποφάσεις της θα γράψουν τις εξελίξεις του επόμενου αιώνα, αν θα διατηρηθούμε στην κορυφή του κόσμου ή αν θα υποβιβαστούμε σε μια θέση υποτέλειας και παρακμής μπροστά στις απειλές που αντιμετωπίζουμε».

Η αποστροφή αυτή δεν χρειάζεται ερμηνεία. Στην εποχή μας κρίνεται η πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα, ως αποτέλεσμα της ανόδου της Κίνας, που αμφισβητεί τις ΗΠΑ.

Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος που κλιμακώνεται, με δύο κύρια μέτωπα σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή και με άλλα 60 ενεργά σε διάφορα σημεία, τα περισσότερα μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, είναι έκφραση αυτής της σύγκρουσης που βρίσκεται σε ανεπίστρεπτη τροχιά γενίκευσης.

Το επαληθεύει με κυνισμό ο Ρούμπιο, μιλώντας για τον πόλεμο ΝΑΤΟ - Ρωσίας στην Ουκρανία (συνέντευξη στην «Καθημερινή»): «Πλέον βρισκόμαστε σε ένα στρατηγικό αδιέξοδο, το οποίο ενέχει κινδύνους. Τα στρατηγικά αδιέξοδα επιλύονται μόνο με δύο τρόπους: Είτε μέσω διαπραγμάτευσης είτε μέσω κλιμάκωσης από τη μία ή και τις δύο πλευρές, η οποία καταλήγει να επεκτείνεται πέρα από τα όρια της αρχικής σύγκρουσης. Αυτήν τη στιγμή δεν φαίνεται να υπάρχουν προοπτικές για μια διευθέτηση μέσω διαπραγματεύσεων».

Η εποχή των συμβιβασμών έχει παρέλθει. Τώρα μιλούν τα όπλα. Ο καπιταλισμός πέρασε στην πολεμική του φάση και αυτό αγκαλιάζει όλη τη λειτουργία του. Παζάρια και συγκρούσεις συνυπάρχουν, αλλά η φορά των πραγμάτων είναι προς διαρκή κλιμάκωση.

Ποιος είναι ο ρόλος της Ελλάδας σ' αυτές τις καταιγιστικές εξελίξεις; Τον ανέλυσε ο υπουργός Εξωτερικών, Γεραπετρίτης, στην κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Ρούμπιο: «Παρείχαμε ασφάλεια σε γειτονικές χώρες, στην Κύπρο όταν απειλήθηκε ευθέως, στη Βουλγαρία, στις χώρες του Κόλπου. Η Ελλάδα έχει πλέον τη δυνατότητα, χάρη στα ανεπτυγμένα αμυντικά της συστήματα (...) να κάνει εξαγωγή ασφάλειας».

Θύμισε ότι «η Ελλάδα είναι ο κύριος παράγων» στην επιχείρηση «Aspides» και ότι αν αποφασιστεί αποστολή στον Κόλπο «είναι προφανές ότι η Ελλάδα θα βρεθεί και πάλι στο προσκήνιο»!

Έτσι περιγράφει την εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο και στα ευρωατλαντικά σχέδια, που είναι «τρόπος ύπαρξης» και προαπαιτούμενο για να προωθήσει η αστική τάξη τη νέα «Μεγάλη Ιδέα». Στόχος είναι να κατοχυρώσει και να επεκτείνει τον ζωτικό της χώρο, όπου θα αναπαράγονται τα συμφέροντα και τα κέρδη της.

Γι' αυτό εξοπλίζεται σαν τον αστακό, διεκδικώντας αναβαθμισμένους ρόλους στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ και μεγαλύτερο κομμάτι από την ιμπεριαλιστική λεία.

Ποιος οδηγεί τον λαό βαθιά στον πόλεμο; Απάντηση δίνουν οι παρεμβάσεις των πιο δυναμικών τμημάτων της αστικής τάξης, που τα συμφέροντά τους είναι σφιχτά δεμένα με τον ευρωατλαντισμό. Όπως οι εφοπλιστές...

Είπε ένας από αυτούς σε ναυτιλιακό συνέδριο: «Αν πιστεύουμε ότι οι πόλεμοι θα συνεχιστούν, τότε θεωρώ ότι και οι αγορές θα συνεχίσουν να κινούνται ανοδικά. Αν οι πόλεμοι τελειώσουν, οι τιμές θα σημειώσουν απότομη πτώση». Ευκαιρία για τεράστια κερδοφορία ο πόλεμος, που στη σκιά του εκτοξεύονται οι επενδύσεις (τα ναυπηγεία έχουν ήδη κλείσει όλες τις διαθέσιμες θέσεις για την κατασκευή πλοίων μέχρι το 2030 και σε ορισμένες περιπτώσεις μέχρι το 2031).

Αυξάνεται όμως και η συσσώρευση. Σε βαθμό που «θα υπάρξει κρίση στις ναυτιλιακές αγορές όταν τελειώσουν οι πόλεμοι», σύμφωνα με άλλο εφοπλιστή, ο οποίος αμέσως «καθησυχάζει»: «Αλλά θα τελειώσουν; Πότε θα συμβεί αυτό; Δεν ξέρω»...

Αυτή είναι η μεγάλη εικόνα μέσα στην οποία έγινε την Τετάρτη ο 6ος γύρος του Στρατηγικού Διαλόγου Ελλάδας - ΗΠΑ, που δεν θυμίζει κανέναν προηγούμενο και δεν θα μοιάζει με κανέναν επόμενο. Γιατί οι εξελίξεις είναι ραγδαίες, τώρα που το κεφάλαιο δίνει με τα όπλα τη μάχη για την υπεράσπιση των κερδών του.

Αυτό απαντάει και στο ερώτημα «τι ώρα είναι» για τον λαό: Είναι ώρα να δυναμώσει η πάλη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και στην εμπλοκή της χώρας, ενάντια στη νέα «Μεγάλη Ιδέα» της αστικής τάξης, των συμμαχιών και των κομμάτων της, που σπρώχνουν στον όλεθρο.

Είναι ώρα να βρουν απέναντί τους όλοι αυτοί ένα οργανωμένο εργατικό - λαϊκό ποτάμι, αποφασισμένο να κάνει θυσίες μόνο για τη δική του ευημερία και όχι για τα κέρδη των καπιταλιστών. Είναι η ώρα με πρωτοπορία το ΚΚΕ να δυναμώσει η αντεπίθεση, στον δρόμο για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, της εκμετάλλευσης και του πολέμου.

• Το άρθρο αναδημοσιεύεται από την στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη» της Παρασκευής 9 Οκτώβρη 2026

Επόμενο άρθρο

Κάθε λέξη κι ένα ψέμα