Ανθρωπισμός...

Μετά από 660 μέρες πολέμου, δεκάδων χιλιάδων δολοφονιών και κατά συρροή εγκλημάτων από το κράτος του Ισραήλ και τους Ευρωατλαντικούς συμμάχους του (ανάμεσά τους και την ελληνική κυβέρνηση), τους έπιασε ξαφνικά ο πόνος για την «ανθρωπιστική κρίση» στη Γάζα! Τα ίδια αστικά επιτελεία που χαρακτήριζαν «τρομοκρατία» το δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού να παλεύει ενάντια στην ισραηλινή κατοχή και προπαγάνδιζαν το «δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα», ως το τέλειο άλλοθι για τα εγκλήματα στη Γάζα και στη Δυτική Οχθη, τώρα κάνουν επίδειξη ...ανθρωπισμού και είτε παίρνουν τάχα αποστάσεις από το κράτος - τρομοκράτη είτε του συνιστούν «αυτοσυγκράτηση»! Ορισμένοι μάλιστα - όπως η κυβέρνηση της Γαλλίας - ετοιμάζονται να αναγνωρίσουν το παλαιστινιακό κράτος. Η ξεδιαντροπιά τους δεν έχει όρια. Παριστάνουν τους «ευαίσθητους» για τον λιμό στη Γάζα, ενώ αποτελεί προδιαγεγραμμένη εξέλιξη της ισραηλινής εισβολής μετά την 7η Οκτώβρη, στο πλαίσιο σχεδιασμών που προϋπήρχαν, για τον εκτοπισμό του παλαιστινιακού λαού, την επέκταση της κατοχής και την καταστολή της ένοπλης πάλης εναντίον της.

Τα σχέδια αυτά έχουν τη σφραγίδα των Ευρωατλαντικών. Την ώρα που δήθεν κόπτονται για τα αποστεωμένα παιδιά, πουλάνε όπλα στο Ισραήλ για να σκοτώνει αμάχους και με δεκάδες ψηφίσματα στα διεθνή φόρα νομιμοποίησαν από την πρώτη στιγμή τα εγκλήματά του, εξαπολύοντας μάλιστα πογκρόμ ενάντια σε όποιον στέκεται στο πλευρό των Παλαιστινίων. Ο «ανθρωπισμός» τους φτάνει μέχρι εκεί που εξυπηρετεί τα ανταγωνιστικά τους συμφέροντα με την κυβέρνηση Νετανιάχου και τις ΗΠΑ. Καμία σχέση δεν έχει με τη στήριξη και την αλληλεγγύη που εκφράζουν έμπρακτα εκατομμύρια άνθρωποι σε όλα τα κράτη της ΕΕ, καταγγέλλοντας τις ευθύνες της για τον λιμό και τη γενοκτονία. Τώρα που η πείνα θερίζει ζωές στη Γάζα μαζί με τις σφαίρες των Ισραηλινών, είναι ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη να εκφραστεί με κάθε τρόπο η αλληλεγγύη. Κυρίως, όμως, να δυναμώσει ο αγώνας σε κάθε χώρα ενάντια στο κράτος, στις κυβερνήσεις και στα κόμματα που για τα συμφέροντα της αστικής τάξης συμμετέχουν ενεργά στον πόλεμο, συνάπτουν στρατηγικές σχέσεις με το Ισραήλ και ξεδιπλώνουν μαζί του τον ευρωατλαντικό σχεδιασμό, διαμορφώνοντας όρους για γενικευμένη ανάφλεξη, από την οποία κανένας λαός δεν πρόκειται να περάσει άβρεχτος.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Περηφάνια και ντροπή

Επόμενο άρθρο

Περί τουριστών και φιλοξενίας…