Η έννοια δημοκρατία είναι επίπλαστη

Γράφει ο Θεόδωρος Θεοδωρίδης, φαρμακοποιός, δημοτικός σύμβουλος Βέροιας

Οι κανόνες που λειτουργεί η δημοκρατία δείχνουν το επίπεδο κάθε λαού. Η δημοκρατία δεν είναι κάτι το αόριστο ούτε λάστιχο να προσαρμόζεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις όσων την επικαλούνται. Η εφαρμογή και η αυστηρή επιτήρηση των νόμων, όσων η δημοκρατία με τους λειτουργούς της θέσπισε, είναι υποχρέωση και καθήκον απαρέγκλιτα να τηρούνται. Η ισοτιμία και η ισονομία είναι οι αρχές της δημοκρατίας. Θεωρούνται δίκαια και απαραίτητα συστατικά της ύπαρξης και λειτουργίας μας. Χαρακτηριστικά για το διαχωρισμό του ανθρώπου από το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο. Οι κοινωνίες δεν είναι αγέλες περιφερόμενες επιζητώντας συνθήκες επιβίωσης αλλά θεσπίζουν κανόνες αυτοσεβασμού και συνύπαρξης.

 Η δική μου εσωτερική ανάγκη με οδήγησε προς την τοπική αυτοδιοίκηση. Εκεί τάχθηκα να υπηρετήσω τη δημοκρατία και να σεβαστώ τις αξίες της. Η προεκλογική επιλογή ψηφοδελτίου είχε καθαρά να κάνει με αξίες που θεώρησα ότι έπρεπε να υπηρετήσω, αν η επιλογή των ψηφοφόρων ήταν θετική στο πρόσωπο μου. Η πολυπλοκότητα των προβλημάτων και η καθημερινότητα ήταν δέλεαρ για μένα να αφουγκραστώ την ενδόμυχη επιθυμία μου… την ενασχόληση με την ποιότητα ζωής. Πάντα υπήρχε από όσο θυμάμαι ζαβολιά στο συγκεκριμένο πεδίο δράσης. Η καθημερινή παρέμβαση στην επίλυση προβλημάτων φέρνει αντιπαραθέσεις μιά και η αντίληψη διαχείρισης είχε να κάνει με συμφέροντα και προσωπικές επιδιώξεις. Από μεριά των πολιτών πάντα δυστυχώς υπάρχει η γκρίνια και η ιδεοληψία της δικής τους λύσης των προβλημάτων σαν ιδανική και το δικαίωμα τους να εισακουστούν. Ισχύει το ότι εφόσον πληρώνω άρα θα πρέπει να γίνεται η επιθυμία μου πράξη. Προσπαθούσα να πείσω σε συζήτηση ότι δεν είναι κουσούρι ή ιδεοληψία η εφαρμογή κανόνων της δημοκρατίας αλλά απεναντίας οποιαδήποτε εκτροπή δημιουργεί ανισορροπία και αμφιβολία για την ίδια τη λειτουργία της. Όσο υπάρχουν κανόνες που ορίζουν τις προδιαγραφές, τις έννοιες, τα όρια και τα πλαίσια που η παρουσία και ενέργεια μας θα λειτουργούν, τόσο η απαρέγκλιτη συμπεριφορά μας θα μας χαρακτηρίζει για τη ποιότητα της δημοκρατίας που ο καθένας τάσσεται και ονειρεύεται. Όσο το δίκιο του απροστάτευτου καπελώνεται από την παρουσία της αδιάλλακτης στάσης του ισχυρού και της δικής του δήθεν δημοκρατίας τόσο η συνείδηση θα χρειάζεται αφύπνιση και η προστασία του δικαίου από το άδικο θα στοχοποιείται όταν οι επιβλέποντες θα παρακολουθούν αδιάφοροι συμμετέχοντες στο προσωπικό και προσωρινό όφελος τους. Έτσι λοιπόν η καθημερινότητα αποτελεί πεδίο λαμπρόν αν κανείς θέλει να υπερασπίσει την θέληση για ισχυροποίηση και ενδυνάμωση της δημοκρατίας. Η επιβολή και τα χατίρια ανέκαθεν ήταν πλεονέκτημα των ισχυρών που δήθεν δημοκρατικά χρησιμοποιούν το δίκιο τους θυμίζοντας την δύναμη της ψήφου τους, αριθμητική συνήθως γιατί η ποιότητα έχει αλλοιωθεί πριν καν το αποτέλεσμα εκλογής γίνει γνωστό. Το έζησα τα χρόνια που ασχολήθηκα από θέση κεντρικής διαχείρισης της τοπικής εξουσίας όταν οι απειλές και οι παρεμβάσεις θύμιζαν διατακτικές δικαστικών επιβολών. Δεν είναι λίγες οι φορές που το δίκιο εξανεμίζεται στο συναίσθημα του φουκαρά, του δεν το ήθελε αλλά η κακιά στιγμή και η άρχουσα τάξη διοικητική και δικαστική αποδίδει το δίκιο στον παραβάτη. Φυσαρμόνικα οι νόμοι. Το περιβάλλον γίνεται έρμαιο των οικονομικών συμφερόντων και ανταλλαγή αυτών με εξυπηρετήσεις εκλογικού αποτελέσματος μη πω και οικονομικών αποταμιεύσεων όσων ασχολούνται  με την διαπραγμάτευση.

 Φρούδες οι ελπίδες . Λόγια ....λόγια.

 Πόσο εύκολα αλήθεια οι ντεμέκ δημοκράτες απαρνούνται τη δημοκρατία και πόσο γρήγορα, ξεδιάντροπα διατείνουν την πραμάτεια τους  επαναλαμβάνοντας την αξία της ισονομίας που πριν λίγο καταρράκωσαν.

 Νισάφι πια. Αυτό σημαίνει προσφορά προς τον τόπο μου; Οι πολιτικοί καταντούν πολιτικάντηδες μαυρογιαλούροι θυμίζοντας αξέχαστες στιγμές του ελληνικού κινηματογράφου που τόσο γλαφυρά απέδωσαν τα ιερά τέρατα της εποχής εκείνης.   Θα.. Θα... και το χειροκρότημα ακόμη και σήμερα καλά κρατεί. Βούρδουλας μας χρειάζεται γιατί η κοροϊδία πάει σύννεφο. Άλλα το πρωί και άλλα το βράδυ και δυστυχώς επαναλαμβάνεται αυτή η ασχήμια που μόνο ρουσφετολογικά εξυπηρετεί τη δημοκρατία.

 Τι μας χρειάζεται λοιπόν τέτοια δημοκρατία όταν οι συντελεστές απλά παρακολουθούν; Οι θεσμοί οφείλουν να φυλάττουν Θερμοπύλες και όχι να αφομοιώνονται με τους κρατούντες την εξουσία. Αν θέλουμε αυτός ο τόπος να συνεχίσει να μεγαλουργεί οφείλουμε να κοιταχτούμε στον καθρέφτη και απλά να γίνουμε κοινωνοί  έργων και πράξεων όλων αυτών, των προγόνων, που δίδαξαν παγκόσμια την έννοια της δημοκρατίας. 

  Να πάψουμε να συμπεριφερόμαστε σαν ραγιάδες, αλλά σαν συνεχιστές αρματολοί ζωσμένοι με τα φυσεκλίκια του μυαλού μας και να αγωνιστούμε για τις αρχές της δημοκρατίας ... ισονομία και ισοπολιτεία. 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Η Δεξιά δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά

Επόμενο άρθρο

ΠΑΓΙΔΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΕ ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΤΟΥΣ ΑΝΕΜΒΟΛΙΑΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ