Τετάρτη, 19 Ιαν, 2022

  • Ενημέρωση από το Νοσοκομείο ζητάει το ΚΙΝΑΛ Ημαθίας
  • ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΥΓΕΙΑΣ: Συνεχίζει το κλίμα εφησυχασμού ενώ ο αριθμός των νεκρών αυξάνεται δραματικά
  • ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: Κατέθεσε την τροπολογία για τις αυξήσεις στο ρεύμα που ευνοεί επιχειρήσεις και βιομηχανικούς ομίλους
  • Η Σελίδα Θάνατοι! Στην Ημαθία 530 από COVID
  • Επίπλαστη εικόνα με τα κρούσματα στα σχολεία
  • ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: Ετοιμάζει φιέστα για τους νέους υπέρογκους εξοπλισμούς
Ενημέρωση από το Νοσοκομείο ζητάει το ΚΙΝΑΛ Ημαθίας1 ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΥΓΕΙΑΣ: Συνεχίζει το κλίμα εφησυχασμού ενώ ο αριθμός των νεκρών αυξάνεται δραματικά2 ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: Κατέθεσε την τροπολογία για τις αυξήσεις στο ρεύμα που ευνοεί επιχειρήσεις και βιομηχανικούς ομίλους3 Η Σελίδα Θάνατοι! Στην Ημαθία 530 από COVID4 Επίπλαστη εικόνα με τα κρούσματα στα σχολεία5 ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: Ετοιμάζει φιέστα για τους νέους υπέρογκους εξοπλισμούς6

Το Σχόλιο της Ημέρας

Κυβέρνηση: Προχωράει τα σχέδια για ένταση της καταστολής στα πανεπιστήμια

Με τη λέξη «ασφάλεια» να κλίνεται σε όλες τις πτώσεις, τη στιγμή που η ανασφάλεια κυριαρχεί καθώς η προστασία της υγείας των φοιτητών βρίσκεται εκτεθειμένη με ευθύνη της κυβέρνησης, έγινε, χτες, στην Κομοτηνή, η επίσημη έναρξη της εκπαίδευσης των πρώτων 400 φρουρών που θα στελεχώσουν τις Ομάδες Προστασίας Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων (ΟΠΠ... Περισσότερα

Για το δημοψήφισμα στην Καταλονία

από Η Άλλη Άποψη
Για το δημοψήφισμα στην Καταλονία

Γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης υποψήφιος διδάκτορας ΑΠΘ

Το δημοψήφισμα της περασμένης Κυριακής στην Καταλονία (όπως και η κρίσιμη περίοδος πριν το δημοψήφισμα) ή ορθότερα το ερώτημα για την απόσχιση η μη της περιοχής από το Ισπανικό κράτος ανέδειξε τις βαθύτερες κοινωνικές-πολιτικές εντάσεις, χωρικές  διαιρέσεις & πολώσεις που 'κυοφορούνταν' στο εσωτερικό της Ισπανικής κοινωνίας..

Το Καταλανικό δημοψήφισμα ενσκήπτει ως πολιτικό-ιδεολογικό συμβάν-τομή, 'συλλαμβάνει' τους συμβολισμούς της οικείας εθνικής 'Καταλανικότητας', προσδιορίζοντας παράλληλα ένα διφυές λογοθετικό πρόταγμα: αφενός μεν την αναγκαιότητα & την δυνατότητα οικονομικής ΄ανεξαρτησίας' (σε αυτό το σημείο εστιάζει η άρχουσα τάξη της Καταλονίας), από τον 'στρεβλωτικό' οικονομικό Ισπανικό 'ζυγό' (από την εν γένει φορολογική 'κουλτούρα' της 'αφαίμαξης'), αφετέρου δε την προσίδια ιστορικότητα της σήμανσης: 'έφθασε' η ώρα της εθνικής ανεξαρτησίας-αυτοδιάθεσης, της έκφρασης της Καταλανικής εθνικής-λαϊκής 'ψυχής' (πέρα από τις μονοσήμαντες ερμηνείες και αναγωγές, από τους 'μύθους', είναι ιδιαίτερο και χαρακτηριστικό το 'σπάραγμα' των αντιφάσεων που βιώνει η ποδοσφαιρική ομάδα της Barcelona), & πολιτισμικής ταυτότητας εξόν του πλαισίου του Ισπανικού κράτους.. Το φαντασιακό της μοναδικότητας της 'απελευθέρωσης' επαναπροσδιορίζεται..

Η πολιτική γλώσσα προσιδιάζει & δύναται να συγκροτήσει τις δικές της 'πρωτεϊκές'-πρωταρχικές αναφορές, την χωροχρονική' μήτρα' ('matrix') από την οποία 'ξεπηδά' η ανάγκη, η δέσμευση & η ίδια η Ιστορία: 'ψηφίζουμε για την δική μας Καταλονία', για τις δικές μας δυνάμεις, για την 'απελευθέρωση' από την Ισπανική κεντρική-κρατική 'πλημμυρίδα΄ (''Η Ισπανία έχει χάσει 22 αποικίες και σήμερα χάνει άλλη μία'', ανέφερε χαρακτηριστικά, ένας ψηφοφόρος).. Το ‘φορτισμένο’ αποικιοκρατικό παρελθόν της χώρας, η αποικιοκρατική πολιτική και μνήμη, αναπαρίστανται ως ‘βαρίδιο’ που εκτείνεται στο σήμερα, και από το οποίο η Καταλονία οφείλει να ‘απαλλαγεί’..

Σε αυτό το πλαίσιο, η τοπική κυβέρνηση της Καταλονίας, (και όχι μόνο), σημαίνει τους όρους ενός ιδιαίτερου περιφερειακού 'αντι-κεντρισμού', 'εδαφικοποιεί' & αναπαράγει τις εκφάνσεις-εικόνες της 'χώρας' δίπλα στην Ισπανική χώρα, σημασιοδοτεί τις πλαισιώσεις της Ισπανικής 'συγκεντρωτικής τραχύτητας', 'παίζοντας' με το αρνητικά 'φορτισμένο' στερεότυπο της ευρύτερης, συμβατικής και μη, 'δυσαρμονίας' μεταξύ 'Χωρών'..

Από τα βάθη της Ιστορίας, η Καταλανική κυβέρνηση, (ένα 'καθεστώς ιστορικότητας', για να παραπέμψουμε στον Sahlins), η πολιτική ελίτ της περιοχής, ανα-καλεί το 'πνεύμα' της αντίστασης στον Ισπανικό 'συγκεντρωτισμό' ή αλλιώς τον υποκειμενισμό του Καταλανικού πνεύματος της 'απόδρασης' (ο διαρκής 'μύθος') & της 'ελευθερίας'..

Η ψήφος στο δημοψήφισμα της Κυριακής ενείχε ιδιαίτερα σημαινόμενα, τις συμβολικές τμηματικές εικόνες του χρόνου, τις μνημειώδεις πολιτικές απευθύνσεις της, σε ένα συμβάν που επιτελείται με όρους κοινωνικότητας ή ευρύτερη εμπλόκισης κοινωνικών τάξεων-δυνάμεων, μηχανισμών του κράτους και πολιτικών συσσωματώσεων-δρώντων..

Η πολιτική της κρατικής καταστολής που ακολούθησε το Ισπανικό κράτος, η πολιτική εμπέδωσης της 'Ισπανικότητας' διαμέσου της χρήσης σωματικής βίας και λεκτικών 'απειλών' ενάντια σε όσους προσήλθαν στις κάλπες, (και ενάντια στην κυβέρνηση της Καταλονίας) αναγνωρίζει & παράλληλα αναγνωρίζεται από την τυπολογία της κατάστασης 'εξαίρεσης', από τις σημάνσεις ενός 'καθεστώτος' γνώσης, 'ενοποιημένης' γνώσης' το οποίο εμποδίζει και καταστέλλει διαμέσου αυτής της 'ακριβούς' γνώσης.

Η ευρύτερη διαδικασία της σύλληψης μελών της τοπικής Καταλανικής κυβέρνησης, το σφράγισμα εκλογικών κέντρων, η καταστροφή και η κατάσχεση καλπών και ψηφοδελτίων, η άσκηση μίας απροκάλυπτης κρατικής-αστυνομικής βίας γύρω από τα επίδικα του δημοψηφίσματος, δομεί μία κατάσταση 'εξαίρεσης', 'έκτακτης ανάγκης' η οποία προσιδιάζει προς το πλαίσιο αποκρυστάλλωσης του υποδείγματος που έθεσε το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας, καθώς και της αντιστροφής του: το δημοψήφισμα είναι 'παράνομο', αποκλίνει από το κράτους δικαίου και την έννομη-συνταγματική τάξη..

Ο Giorgio Agamben αναφέρει: «Η θεωρία της ανάγκης δεν είναι εδώ τίποτα περισσότερο από μια θεωρία της εξαίρεσης (dispensatio), χάρη στην οποία μια μεμονωμένη περίπτωση απαλλάσσεται από την υποχρέωση τήρησης του νόμου».

Η ίδια η 'θεωρία της εξαίρεσης' στην περίπτωση του Καταλανικού δημοψηφίσματος δύναται να 'ενσαρκώσει' το περίγραμμα του πολιτικού 'Ισπανισμού' και της ανάγκης δια-κράτησης του, εκεί όπου το συνταγματικά' παράνομο', (απόφαση Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας) 'γεννάται' και προσδιορίζεται (αναπαρίσταται ως φόβος) από μία έκτακτη κατάσταση που φέρει τον άλλο της κανόνα: εξαίρεση. Εξαίρεση από το 'Όνομα' του Νόμου, από τις καθαυτό δημοκρατικές νόρμες, από την ελευθερία της έκφρασης και διαμέσου της ψήφου. Ο Νόμος δύναται να ‘νικήσει’ και ‘νικά’. Ο Νόμος της ανάγκης.. Η ιδέα περί ‘έκτακτης ανάγκης’ μετονομάζεται σε δράση, σε ένα ‘νόμιμο’ μη-όριο..

 Δεν επρόκειτο για την προσίδια οριακότητα ενός ύστερου Φρανκισμού, όπως υποστηρίζουν λανθασμένα Καταλανοί αυτονομιστές, (και μέλη της Καταλανικής κυβέρνησης) αλλά για την πολιτική διαχείριση της 'Έκτακτης Ανάγκης', για το ίδιο φορτίο που ελλοχεύει και διαμεσολαβείται ως κρατική δυναμική. Η χρήση κρατικής- κατασταλτικής βίας έλαβε χώρα με στόχο την συμβολική ακύρωση της διαδικασίας, την συμβολική και μη 'μη ψήφο', την ακύρωση της δημοκρατικής έκφρασης των Καταλανών ανεξαρτήτως συμφωνίας ή διαφωνίας με την πρόταση ανεξαρτησίας.. Επρόκειτο για μία, παραπέμποντας πάλι στον Agamben, 'τεχνική διακυβέρνησης'.

Για μία κατάσταση ‘εξαίρεσης’ με επίδικο το ίδιο το Καταλανικό δημοψήφισμα, εκεί όπου η δράση-κίνηση γύρω από το δημοψήφισμα αντιμετωπίζεται ως ‘έκτακτη ανάγκη’ που προσιδιάζει στο υπόδειγμα, στο πλαίσιο, στα όρια της αντιμετώπισης υπό το πρίσμα της ‘εξαίρεσης’ που εξασκείται στον ‘Κανόνα’ της.

Στην Ισπανία της κρίσης, των δημοψηφισματικών συνηχήσεων ενσκήπτουν τα 'φαντάσματα' του Φρανκισμού (και της μνήμης του και της πρόσληψης του) του 'αδιαίρετου'  στέμματος και του έθνους, διαμέσου ακριβώς της παρουσίας οργανώσεων στους δρόμους Ισπανικών πόλεων..

Η κοινωνική-πολιτική ένταση και πόλωση στη χώρα 'συν-διαλέγεται με τους όρους της ιστορικής μνήμης, την ίδια αυτή στιγμή που η βαθύτερη πόλωση τείνει προς τον 'μετασχηματισμό' της Ισπανίας στην κατεξοχήν Ευρωπαϊκή χώρα των διάστικτων συμβολισμών, χώρα του συγχρονικού και μη ανήκειν..

Η ευρωπαϊκή κρίση του κράτους-έθνους, (κρίση 'αυτονομίας', πολιτικής-οικονομικής κίνησης), της γεωγραφίας του κράτους-έθνους, συναρθρωμένη με την κρίση του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής, με την ευρύτερη πολιτική κρίση, συγκροτεί ένα παλίμψηστο δυνητικών και μη ιστορικών μεταβολών..

Η Ισπανική-Καταλανική κρίση η 'απώλεια' Δημοκρατίας-Δημοκρατικότητας ανακύπτει στο περιθώριο της περίφημης ομιλίας Μακρόν για την επανίδρυση της Ευρώπης (της Ευρωπαϊκής Ένωσης).. Οι επάλληλες κρίσεις, η κοινωνική-πολιτική-οικονομική πόλωση αναδύονται μέσα από τα 'ερείπια'.. Στον απόηχο και στους 'καπνούς' του περιώνυμου 'τέλους της Ιστορίας'.. Οι αστερισμοί της έντασης διασταυρώνονται ε νέου.

Ο ίδιος ο λόγος περί δημοψηφίσματος με το μείζον ερώτημα της ανεξαρτησίας της Καταλονίας, της απόσχισης της από το Ισπανικό κράτος ανα-καλεί τον λόγο περί Ιστορίας και περί υπέρβασης των ορίων που θέτει.. Μεταξύ Καταλανισμού & της ιδέας περί Καταλανισμού, η εμπρόθετη σχέση μεταξύ κοινωνικών δρώντων, η εκ νέου ταύτιση, ή η 'σύλληψη' και άρθρωσης ενός έθνους που αναζητεί τον 'εαυτό' του, μία ιδιαίτερη 'οικεία'..

Η περιώνυμη Καταλανικότητα εγγράφεται ως μία 'μήτρα' των συμβολισμών, ως 'ανέστια' ταυτότητα, ως παράφραση του ''De te fabula narratur'', (''για σένα μιλάει ο μύθος''): πλέον, ''για σένα μιλάει η 'Ουτοπία', η 'Ουτοπία' ως άλλη χωρική-εθνική 'Οικεία'. Στο εύρος της πράξης-πρακτικής, για τους Καταλανούς, ο πολιτικός-οικονομικός 'απεγκλωβισμός' πλησιάζει, επέρχεται..

Την στιγμή που οι Καταλανοί μοιάζει να επιδιώκουν να αναμετρηθούν με την οριακότητα του υποδείγματος-ερωτήματος του Φρίντριχ Νίτσε «Αυτή η αναζήτηση του δικού μου σπιτιού... Υπήρξε η δικιά μου δοκιμασία... Που βρίσκεται το δικό μου σπίτι;», η Ισπανική κυβέρνηση εγκαλεί τους 'αποστάτες', σημαίνοντας τις συμπαραδηλώσεις της 'μητρικής εστίας', και της, με κάθε τρόπο διασφάλισης της, τώρα και στο άμεσο μέλλον.. 'Της Ισπανίας ο άσπρος τοίχος, για να παραπέμψουμε στον Φεδερίκο Γαρθία Λόρκα, 'επι-κοινωνεί' με τις δια-ρρήξεις της..

Την ίδια στιγμή που το Ισπανικό κράτος & η δράση του, παραπέμπουν στην Πουλαντζική ανάλυση περί «Κράτους-σχέσης, το οποίο, διαποτίζουν οι ταξικές αντιφάσεις απ'άκρη σ' άκρη, αποδίδει, και επιτρέπει, έναν ιδιάζοντα ρόλο και ένα προσίδιο βάρος στους μηχανισμούς του και τους φορείς που τους απαρτίζουν».

Το ''κράτος-σχέση' επανεπινοεί την χρησιμότητα του.. Στην Ισπανική περίπτωση, το Πουλαντζικό ''προσίδιο βάρος'' αποδόθηκε στους μηχανισμούς εκείνους, ιδεολογικούς-κατασταλτικούς, καθόλα 'νόμιμους', μηχανισμοί οι οποίοι, αφενός μεν αναπαρήγαγαν το εύρος και την εικόνα της 'μίας' Ισπανίας, αφετέρου δε την ανα-καλούσαν ως μείζονα πολιτική απόφανση, ως δυνατότητα 'απαγόρευσης' της 'ανοίκειας' πράξης: 'Η Ισπανία είναι 'μία' και είναι εδώ'..

Η Ισπανική κρατική-κατασταλτική βία-ισχύς ασκήθηκε & διαχύθηκε πάνω στα σώματα, επιδιώκοντας να εγγράψει τους όρους της κρατικής 'ακεραιότητας'.. Ως εύρος και ως πρόταγμα, καταδικάζεται & αξιώνει την ίδια την κριτική του. Οι κινήσεις της Καταλανικής και της Ισπανικής κυβέρνησης μετά το δημοψήφισμα δύνανται να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις..

Είναι χαρακτηριστικό πως, η τοπική πολιτική ελίτ και η άρχουσα τάξη της Καταλονίας, επιθυμούν την πρόσβαση στην ενιαία Ευρωπαϊκή αγορά και μετά την πιθανή ανεξαρτητοποίηση της Καταλονίας, επιδιώκοντας την διαμόρφωση καλύτερων όρων στο πλαίσιο του ενδο-κεφαλαιοκρατικού ανταγωνισμού, ή αλλιώς, την ανασυγκρότηση μίας ‘αυτόνομης’ αστικής τάξης που, υπό Ευρωπαϊκό-Ευρωενωσιακό  πλαίσιο, θα διεκδικήσει οικονομικό ‘ζωτικό χώρο’..

Το μπλοκ των λαϊκών-υποτελών τάξεων συμμετείχε ενεργά στο ευρύτερο δημοψηφισματικό ‘παίγνιο’. Δύναται να κάνουμε λόγο για την συγκρότηση ενός δια-ταξικού μπλοκ δυνάμεων, που διεκδικεί εκ νέου μία  ιδιαίτερη όσο και δική του, ‘Καταλανικότητα’, την ανεξαρτησία από την ιστορική Ισπανική χωροχρονική ‘μήτρα’ την εποχή της ύστερης κεφαλαιοκρατικής παγκοσμιοποίησης, εκεί όπου η «Παγκόσμια Αξιωματική του Κεφαλαίου» (Deleuze & Guattari), επανεγγράφει τους όρους της κεφαλαιοκρατικής κίνησης-συσσώρευσης.

Βλέπε σχετικά, Agamben Giorgio, ‘Κατάσταση εξαίρεσης. Όταν η «έκτακτη ανάγκη» μετατρέπει την εξαίρεση σε κανόνα’, Δεύτερη Έκδοση, Μετάφραση: Οικονομίδου Μαρία, Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα, 2013, σελ. 48.

Βλέπε σχετικά, Agamben Giorgio, ‘Κατάσταση εξαίρεσης…ό.π., σελ. 20.  Η κατάσταση ‘εξαίρεσης’ αναδύεται ως πεδίο άσκησης της ‘κυβερνολογικής’, κατάσταση όπου η ‘εξαίρεση’ διαμεσολαβείται και λειτουργεί ως ο φόβος του και περί τον Κανόνα.

Αναφέρεται στο: Μιχαήλ Σάββας, ‘Heimat-Η ανέστια Εστία ή Ένας περίπατος στο Gezi park μαζί με τους Ernst Bloch, Walter Benjamin και Alain Badiou’, στο: Μιχαήλ Σάββας, (επιμ.), ‘Homo Liber. Δοκίμια για την Εποχή, την ποίηση και την ελευθερία’, Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα, 2016, σελ. 305. Η πατρίδα, η χώρα, ως μείζονα αναφορά..

Βλέπε σχετικά, Πουλαντζάς Νίκος, ‘Η Κρίση των Δικτατοριών-Πορτογαλία/Ελλάδα/Ισπανία’, Μετάφραση: Αγριαντώνη Χριστίνα & Αποστολόπουλος Απόστολος, Επιμέλεια: Ελεφάντης Άγγελος, Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα, 2006, σελ. 83-84.

Έχει διαβαστεί 382 φορές

Σχόλια

  • Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.
 
Παρακαλώ περιμένετε...

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Αναζήτηση

advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement

Συνέντευξη τύπου της πρέσβειρας της Κούβας Zelmys María Domínguez Cortina

Το βιβλιοχαρτοπωλείο «EΠΙΚΑΙΡΟ» κοντά σας με υπηρεσία Delivery!

advertisement
advertisement
advertisement
advertisement

Το βιβλιοχαρτοπωλείο «ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΟ» κοντά σας με υπηρεσία Delivery!

advertisement

«Η Εθνική Αντίσταση στη Βέροια: Ένα οδοιπορικό στους δρόμους της πόλης μας και στη ιστορία της χώρας μας»

«Άτιμη Ασφαλιστική»

advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement

Ο Καιρός στη Βέροια



Ο καιρός τώρα

Λιακάδα
Λιακάδα
Θερμοκρασία 3 °C
Άνεμος Β 1-2 μποφόρ

Τετάρτη, 19 Ιανουαρίου

Λιακάδα
Λιακάδα
Θερμοκρασία 1 ως 7 °C
Άνεμος Α 1-3 μποφόρ

Πέμπτη, 20 Ιανουαρίου

Κυρίως λιακάδα
Κυρίως λιακάδα
Θερμοκρασία 4 ως 10 °C
Άνεμος Ν 1-3 μποφόρ

Ποιός είναι online

Έχουμε online 196 επισκέπτες και 1 μέλος.