Για τις εξελίξεις στα ΕΛΤΑ

Του Αλέκου Χατζηκώστα *

Οι αρνητικές εξελίξεις με το κλείσιμο και άλλων υποκαταστημάτων των ΕΛΤΑ, οι δίκαιες λαϊκές αντιδράσεις-κινητοποιήσεις και η προσπάθεια της κυβέρνησης για «αναδίπλωση» μπορούν να αποτελέσουν «τροφή» για βαθύτερες σκέψεις.

Τα όσα συμβαίνουν, ούτε «τυχαία» είναι, ούτε «αιφνιδιαστικά», ούτε συμβαίνουν μόνο στη χώρα μας. Το κλείσιμο των καταστημάτων εξυπηρέτησης είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Ηδη δεκάδες καταστήματα διανομής έχουν βάλει λουκέτο "εν μία νυκτί", ενώ εκατοντάδες συμβασιούχοι μέσω εργολάβων πετιούνται στην ανεργία. Παράλληλα, παραχωρούνται εγκαταστάσεις των ΕΛΤΑ σε ιδιωτικές εταιρείες. Η απόφαση για το νέο κύμα λουκέτων έρχεται να ολοκληρώσει αυτό το έγκλημα, με τραγικές συνέπειες για τους εργαζόμενους και τον λαό.

1. Οι ευρωενωσιακές Οδηγίες και στρατηγικές, που αντιμετωπίζουν τις κοινωνικές ανάγκες ως "κόστος" και προωθούν την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, ευθύνονται για τη διάλυση δημόσιων υποδομών και τη μετατροπή των καθολικών υπηρεσιών σε εμπορεύματα, όπως συμβαίνει π.χ σε Παιδεία, Υγεία, ενέργεια κλπ. Η ίδια κατεύθυνση άλλωστε προωθείται και σε άλλες χώρες - μέλη της ΕΕ, όπως πρόσφατα με το κλείσιμο των δημόσιων ταχυδρομείων στη Δανία, με περικοπές και απολύσεις σε Γερμανία, Γαλλία κ.α. Η διαμόρφωση μιας «ενιαίας αγοράς» στον τομέα των ταχυδρομικών υπηρεσιών ξεκινά ήδη από το 1994, όταν με ψήφισμά του το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναγορεύει σε «κύριο στόχο της κοινοτικής ταχυδρομικής πολιτικής τον συμβιβασμό της προώθησης της βαθμιαίας ελεγχόμενης απελευθέρωσης της ταχυδρομικής αγοράς με τη διαρκή εξασφάλιση της παροχής της καθολικής υπηρεσίας». Ακολουθεί η Οδηγία 97/67/ΕΚ του Ευρωκοινοβουλίου για την «ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών».Με ψηφίσματα του Ευρωκοινοβουλίου το 1999 και το 2000 γίνονται τα επόμενα βήματα της «απελευθέρωσης».  Έτσι αποκαλύπτεται για μία ακόμα φορά στην πράξη ότι το καπιταλιστικό κέρδος είναι «λαιμητόμος» για τις λαϊκές ανάγκες και τα συμφέροντα των εργαζομένων. Ο «αποκεφαλισμός» του δικτύου των ΕΛΤΑ, σηματοδοτεί την κορύφωση μιας μακρόχρονης πορείας, με «οδικό χάρτη» τη στρατηγική της ΕΕ και όλων των κυβερνήσεων για την «απελευθέρωση» της αγοράς, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της «αναβάθμισης» τάχα των υπηρεσιών.

2. Αυτό το σχέδιο δεν είναι καινούργιο. Εδώ και χρόνια υλοποιείται από όλες τις κυβερνήσεις, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, στο πλαίσιο της λεγόμενης απελευθέρωσης των ταχυδρομείων και με τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Το διάστημα αυτό, από όλες διαχρονικά τις κυβερνήσεις (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ) ψηφίστηκαν αλλεπάλληλοι νόμοι που ενσωματώνουν τις Οδηγίες της ΕΕ, με αποτέλεσμα τη σταδιακή απαξίωση των ΕΛΤΑ και την είσοδο μεγάλων ιδιωτικών ομίλων στην κερδοφόρα αγορά. Με τους ίδιους νόμους τα ΕΛΤΑ προσαρμόζονται ολοένα και περισσότερο στο αντεργατικό - αντιλαϊκό πλαίσιο της «απελευθέρωσης» (εργασιακές σχέσεις, κόστος υπηρεσιών, περικοπές στην κρατική χρηματοδότηση κ.λπ.), στο όνομα του ανταγωνισμού. Μάλιστα, το συγκεκριμένο σχέδιο εκπονήθηκε από την εταιρεία PwC την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, στο πλαίσιο του λεγόμενου επιχειρησιακού μετασχηματισμού, προβλέποντας το κλείσιμο περίπου 200 καταστημάτων και την αποχώρηση σχεδόν 2.800 εργαζομένων μέσω "εθελούσιας εξόδου" ή πρόωρης συνταξιοδότησης. Την ίδια κυβερνητική πολιτική κατεύθυνση υπηρέτησε και η απόφαση για την ένταξη των ΕΛΤΑ στο Υπερταμείο επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ επίσης.

3. Αυτό που χρειάζεται η χώρα μας είναι ένα καθολικό, δημόσιο και αξιόπιστο ταχυδρομικό δίκτυο, που αποτελεί κοινωνική ανάγκη και υποχρέωση του κράτους, με επαρκή κρατική χρηματοδότηση, προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και βελτίωση των υποδομών, ώστε να εξασφαλίζεται η εξυπηρέτηση του κοινού σε κάθε γωνιά της χώρας. Λειτουργία των ΕΛΤΑ ως δημόσια, κοινωνική υπηρεσία, και όχι ως πεδίο επιχειρηματικής δραστηριότητας. Και φυσικά είναι ανάγκη να βγει και ένα γενικότερο πολιτικό συμπέρασμα: Η πορεία των ταχυδρομικών υπηρεσιών δείχνει τα αδιέξοδα που ανακυκλώνει για τους εργαζόμενους και τον λαό η στρατηγική της «απελευθέρωσης», με στόχο τη διαμόρφωση νέων πεδίων κερδοφορίας για το κεφάλαιο. Η απάντηση σε αυτήν την αντιλαϊκή στρατηγική του κεφαλαίου και των κομμάτων του, για να μην κλείσει κανένα κατάστημα, για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και σύγχρονο εξοπλισμό, πρέπει να βλέπει μπροστά: Στις δυνατότητες και τις ανάγκες της εποχής, σε σύγκρουση με το αντιλαϊκό κράτος, την ΕΕ και την πολιτική του καπιταλιστικού κέρδους, που ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση.

* Δημοσιογράφος-συγγραφέας