Του Αλέκου Χατζηκώστα *

 

Τα στοιχεία- αποκαλύψεις είναι καθημερινά και δημιουργούν σίγουρα προϋποθέσεις για γενικότερες πολιτικές εξελίξεις. Προκαλούν οργή και αγανάκτηση για το σάπιο κράτος, που στο έδαφος της πολιτικής στήριξης των κερδών του κεφαλαίου, είναι θερμοκήπιο διαπλοκής και σκανδάλων, νόμιμης και «μη νόμιμης» εξυπηρέτησης ισχυρών συμφερόντων, πάντα σε βάρος της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας.

Ας δούμε όμως ορισμένα βασικά ζητήματα που σκόπιμα βρίσκονται στο «σκοτάδι»

1.Από τις «αποκαλύψεις» και την αντιπαράθεση για τον ΟΠΕΚΕΠΕ λείπει συνειδητά οποιαδήποτε αναφορά στις ευθύνες της ΕΕ και στην πολιτική της ΚΑΠ, η οποία, είναι το υπόβαθρο του σκανδάλου. Οι κατευθύνσεις της ΚΑΠ, που στην πραγματικότητα επιδοτεί τους βιομηχάνους της μεταποίησης για φτηνές πρώτες ύλες, και η λεγόμενη «τεχνική λύση» που θέσπισε ο ΣΥΡΙΖΑ με την έγκριση της ΕΕ για να εκταμιεύονται αυτοί οι πόροι, είναι το σάπιο και αντιλαϊκό έδαφος πάνω στο οποίο φύτρωσε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

2. Μία μικρή ιστορική αναδρομή :Στο πλαίσιο εφαρμογής της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου - GATT (υπογράφτηκε το 1994 και αποτυπώνει έναν νέο συμβιβασμό για τη μοιρασιά της λείας ανάμεσα στα μονοπώλια των σημαντικότερων ιμπεριαλιστικών κέντρων της εποχής, ΗΠΑ, ΕΕ, Ιαπωνίας κ.ά.), αποσυνδέθηκαν οι επιδοτήσεις από την παραγωγή, τόσο στον αγροτικό όσο και στον κτηνοτροφικό τομέα. Με τις αναθεωρήσεις της ΚΑΠ εκείνης της εποχής, η ΕΕ υιοθέτησε τις λεγόμενες «άμεσες» ενισχύσεις (πρώτος πυλώνας), που χορηγούνταν όχι με βάση την παραγωγή, αλλά την έκταση της γης που είχε στην ιδιοκτησία του ή νοίκιαζε ο δικαιούχος επιδότησης. Το επιχείρημα ήταν ότι με αυτόν τον τρόπο η παραγωγή «θα προσανατολιστεί περισσότερο στην αγορά» και οι αγρότες «θα έχουν την ελευθερία να παράγουν σύμφωνα με τη ζήτηση».Η «ελευθερία» βέβαια αφορούσε αποκλειστικά τα μονοπώλια, που απέκτησαν μεγαλύτερες δυνατότητες εξασφάλισης πρώτων υλών απ' όπου τους συνέφερε περισσότερο (π.χ. από τρίτες χώρες, λόγω άρσης ή μείωσης ορισμένων δασμών). Με αυτόν τον τρόπο μπορούσαν να συμπιέζουν περαιτέρω τις τιμές που προμηθεύονταν τα εγχώρια αγροτικά προϊόντα. Παράλληλα, δόθηκε βάρος στην επιδότηση επενδυτικών σχεδίων (δεύτερος πυλώνας - πυλώνας «αγροτικής ανάπτυξης») για να επιταχυνθεί η διαμόρφωση μεγάλων καπιταλιστικών εκμεταλλεύσεων. Οι αλλαγές αυτές σε κάθε χώρα συνοδεύτηκαν από προσαρμογές στον κρατικό μηχανισμό, προκειμένου να αντεπεξέλθει στις νέες απαιτήσεις. Ετσι, το 1998 συστάθηκε ο ΟΠΕΚΕΠΕ, ως «σύγχρονος» κρατικός φορέας (ΝΠΙΔ εποπτευόμενο από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων), αρμόδιος για τις επιδοτήσεις.

3. Εμφανίζουν την ΕΕ των μονοπωλίων και της ΚΑΠ ως μέρος της λύσης και όχι ως βασικό συστατικό του προβλήματος, όπως πραγματικά είναι. Τι δεν λένε; Οτι στο έδαφος των επιδοτήσεων της ΚΑΠ, που εξυπηρετούν τις μεγάλες εκμεταλλεύσεις και τα μονοπώλια του αγροτοδιατροφικού τομέα, τέτοια «σκάνδαλα» είναι ψωμοτύρι σε όλη την ΕΕ και έχουν απασχολήσει κατά καιρούς τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων στην Ελλάδα και σε πολλές άλλες χώρες. Και τελικά η Ε.Ε ποτέ δεν ήταν ούτε θα γίνει «φιλανθρωπικό ίδρυμα», ούτε και «παράδεισος νομιμότητας».

4. Καμία ανοχή να μη δείξει ο λαός, ιδιαίτερα οι βιοπαλαιστές αγρότες και κτηνοτρόφοι, στην ΕΕ, στα κόμματα και τα παπαγαλάκια τους, που προσπαθούν να τους φορτώσουν τις ευθύνες για τα δικά τους σκάνδαλα ή να στείλουν στο εδώλιο μερικούς «διεφθαρμένους», για να βγαίνει λάδι το σύστημα που παράγει εκμετάλλευση και φτώχεια για τους πολλούς και κέρδη για τους λίγους. Οι εξελίξεις δικαιώνουν τους Αγροτικούς Συλλόγους και τις Ομοσπονδίες που παλεύουν συντονισμένα μέσα από την Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων ενάντια στην πολιτική της ΚΑΠ. Τιμωρία λοιπόν των ενόχων, αλλά και καμία αυταπάτη για τον χαρακτήρα και το ρόλο της Ε.Ε. Το αυτονόητο αίτημα της πλήρους και σε βάθος διερεύνησης, της απόδοσης των πολιτικών και ποινικών ευθυνών, η απαίτηση να μην επιβαρυνθεί ο λαός το κόστος των όποιων προστίμων επιβληθούν, πρέπει να «μπολιαστεί» με τον αγώνα αγροτών και εργαζομένων ενάντια στην πολιτική που τους ξεκληρίζει και παράλληλα στερεί από το τραπέζι της λαϊκής οικογένειας φτηνά και ποιοτικά τρόφιμα, διαμορφώνοντας το ιδανικό περιβάλλον για να εξασφαλίζουν νόμιμα και «παράνομα» το «παντεσπάνι» τους διάφοροι επιτήδειοι. Κυρίως οι μεγάλες εκμεταλλεύσεις και τα μονοπώλια του αγροτοδιατροφικού τομέα, στα μέτρα των οποίων κόβεται και ράβεται η ΚΑΠ της ΕΕ...

 

* Δημοσιογράφος-συγγραφέας

πρώτη δημοσίευση  στη ψηφιακή εφημερίδα InVeria

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.