Σκέψεις με αφορμή τις δραματικές εξελίξεις στη Συρία

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

(Πρώτη δημοσίευση εφημερίδα ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ της Μαγνησίας 15/12/2024)

Μπορεί οι δραματικές εξελίξεις σε άλλες χώρες όπως στη Συρία να φαντάζουν μακρινές και αδιάφορες όμως γίνονται στη γειτονιά μας και επηρεάζουν λόγω συχνά της εμπλοκής και χώρας μας στην ζωή μας, πέρα από τους κινδύνους γενικευμένης ανάφλεξης που συνεχίζοντας να υπάρχουν λόγω των ανοικτών μετώπων σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή.

Η επέμβαση στη Συρία και η επικράτηση των τζιχαντιστών είναι ένας ακόμη “κρίκος στην αλυσίδα” των – επικίνδυνων για τους λαούς – εξελίξεων, που έχουν δρομολογηθεί εδώ και χρόνια στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις των ΗΠΑ, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, της Τουρκίας και του Ισραήλ. Έρχονται ως συνέχεια της συνεχιζόμενης σφαγής του λαού της Παλαιστίνης, των επιθέσεων κατά του λαού του Λιβάνου, της στοχοποίησης του Ιράν.

Οι εξελίξεις στη Συρία με αφορμή και την περίφημη -είδαμε που οδήγησε- «Αραβική Άνοιξη» από το 2011 ήταν εμφανές που οδηγούσαν. Ο δρόμος των τζιχαντιστών προς τη Δαμασκό στρώθηκε με ροδοπέταλα από τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ στην περιοχή, σε βάρος του συριακού και των άλλων λαών, που βλέπουν τον κίνδυνο μιας νέας Λιβύης στην περιοχή. Να θυμίσουμε εδώ ότι αυτές οι αντιδραστικές δυνάμεις, οι τρομοκράτες όπως χαρακτηρίζοντας από τη Δύση εμφανίζονται σήμερα ως λιγότερο «ακραίες» και ως «απελευθερωτές του Συριακού λαού».

Τα κυρίαρχα ΜΜΕ στη χώρα, αλλά και μία σειρά πολιτικά κόμματα πέρα από τη κυβέρνηση στοιχίζονται πίσω από απόψεις “περί αποκατάστασης της δημοκρατίας” που αποτέλεσε το πρόσχημα των ιμπεριαλιστών για τους πολέμους σε Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη κ.λπ., οδηγώντας σήμερα τη Μέση Ανατολή να είναι μία φλεγόμενη περιοχή.

Να τονίσουμε ότι παρά τις ιδεολογικοπολιτικές διαφορές που μπορεί να έχει κανείς με το καθεστώς που υπήρχε εκεί, παρά την έντονη κριτική στην πολιτική του, θα πρέπει ταυτόχρονα να καταδικάσει τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του Ισραήλ και της Τουρκίας, που συνιστούν επέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις ανεξάρτητης χώρας.

Ο λαός της Συρίας πληρώνει σήμερα και αυτός τις συνέπειες του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης (και με το καθεστώς Ασαντ) , της διαπάλης των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για τις πρώτες ύλες, τους αγωγούς και δρόμους μεταφοράς, τις στρατιωτικές βάσεις, τα γεωπολιτικά στηρίγματα, τα μερίδια των αγορών.

Η κατάσταση, που διαμορφώνεται σήμερα στη Συρία, όχι μόνο δεν θα βάλει τέλος στα βάσανα των λαών της περιοχής, αλλά εγκυμονεί νέους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και πιθανές αλλαγές συνόρων, με νέους γύρους αιματηρών συγκρούσεων και νέα κύματα προσφύγων.

Η κυβέρνηση της ΝΔ χαιρέτισε την πτώση του Ασαντ, δηλαδή την κατάλυση της χώρας από τους τζιχαντιστές με τη στήριξη της Τουρκίας, του Ισραήλ και των ΗΠΑ, αναλαμβάνοντας μεγάλες ευθύνες. Για να μη διαταράξουν τη ΝΑΤΟική γραμμή και την πολιτική των “ήρεμων νερών” με την Τουρκία, χαιρετίζουν την επέμβαση αυτών των δυνάμεων σε ξένη χώρα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Η υποκρισία της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων του ΝΑΤΟικού τόξου ξεπερνάει κάθε όριο, αφού από τη μία καταγγέλλουν δήθεν τον “αναθεωρητισμό” και από την άλλη τον νομιμοποιούν. Η στάση αυτή είναι μέρος της επικίνδυνης πολιτικής της κυβέρνησης και των άλλων φιλοΝΑΤΟικών κομμάτων, που σέρνουν τη χώρα σε πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς στην Ουκρανία, στη Μέση Ανατολή και σε άλλες περιοχές του πλανήτη, όπου διακυβεύονται τα συμφέροντα των καπιταλιστών του ευρωατλαντικού άξονα έναντι των ανταγωνιστικών συμφερόντων του υπό διαμόρφωση ευρασιατικού.

Την ώρα λοιπόν που οι ιμπεριαλιστές τυλίγουν στις φλόγες τη μια χώρα μετά την άλλη στη Μέση Ανατολή, με ωμές επεμβάσεις που στερούν από τους λαούς το δικαίωμα να αποφασίζουν αυτοί και μόνο αυτοί για την τύχη τη δική τους και της χώρας τους, απέναντι σε αντιλαϊκές κυβερνήσεις και επίδοξους σωτήρες, η σωστή πλευρά της Ιστορίας είναι μία: Αλληλεγγύη στον συριακό και τους άλλους λαούς, πάλη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την ελληνική εμπλοκή, σύγκρουση εφ’ όλης της ύλης με την αστική τάξη, τα σχέδια και τους διεθνείς συμμάχους της.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

O μακαρθισμός έχει χρώμα! / Του Αλέκου Χατζηκώστα

Επόμενο άρθρο

Κράτος εχθρικό στον λαό