«Αυτός ο κόσμος δεν είναι για μένα»...Η σπαρακτική κραυγή των δύο 17χρονων μαθητριών δεν είναι μία ακόμη «είδηση». Δεν είναι ούτε μια «κακιά στιγμή», ούτε «μεμονωμένη» και «ατομική αδυναμία».Αυτός ο κόσμος, που δεν χωράει τις αγωνίες και τα όνειρα, την ομορφιά και τα νιάτα της συντριπτικής πλειοψηφίας των νέων, έχει όνομα και επώνυμο. ... Περισσότερα
Τανγκό
από Η Άλλη Άποψη
Ο Ανδρουλάκης δεν ανακάλυψε τον τροχό, προτείνοντας ένα «νέο κοινωνικό συμβόλαιο» με τον λαό, στην προσπάθεια να μαζέψει και να εγκλωβίσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια από την πολιτική της ΝΔ. Ολοι οι προκάτοχοί του, ξεκινώντας από τον Ανδ. Παπανδρέου, είχαν ένα «κοινωνικό συμβόλαιο» να προτείνουν όταν διεκδικούσαν τη διακυβέρνηση, με τις συνέπειες να είναι βέβαια γνωστές στον λαό. Δεν είναι όμως μόνο το ΠΑΣΟΚ. Τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και η ΝΔ έχουν κατά καιρούς διαφημίσει προεκλογικά τα δικά τους «κοινωνικά συμβόλαια», που αποδείχθηκαν κόλαφος για τον λαό.
Και επειδή το τανγκό θέλει δυο, πρόθυμος συνένοχος είναι πάντα η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, οι «εταίροι» του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, που σπεύδουν να βάλουν την υπογραφή τους, νομίζοντας πως έτσι θα τυλίξουν σε μια κόλλα χαρτί τους εργαζόμενους.
Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε στη συνάντηση του Ανδρουλάκη με την ηγεσία της ΓΣΕΕ, όπου ο πρόεδρός της αναφώνησε: «Εμείς επιμένουμε - και το ΠΑΣΟΚ συμφώνησε σε αυτό - ότι απαιτείται μια νέα μεγάλη εθνική κοινωνική συμφωνία (...) επιτέλους να γίνουμε και σε αυτό το πεδίο μια ευρωπαϊκή, κανονική χώρα».
Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια: Και ξεπλυματίες της αντεργατικής κανονικότητας της ΕΕ, και λιβανιστήρια της αμαρτωλής σοσιαλδημοκρατίας, και ειδικά του ΠΑΣΟΚ. Οι εργαζόμενοι όμως έχουν πείρα. Από συμβόλαια υποταγής στα συμφέροντα της αστικής τάξης και των κομμάτων της έχουν χορτάσει. Και είναι η ώρα να τα επιστρέψουν σε κάθε επίδοξο «σωτήρα» που θέλει να τους δέσει ξανά χειροπόδαρα.