Σχόλιο της ΑΣΕ με αφορμή τη συνάντηση της Υπουργού Παιδείας με τους ΔΔΕ και ΔΠΕ

Για μια ακόμα φορά αποδεικνύεται περίτρανα ότι όσο κι αν αλλάζουν τα πρόσωπα, το πρόσημο της πολιτικής παραμένει το ίδιο: αντιεκπαιδευτικό και αντιλαϊκό! Την ίδια στιγμή που, λίγες μόλις μέρες πριν, αντί να γίνει δεκτό το αίτημα των ομοσπονδιών ΟΛΜΕ, ΔΟΕ, ΠΟΣΕΕΠΕΑ για συνάντηση με τη νέα Υπουργό, ώστε να συζητηθούν τα καυτά προβλήματα που καίνε την εκπαίδευση, το μαζικό πανελλαδικό πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο αντιμετωπίστηκε με χημικά και καταστολή.

Η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας υποδέχτηκε με ανοιχτές αγκάλες τους ΔΔΕ και ΔΠΕ όλης της χώρας, για να επιβεβαιώσει ότι το «τρένο» θα συνεχίσει στις ίδιες επικίνδυνες ράγες.

Τι είπε και σε τι επέμεινε, μεταξύ άλλων, η Υπουργός:

v    Ότι η αντιδραστική αξιολόγηση σχολείων και εκπαιδευτικών –το πλαίσιο δηλαδή που οδηγεί στην κατηγοριοποίηση και την απαξίωση– είναι εδώ και αποτελεί σταθερό στόχο του Υπουργείου. Επιβεβαιώνοντας και τη δήλωση του νέου Υφυπουργού, Κ. Βλάση, που έσπευσε εξαρχής να τονίσει ότι η υλοποίηση της αξιολόγησης «αποτελεί υποχρέωση των στελεχών και των εκπαιδευτικών». Πλήρης νομιμοποίηση δηλαδή της πολιτικής των διώξεων χιλιάδων εκπαιδευτικών που υλοποιούν τις συλλογικές αποφάσεις των ομοσπονδιών τους για απεργία-αποχή, υπερασπιζόμενοι το δικαίωμα στην απεργιακή διεκδίκηση, τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης, αλλά και τα σύγχρονα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών.

Τώρα, τα περί προσπάθειας μείωσης της γραφειοκρατίας στην εφαρμογή της αξιολόγησης και ότι δήθεν ο στόχος είναι η «βελτίωση του εκπαιδευτικού έργου» δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια προσπάθεια να αποπροσανατολίσουν τους συναδέλφους από την ουσία. Έχουμε χορτάσει, άλλωστε, τα τελευταία χρόνια από «ευέλικτο» και «επιτελικό» κράτος: επιτελικά ικανό για να προωθούνται τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρηματιών, για την περιστολή δικαιωμάτων του λαού – και επιτελικά ανίκανο να λύσει τα προβλήματά μας, όπως αποδεικνύεται καθημερινά με τα «Τέμπη», σε χώρους δουλειάς, σχολεία και μέσα μεταφοράς.

v        Στις 8 Απρίλη, κι ενώ χιλιάδες διδακτικές ώρες παραμένουν κενές στα σχολεία, η Υπουργός δεν δίστασε να παρουσιάσει –ούτε λίγο ούτε πολύ– τις προσλήψεις εκπαιδευτικών των τελευταίων ετών ως «επίτευγμα», αποκρύπτοντας ότι αυτές δεν απαντούν σε καμία περίπτωση στις πραγματικές ανάγκες των σχολείων. Μαζί με το χιλιοειπωμένο ευχολόγιο ότι μπροστά στη νέα χρονιά οι ανάγκες θα είναι έγκαιρα καταγεγραμμένες, ώστε «οι εκπαιδευτικοί να είναι στη θέση τους» από την αρχή, ξεθάβει ξανά το επιχείρημα του δημογραφικού ζητήματος, για να δικαιολογήσει την πραγματική πρόθεση του Υπουργείου να «εξορθολογίσει» την κατανομή των μαθητών – με άλλα λόγια, να προχωρήσει σε νέα μείωση τμημάτων, στο ακόμη μεγαλύτερο στίβαγμα παιδιών σε τάξεις-κλουβιά και να οδηγήσει σε λουκέτα κι άλλα σχολεία. Είναι σαφής η πρόθεση να πέσει μεγαλύτερος «κόφτης» στις δαπάνες της δημόσιας εκπαίδευσης – την ίδια στιγμή που δισεκατομμύρια εξασφαλίζονται για πολεμικούς εξοπλισμούς, νατοϊκές δεσμεύσεις και κρατική χρηματοδότηση μεγάλων ιδιωτικών επενδύσεων.

v        Προκλητική ήταν και η αναφορά στην προτεραιοποίηση της χρηματοδότησης του σταθερού ηλεκτρονικού εξοπλισμού των Διευθύνσεων, την ώρα που στα περισσότερα σχολεία οι ψηφιακές υποδομές είναι ελάχιστες και απαρχαιωμένες. Μιλάμε για κρίσιμες εργαστηριακές υποδομές –όπως αυτές της Πληροφορικής– που, σε πολλές περιπτώσεις, αντιστοιχούν σε έναν Η/Υ ανά 3 ή 4 μαθητές. Για να μην αναφερθούμε στις ανάγκες των εκπαιδευτικών, που, αν δεν έχουν προσωπικό λάπτοπ να χρησιμοποιήσουν, περιμένουν… στην ουρά να αδειάσει σταθερός υπολογιστής!

Είναι σαφής, λοιπόν, η πρόθεση της Υπουργού Ζαχαράκη, παρά τα απλόχερα χαμόγελα στις κάμερες και την προσπάθεια να κερδίσει συμπάθειες με αόριστες κορώνες περί «μείωσης της διδακτέας ύλης», να συνεχίσει την ίδια πολιτική από εκεί που της παρέδωσε τη σκυτάλη ο πρώην Υπουργός Πιερρακάκης. Μια πολιτική που έχει φέρει την κατάσταση ως εδώ: με εκπαιδευτικούς κακοπληρωμένους και διωκόμενους, με σχολεία που οι υποδομές τους είναι ανεπαρκείς και επικίνδυνες, με μαθητές που δεν μπορούν να καλύψουν τις σύγχρονες μορφωτικές τους ανάγκες, με οικογένειες που βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για να καλύψουν ό,τι το κράτος δεν παρέχει δωρεάν και ποιοτικά.

Δίνουμε οργανωμένη, μαζική, δυναμική απάντηση απέναντι σε αυτή την πολιτική που μας στερεί το οξυγόνο. Διεκδικούμε, μέσα από τα σωματεία μας:

• Υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας
• 20% αυξήσεις στους μισθούς – επαναφορά 13ου-14ου μισθού – ξεπάγωμα των μισθολογικών κλιμακίων 2016-2017
• Σύγχρονα και ασφαλή σχολεία – αναβάθμιση της υλικοτεχνικής υποδομής των σχολείων με αποκλειστικά κρατική χρηματοδότηση
• Κάλυψη των πραγματικών αναγκών των σχολείων σε εκπαιδευτικό και λοιπό προσωπικό με προσλήψεις μονίμων
• Να σταματήσουν τώρα οι διώξεις εκπαιδευτικών – Όχι στην αντιδραστική αξιολόγηση και την κατηγοριοποίηση

'Η ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Ανορθολογισμός και…Τεχνητή Νοημοσύνη

Επόμενο άρθρο

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠ/ΚΩΝ Π.Ε. ΗΜΑΘΙΑΣ: Διεκδικούμε τα οδοιπορικά που δικαιούμαστε