Δευτέρα, 20 Μάι, 2024

  • Η Νέα Αριστερά για την επίσκεψη Μητσοτάκη: Έσπειρε ανισότητες & περικεφαλαίες, θερίζουμε ακρίβεια & αποσταθεροποίηση
  • ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ: Η κυβέρνηση να «κοντύνει» αποφασιστικά και αυτό μπορεί να γίνει με πιο δυνατό ΚΚΕ
  • Μία ενδιαφέρουσα βιβλιοπαρουσίαση στη Βέροια
  • Ν.Ε ΣΥΡΙΖΑ Ημαθίας: Μνήμη της Γενοκτονίας του Ελληνικού Πληθυσμού του Εύξεινου Πόντου(1914-1923)
  • Νίκος Ανδρουλάκης από την Ημαθία: "Οι αγρότες νιώθουν εγκαταλελειμένοι"
  • Ν.Τ Ημαθίας της ΑΔΕΔΥ:  Κάλεσμα συμμετοχής στην 24ωρη πανυπαλληλική απεργία της 21ης Μάη
Η Νέα Αριστερά για την επίσκεψη Μητσοτάκη: Έσπειρε ανισότητες & περικεφαλαίες, θερίζουμε ακρίβεια & αποσταθεροποίηση1 ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ: Η κυβέρνηση να «κοντύνει» αποφασιστικά και αυτό μπορεί να γίνει με πιο δυνατό ΚΚΕ2 Μία ενδιαφέρουσα βιβλιοπαρουσίαση στη Βέροια3 Ν.Ε ΣΥΡΙΖΑ Ημαθίας: Μνήμη της Γενοκτονίας του Ελληνικού Πληθυσμού του Εύξεινου Πόντου(1914-1923)4 Νίκος Ανδρουλάκης από την Ημαθία: "Οι αγρότες νιώθουν εγκαταλελειμένοι"5 Ν.Τ Ημαθίας της ΑΔΕΔΥ:  Κάλεσμα συμμετοχής στην 24ωρη πανυπαλληλική απεργία της 21ης Μάη6

Το Σχόλιο της Ημέρας

Τα «λεφτόδεντρα» για το κεφάλαιο τα «ποτίζει» με αβάσταχτες θυσίες ο λαός

Με σπασμένα τα φρένα η ακρίβεια «σαρώνει» το λαϊκό εισόδημα, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση πανηγυρίζει για το πρωτογενές πλεόνασμα από τη φοροληστεία.Κι ενώ ο πρωθυπουργός βλέπει ...βελτιωμένες τις τιμές στα ράφια, οι μεγαλύτερες αυξήσεις στα τρόφιμα από πέρυσι τον Απρίλη (2023) σημειώθηκαν: Στο λάδι (63,7%), στα φρούτα (11,6%), στα ψάρ... Περισσότερα

Σκέψεις για τη «Διπλή οικογένεια» του Ονορέ ντε Μπαλζάκ (ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ)

από Η Άλλη Άποψη
 Σκέψεις για τη «Διπλή οικογένεια» του Ονορέ ντε Μπαλζάκ (ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ)

του Αλέκου Χατζηκώστα

Κυκλο­φό­ρη­σε πρό­σφα­τα από τις εκδό­σεις «ατε­χνώς» για πρώ­τη φορά ολό­κλη­ρη στα ελλη­νι­κά η νου­βέ­λα του Ονο­ρέ ντε Μπαλ­ζάκ (γραμ­μέ­νη στα 1830 με τον τίτλο «Η ενά­ρε­τη γυναί­κα») «Διπλή οικογένεια».

Πρό­κει­ται για ένα όμορ­φο βιβλίο, που θίγει μια σει­ρά κοι­νω­νι­κά ζητή­μα­τα της τότε επο­χής που οι απο­λή­ξεις τους φτά­νουν μέχρι και σήμε­ρα. Κοι­νω­νι­κή ανι­σό­τη­τα, έρω­τας, οικο­γέ­νεια κ.α «παρε­λαύ­νουν» μέσα από τις 93 σελί­δες του βιβλί­ου με μία μονα­δι­κή μαεστρία.

Το έργο περι­λαμ­βά­νει δύο μεγά­λες ενό­τη­τες, στην κυριο­λε­ξία δύο ιστο­ρί­ες με τον ίδιο πρω­τα­γω­νι­στή που «πατούν» σε δύο όψεις της – τελι­κά «διπλής ζωής» του ήρωα.

Σε μια σει­ρά σελί­δες γίνο­νται ανα­φο­ρές στην κατά­στα­ση της εργα­τι­κής τάξης και ευρύ­τε­ρα μία κοι­νω­νι­κή κρι­τι­κή της υπάρ­χου­σας τάξης πραγ­μά­των: «…Ρίχνο­ντας τυχαία μια ματιά μέσα στο σπί­τι ο πιο εγω­κε­ντρι­κός περα­στι­κός απο­κό­μι­ζε μια ολο­κλη­ρω­μέ­νη εικό­να της εργα­τι­κής τάξης στο Παρί­σι, καθώς η κεντή­στρα πρέ­πει να ζού­σε μόνο από τη βελό­να της… με τη ζωη­ρή του φαντα­σία θα παρο­μοί­α­ζε την κοπέ­λα που φυτο­ζω­ού­σε στην αφά­νεια με τον κισ­σό που καλύ­πτει τους ψυχρούς τοί­χους ή με τους αφο­σιω­μέ­νους στη δου­λειά τους χωρι­κούς που γεν­νιού­νται, οργώ­νουν τη γη και πεθαί­νουν αγνοη­μέ­νοι από τους ανθρώ­πους που έθρεψαν…»

Οι επιρ­ρο­ές της ρομα­ντι­κής παρά­δο­σης είναι ορα­τές στο έργο, ειδι­κά στον τρό­πο περι­γρα­φής του σκη­νι­κού και της όλης ατμό­σφαι­ρας του έργου, με απα­ρά­μιλ­λες περι­γρα­φές ενός έρω­τα που φου­ντώ­νει: «…Μία αμοι­βαία κατα­νό­η­ση έσμι­ξε ενστι­κτω­δώς τα χέρια τους, μία κοι­νή ελπί­δα έκα­νε τις καρ­δί­ες τους να χτυ­πή­σουν δυνα­τά. Κάτω από τον γαλά­ζιο ουρα­νό, με τις πλα­για­στές κόκ­κι­νες αχτί­δες του ηλιο­βα­σι­λέ­μα­τος , τα βλέμ­μα­τά τους ακτι­νο­βο­λού­σαν τόσο που στο τέλος για εκεί­νους μέχρι και ο ουρα­νός έχα­σε τη λάμ­ψη του. Τι περί­ερ­γη δύνα­μη μπο­ρεί να έχει μία ιδέα ή μια επιθυμία!»

Ο Μπαλ­ζάκ ανα­φέ­ρε­ται ακό­μη στο έργο του στο θεσμό του γάμου και ιδιαί­τε­ρα σε αυτόν που γίνε­ται για κοι­νω­νι­κούς λόγους, αγνο­ώ­ντας εντε­λώς τα συναι­σθή­μα­τα των μελ­λο­ντι­κών συζύ­γων και τις δια­φο­ρές στον χαρα­κτή­ρα τους. «…Δεν είχε απο­κτή­σει ούτε κομ­ψούς τρό­πους, ούτε εκεί­νη την τέχνη της συζή­τη­σης που ευδο­κι­μεί στα σαλό­νια και είναι γεμά­τη από λέξεις και άδεια από ιδέ­ες…» Καθώς και ευρύ­τε­ρα ζητή­μα­τα περί οικο­γε­νεια­κής ευτυ­χί­ας: «…Η ευτυ­χία αγα­πη­μέ­νη μου Αντζε­λίκ δεν πηγά­ζει από ένα έπι­πλο περισ­σό­τε­ρο ή λιγό­τε­ρο κομ­ψό. Εξαρ­τά­ται από τη γλυ­κύ­τη­τα, τη τρυ­φε­ρό­τη­τα και την αγά­πη μιας γυναί­κας. Είναι όμως καθή­κον μου να σας αγα­πώ. Και ποτέ κανέ­να καθή­κον δεν θα είναι τόσο γλυ­κό να εκπλη­ρώ­σω, απά­ντη­σε απα­λά η Αντζελικ.»

Ο συγ­γρα­φέ­ας με αφορ­μή τις εκτι­μή­σεις του για την ουσία των συζυ­γι­κών σχέ­σε­ων κατα­πιά­νε­ται και με το ζήτη­μα της μοι­χεί­ας και της διπλής ζωής που ζού­σε ο ήρω­ας χωρίς να την κατα­δι­κά­ζει, αλλά μάλ­λον να τη δικαιο­λο­γεί κιό­λας, αν και σε πολ­λά άλλα έργα του παίρ­νει ξεκά­θα­ρα το μέρος της παρα­δο­σια­κής ηθικής.

«…Μία γυναί­κα μπο­ρεί να έχει ελατ­τώ­μα­τα που ίσως υπο­χω­ρή­σουν στα δύσκο­λα μαθή­μα­τα που δίνει η πεί­ρα ή ένας σύζυ­γος, αλλά τίπο­τε δεν μπο­ρεί να κατα­πο­λε­μή­σει την τυραν­νία των στρε­βλών θρη­σκευ­τι­κών ιδε­ών. Η κατά­κτη­ση της μακά­ριας αιω­νιό­τη­τας, όταν μπαί­νει στο ζύγι με τις κοσμι­κές απο­λαύ­σεις, θριαμ­βεύ­ει όλων και όλα τα κάνει υπο­φερ­τά…» Καθώς και «…όταν παντρευ­τείς μη το κάνεις ελα­φρά τη καρ­δία, από όσα μας ανα­γκά­ζει η κοι­νω­νία να κάνου­με αυτό είναι το πιο σημαντικό…Η δυσαρ­μο­νία στο ζευ­γά­ρι όποια και αν είναι η αιτία της, φέρ­νει τρο­μα­κτι­κή δυστυ­χία., τιμω­ρού­μα­στε αργά ή γρή­γο­ρα, όταν δεν υπα­κού­με στους κοι­νω­νι­κούς νόμους…»

Ιδιαί­τε­ρα εντυ­πω­σια­κές είναι οι σελί­δες που ασκεί δρι­μύ­τα­τη κρι­τι­κή στη θρη­σκο­λη­ψία και στις συνέ­πιες που έχει στις ανθρώ­πι­νες σχέ­σεις. «…Η μετα­μόρ­φω­ση των πραγ­μά­των και των ανθρώ­πων σε θρη­σκο­λη­ψία είναι ένα ανε­ξή­γη­το μυστή­ριο όμως το γεγο­νός παρα­μέ­νει. Ο καθέ­νας μπο­ρεί να παρα­τη­ρή­σει ότι οι θρη­σκό­λη­πτοι δεν περ­πα­τούν, δεν κάθο­νται, δε μιλούν με τον ίδιο τρό­πο που περ­πα­τούν, κάθο­νται και μιλούν οι άνθρω­ποι του κόσμου, στο σπί­τι τους νοιώ­θεις άβο­λα, στο σπί­τι τους δεν γελάς, στο σπί­τι τους η δυσκαμ­ψία, η συμ­με­τρία βασι­λεύ­ουν παντού…τα βλέμ­μα­τα δεν είναι ειλι­κρι­νή, οι άνθρω­ποι θυμί­ζουν σκιές και η κυρία του σπι­τιού μοιά­ζει να κάθε­ται σε έναν θρό­νο από πάγο…»

Τελι­κά η εκτί­μη­ση των Κ. Μαρξ και Φ. Ενγκελς για το έργο του Μπαλ­ζάκ δεν ήταν τυχαίο!. Όπως έγρα­ψαν «ήταν αλη­θι­νή ειρω­νεία της τύχης για τον Μπαλ­ζάκ. που όλες του οι πολι­τι­κές του προ­τι­μή­σεις στρέ­φο­νταν προς τον παλιό κόσμο, να βρει τη μεγα­λύ­τε­ρη κατα­νό­η­ση κι επι­δο­κι­μα­σία στους πιο αδιάλ­λα­κτους επι­κρι­τές αυτού του κόσμου».

Στα αξιο­ση­μεί­ω­τα της έκδο­σης ότι για πρώ­τη φορά κυκλο­φο­ρεί στα ελλη­νι­κά σε μετά­φρα­ση μιας ομά­δας νέων γυναι­κών (Hélène Godard, Ζαφει­ρού­λα Λαμπρά­κη, Πολυ­τί­μη Λινάρ­δου, Βασι­λι­κή Πετρο­πού­λου, Στέλ­λα Τσού­που, Βασι­λι­κή Χαμά­κου) οι οποί­ες οι οποί­ες συστή­νο­νται ως εξής «Γνω­ρι­στή­κα­με την επο­χή της παν­δη­μί­ας στο δια­δι­κτυα­κό εργα­στή­ρι λογο­τε­χνι­κής μετά­φρα­σης του Γαλ­λι­κού Ινστι­τού­του, όλες γυναί­κες που ζού­με σε δια­φο­ρε­τι­κές πόλεις στην Ελλά­δα και στη Γαλ­λία. Με κινη­τή­ρια δύνα­μη την αγά­πη μας για τη γαλ­λι­κή λογο­τε­χνία φτιά­ξα­με την παρού­σα μετα­φρα­στι­κή ομά­δα για να κάνου­με το πάθος μας έργο και να το μοι­ρα­στού­με με τον κόσμο».

Πρώτη δημοσίευση: atexnos.gr
Έχει διαβαστεί 311 φορές

Σχόλια

  • Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.
 
Παρακαλώ περιμένετε...

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Αναζήτηση

Κυκλοφόρησε το νέο (11ο) βιβλίο του Αλέκου Χατζηκώστα «Τα χειρόγραφα του θανάτου»

advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement

Με ένα κλικ στο κανάλι μας στο Yutube!

advertisement

Το βιβλιοχαρτοπωλείο «ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΟ» κοντά σας με υπηρεσία Delivery!

advertisement

Ημερολόγιο

Ποιός είναι online

Έχουμε online 665 επισκέπτες και 0 μέλη.