«Αυτός ο κόσμος δεν είναι για μένα»...Η σπαρακτική κραυγή των δύο 17χρονων μαθητριών δεν είναι μία ακόμη «είδηση». Δεν είναι ούτε μια «κακιά στιγμή», ούτε «μεμονωμένη» και «ατομική αδυναμία».Αυτός ο κόσμος, που δεν χωράει τις αγωνίες και τα όνειρα, την ομορφιά και τα νιάτα της συντριπτικής πλειοψηφίας των νέων, έχει όνομα και επώνυμο. ... Περισσότερα
Το Εθνικό Θέατρο με την παράσταση «ΣΤΑΘΜΟΣ Ω» του Γιώργου Χριστοδούλου, στη Στέγη
από Η Άλλη Άποψη
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 3 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
Το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει την παράσταση «Σταθμός Ω», ένα νέο ελληνικό θεατρικό έργο του Γιώργου Χριστοδούλου, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Τσικούρα (Τσικ), αριστούχου αποφοίτου του Τμήματος Σκηνοθεσίας της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου για την περσινή ακαδημαϊκή χρονιά.
Το έργοαντλεί έμπνευση από τη ραψωδία Ω της Ιλιάδας,με τον Πρίαμο να γονατίζει μπροστά στον Αχιλλέα, ικετεύοντας για το σώμα του Έκτορα. Από αυτόν τον αρχαίο πυρήνα γεννιέται μια σύγχρονη αφήγηση, που θέτει στο επίκεντρο τη συλλογική συνενοχή, την απώλεια, την ανάγκη για κάθαρση, την αναγκαιότητα της μνήμης– αλλά και την κρίσιμη πράξη της συν-χώρεσης.
Με άξονα τον κοινωνικό προβληματισμό γύρω από τη βία, τη σιωπή, τη διαφορετικότητα, τη συνενοχή και τη συγχώρεση, η εν λόγω – ευέλικτης κλίμακας – παραγωγή, εντάσσεται στις δράσεις δικτύωσης της Πρώτης Σκηνής της χώρας, που επιχειρεί – σε συνεργασία με ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., δήμους και άλλους τοπικούς φορείς – να μεταφέρει την καλλιτεχνική δημιουργία πέρα από τα στενά όρια του αστικού κέντρου, σε πόλεις της περιφέρειας και σε απομακρυσμένα νησιά, και να καλλιεργήσει τηΓλώσσα της Αποκέντρωσης. Η παράσταση θα ολοκληρώσει τη διαδρομή της την άνοιξη του 2026, στην Πλαγία Σκηνή του Κτηρίου Τσίλλερ.
Σε ένα ελληνικό χωριό, ένας νέος άνθρωπος – διαφορετικός στα μάτια της τοπικής κοινωνίας – εξαφανίζεται. Ο πατέρας του βρίσκεται αντιμέτωπος με την απώλεια, την αδιανόητη σιωπή, την ομοφοβική βία, που καλύπτεται πίσω από την «κανονικότητα», και τελικά με τον ίδιο του τον εαυτό. Στέκεται απέναντι σε εκείνον που του στέρησε το παιδί του, ζητώντας την αλήθεια, ζητώντας ένα σώμα που λείπει. Πέντε πρόσωπα συναντιούνται επί σκηνής και, με αφετηρία ένα έγκλημα, ανοίγουν έναν κοινό τόπο αφήγησης, θύμησης, ερωτημάτων και αντιπαραθέσεων. Μέσα από μύθους, έθιμα και αλληγορίες, επιχειρούν να διεισδύσουν στο πυρήνα της ανθρώπινης συνθήκης και να αναζητήσουν τι μπορεί να σημαίνει στ’ αλήθεια νασυν-χωράμε,στον ίδιο τόπο, όλοι, όλες και όλα μαζί.