Αγώνας ανατροπής

«Η Εθνική Κοινωνική Συμφωνία ανοίγει μία νέα σελίδα για τις Συλλογικές Συμβάσεις και την αγορά εργασίας. Θα δημιουργήσει νέες προοπτικές για εργαζόμενους και επιχειρήσεις (...) υψηλότερους μισθούς και καλύτερους όρους εργασίας για τους εργαζόμενους, μεγαλύτερη σταθερότητα για τις επιχειρήσεις».

Ετσι προλογίζει η υπουργός Εργασίας το νομοσχέδιο - έκτρωμα για τις Συλλογικές Συμβάσεις, που έχει την υπογραφή της σύγχρονης τρόικας κυβέρνησης, εργοδοτών και εργατοπατέρων και κατατέθηκε για συζήτηση στη Βουλή.

Οσα προβλέπει το νομοσχέδιο θα λειτουργούν στην πραγματικότητα ως κόφτες στις διεκδικήσεις των εργαζομένων, καθώς ενισχύεται το κριτήριο της ανταγωνιστικότητας και της παραγωγικότητας για την υπογραφή και την επέκταση των κλαδικών Συμβάσεων, ενώ η άθλια ηγεσία της ΓΣΕΕ διορίζεται τοποτηρητής της εργοδοσίας στις διεκδικήσεις των εργαζομένων.

Και μόνο που το νομοσχέδιο βασίζεται σε κατευθύνσεις και Οδηγίες της ΕΕ είναι λόγος για να το απορρίψουν καθολικά οι εργαζόμενοι, και να παλέψουν για να αποσυρθεί ασυζητητί εδώ και τώρα. Στον πυρήνα του - όπως και κάθε άλλου νόμου του κράτους - βρίσκεται η υπεράσπιση της καπιταλιστικής κερδοφορίας, με καθήλωση ή και παραπέρα συρρίκνωση των μισθών.

Η κυβέρνηση άλλωστε δεν ανακαλύπτει τον τροχό. Ειδικά μετά τη μεγάλη καπιταλιστική κρίση, οι νόμοι όλων των κυβερνήσεων για τη «ρύθμιση» της αγοράς εργασίας έριχναν το βάρος στο να στήνουν φραγμό σε κάθε ουσιαστική διεκδίκηση για αυξήσεις των μισθών, με αποκορύφωμα τον καθορισμό του κατώτατου μισθού από το κράτος. Εκτοτε, αυτός ο νόμος εφαρμόζεται από όλες τις κυβερνήσεις.

Ετσι ακριβώς προέκυψαν οι σημερινοί μισθοί στον πάτο, όταν τα κέρδη σπάνε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Οπως έγραψε χτες ο «Ριζοσπάστης», σύμφωνα με τα στοιχεία του συστήματος «Εργάνη» για το 2025, σχεδόν 3 στους 10 μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα (28,27%) είχαν μεικτές αποδοχές κάτω ή γύρω από τον κατώτατο μισθό των 880 ευρώ που ισχύει σήμερα!

Επιπλέον, οι όποιες αυξήσεις στους μισθούς τον ίδιο χρόνο, για τις οποίες θριαμβολογεί προκλητικά η κυβέρνηση, είναι μια απάτη, αφού περιορίζονται στο 1,46%! Δηλαδή είναι κάτω και από τον επίσημο πληθωρισμό, που το 2025 διαμορφώθηκε μεσοσταθμικά στο 2,4%!

Τα στοιχεία αποκαλύπτουν τον στόχο της εργοδοσίας και του κράτους της να φέρουν τους κλαδικούς μισθούς στην περιοχή του κατώτατου, και αυτό να είναι στο εξής το «αποδεκτό» όριο στις διεκδικήσεις των εργαζομένων και των σωματείων τους. Οτιδήποτε διαφορετικό είτε θα κόβεται χωρίς καμία συζήτηση, είτε θα προϋποθέτει απογείωση της εκμετάλλευσης, που το κεφάλαιο ονομάζει κομψά «αύξηση της παραγωγικότητας».

Τα παραδείγματα από μια σειρά κλάδους, και μάλιστα απ' αυτούς που χαρακτηρίζονται «δυναμικοί» για τις προοπτικές της κερδοφορίας, το επιβεβαιώνουν.

Είναι τόση η πρεμούρα τους να κατοχυρώσουν τέτοια κριτήρια στη διαμόρφωση των μισθών και να νομιμοποιήσουν την απαξίωση και την καταστολή των εργατικών - λαϊκών διεκδικήσεων για ουσιαστικές αυξήσεις, που ετοιμάζονται να περάσουν ακόμα και στη συνταγματική αναθεώρηση το «πίστευε και μη ερεύνα» για τους δημοσιονομικούς περιορισμούς, μαζί με τις Οδηγίες της ΕΕ για τους «αξιοπρεπείς μισθούς», που εγγυώνται την ...αξιοπρέπεια του κεφαλαίου και των κερδών του.

Αν κάτι επιβεβαιώνεται ξανά είναι ότι για να κερδίσει έστω και μια ανάσα ο λαός, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Γι' αυτό απαιτείται σύγκρουση με όλη τη γραμμή του και με κάθε εκδοχή της αντιλαϊκής πολιτικής, όπως κι αν εκφράζεται: Από την ένταση της εκμετάλλευσης στους χώρους δουλειάς και την αντεργατική νομοθεσία όλων των κυβερνήσεων, μέχρι την Υγεία και τη στέγη - εμπόρευμα, που απομυζούν το εργατικό - λαϊκό εισόδημα.

Και από τους νόμους που διαλύουν τα συνδικαλιστικά δικαιώματα και τις ελευθερίες, μέχρι τη συνταγματική αναθεώρηση που έρχεται να «κανονικοποιήσει» ώριμες για το κεφάλαιο, την κερδοφορία και την πολεμική προετοιμασία του αντιλαϊκές αλλαγές.

Ενας τέτοιος αγώνας, στον οποίο πρωτοστατούν σήμερα το ΚΚΕ και οι δυνάμεις του στο κίνημα, πρέπει να βλέπει μέχρι τέλους: Μέχρι την ανατροπή του σάπιου καπιταλισμού, το κέρδισμα της εξουσίας από τους εργαζόμενους και την κοινωνική συμμαχία, που θα ανοίξει τον δρόμο για την πραγματική λαϊκή ευημερία!

Αναδημοσίευση από τη στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη», Τετάρτη 4 Φλεβάρη 2026

Προηγούμενο άρθρο

Μόνο οργή...

Επόμενο άρθρο

Κάθε κόμπος