Του Αλέκου Χατζηκώστα *

Ο πρωθυπουργός, τα στελέχη της κυβέρνησης, τα φιλικά προς αυτή ΜΜΕ, αλλά και εταιρίες δημοσκοπήσεων- εν χορώ- προσπαθούν να μας πείσουν για τα καλά της «αξιολόγησης στο Δημόσιο. Και ταυτόχρονα για τους «κακούς δημόσιους υπάλληλους» που αρνούνται. Μάλιστα σε χώρους τους Δημοσίου που αντιστέκονται π.χ εκπαιδευτικούς έχουν στήσει «φάμπρικα» τρομοκράτησής τους. Ας δούμε όμως ορισμένα βασικά ζητήματα της υπόθεσης.

-Το κράτος δεν είναι κάτι το «ουδέτερο», που επιδιώκει το «κοινό καλό», αλλά ένα κράτος «στρατευμένο» στα συμφέροντα και στους στόχους της κυρίαρχης κοινωνικής τάξης. Όργανο κυριαρχίας των λίγων και οικονομικά ισχυρών σε βάρος των πολλών που παράγουν τον κοινωνικό πλούτο. Γι' αυτό, μόνο πιο αντιδραστικό μπορεί να γίνεται, ειδικά σε συνθήκες έντασης των ανταγωνισμών και της πολεμικής προπαρασκευής στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη, όπου το σύνθημα είναι «τα κεφάλια μέσα». Με την «αξιολόγηση», συνολικά με τις αναδιαρθρώσεις στο Δημόσιο, αποβλέπουν σε ένα κράτος ακόμα πιο ταξικό, σε ένα κράτος που θα υπηρετεί πιο αποτελεσματικά την αντιλαϊκή στρατηγική της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων. Και αυτή τη στόχευση είχαν με το νομοθετικό τους πλαίσιο τόσο αυτή η κυβέρνηση όσο και οι προηγούμενες. Μάλιστα, σε συνδυασμό με άλλους νόμους (μισθολόγιο, υπαλληλικός κώδικας, κινητικότητα κ.ά.), διαμορφώνουν έναν ενιαίο συνεκτικό μηχανισμό που στόχο έχει να δυναμώσει την τάση χειραγώγησης και υποταγής των δημοσίων υπαλλήλων, ώστε να εφαρμόζουν γρήγορα και αποτελεσματικά τις αντιλαϊκές πολιτικές.

- Η στοχοθεσία που τίθεται ως βάση αξιολόγησης δεν καθορίζεται από τις ανάγκες του λαού για φτηνές και ποιοτικές υπηρεσίες, για ολόπλευρη μόρφωση, υγεία, κοινωνικές παροχές, αλλά από τις ανάγκες του κεφαλαίου για εμπορευματοποίηση, ιδιωτικοποίηση κοινωνικών δομών και υπηρεσιών και ενίσχυση της λειτουργίας τους με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, για ένα κράτος στρατηγείο που θα υπηρετεί με κάθε τρόπο την κερδοφορία των ομίλων. Και αυτό δεν μπορεί να κρυφτεί από τους ονομαστικούς “στόχους” “στήριξης της τοπικής κοινωνίας”, “εθελοντισμού”, “διαμόρφωση πλαισίου κοινωνικής ευθύνης”, “περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης” κ.α. που υποκριτικά θέτονται αναφορικά με τον “στόχο” – πυλώνα της “Εσωτερικής οργάνωσης και λειτουργίας της οργανικής μονάδας”.

-Η «αξιολόγηση» χρησιμοποιείται ταυτόχρονα ως εργαλείο για τη μετάθεση των ευθυνών από το κράτος στους εργαζόμενους. Ετσι, για το σημερινό χάλι στην Υγεία, στις δημόσιες υπηρεσίες, στην Παιδεία, δεν φταίει η αντιλαϊκή πολιτική της υποχρηματοδότησης, του κόστους - οφέλους, ούτε ο αντιλαϊκός προσανατολισμός του κράτους, αλλά κάποιοι «κακοί» δημόσιοι υπάλληλοι, που αν βρεθούν και τιμωρηθούν, τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα. Η «αξιολόγηση», απ' όπου κι αν την πιάσεις, είναι αποποίηση κρατικών ευθυνών, είναι πέταγμα της μπάλας στην εξέδρα, στα σχολεία και στους ίδιους τους εκπαιδευτικούς ατομικά. Και αυτό που ελέγχει τελικά δεν είναι το αν και πώς μορφώνονται τα παιδιά μας, αλλά το κατά πόσον προωθούνται οι κυβερνητικές αναδιαρθρώσεις στην Εκπαίδευση. 

- Η κυβέρνηση προσπαθεί να αντιμετωπίσει με  απειλές για κυρώσεις όσους εργαζόμενους στο Δημόσιο εναντιώνονται και αποκαλύπτουν τους πραγματικούς στόχους της «αξιολόγησης» την οποία προωθεί στο αστικό κράτος, μεθοδεύοντας μάλιστα την αλλαγή του Συντάγματος, με στόχο την άρση της μονιμότητας και την απόλυσή τους. Οι εκβιασμοί απευθύνονται σε όλους εκείνους τους δασκάλους, τους υγειονομικούς, τους εργαζόμενους σε υπηρεσίες του Δημοσίου που αντιδρούν στην υποστελέχωση και στην υποχρηματοδότηση, διεκδικούν σύγχρονα δικαιώματα και αγωνίζονται για να στηριχτεί ουσιαστικά ο λαός στην Υγεία, στην Παιδεία, παντού. Εργαζόμενοι και συνδικαλιστές στοχοποιούνται επειδή καταγγέλλουν τον αντιλαϊκό χαρακτήρα του κράτους, ενάντια στα συμφέροντα της μεγάλης πλειοψηφίας. Ειδικά στην Εκπαίδευση το κράτος επιδιώκει την πλήρη χειραγώγηση των εκπαιδευτικών και την ευθυγράμμισή τους με τις αντιδραστικές αλλαγές που προωθούνται όλα τα τελευταία χρόνια, με συνέπειες τη μεγαλύτερη κατηγοριοποίηση των σχολείων, την αποσπασματικότητα, την προτεραιότητα στις δεξιότητες αντί της πραγματικής και ολόπλευρης μόρφωσης.

Αυτό το κράτος και οι κυβερνήσεις του αξιολογούνται καθημερινά από τον λαό και πατώνουν. Παίρνουν μηδέν στην προστασία από πλημμύρες, πυρκαγιές και άλλες φυσικές καταστροφές, επειδή παίρνουν δέκα με τόνο στη θωράκιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου, που θεωρεί κόστος και εμπόδιο τις ανάγκες του λαού.

Παίρνουν μηδέν στη μόρφωση της νεολαίας,αριστεύουν στην ποινικοποίηση των αγώνων και στην καταστολή του λαού, για να διασφαλίσουν «ήρεμα νερά» στα συμφέροντα και τα κέρδη του κεφαλαίου.

Αυτό το κράτος δεν μπορεί και δεν θέλει να κάνει αξιολόγηση για το καλό των εργαζομένων και του λαού. Γι' αυτό, πέρα από τη στήριξη και την αλληλεγγύη στους εργαζόμενους στο Δημόσιο είναι ανάγκη να δυναμώσει η πάλη όλου του λαού ενάντια στο άδικο, ταξικό κράτος της αστικής τάξης, που ζει και αναπνέει για τα συμφέροντά της. Ο αγώνας για την ανατροπή του είναι προϋπόθεση για ένα άλλο κράτος, στην υπηρεσία των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων και αναγκών!

* Δημοσιογράφος-συγγραφέας

Πρώτη δημοσίευση εφημερίδα ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ της Μαγνσηίας 25/5