Παράλληλα σύμπαντα

Γεμίσαμε από αναλύσεις, «σκέψεις», ρεπορτάζ και δηλώσεις για τις εξελίξεις στα κόμματα του συστήματος στην Ελλάδα με αφορμή τόσο την προχωρημένη σήψη του όλου ΣΥΡΙΖΑ (νέου και παλιού) αλλά και την «επόμενη μέρα» της εκλογής του Τραμπ στη Προεδρία των ΗΠΑ. Με κάθε αφορμή, επανέρχεται όλο και πιο επιτακτικά από δυνατές «φωνές» του συστήματος η ανάγκη να προχωρήσουν άμεσα «αναδιατάξεις» στο αστικό πολιτικό σύστημα της Ελλάδας - και όχι μόνο - ώστε να θωρακιστεί το σύστημα από όσα και οι ίδιοι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο χαρακτηρίζουν ως αυξανόμενη «κοινωνική δυσαρέσκεια». Ορισμένες τέτοιες αναφορές για παράδειγμα αφορούν:

-Τον «ρεαλισμό» που πρέπει να κυριαρχήσει στα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό, ώστε να προχωρήσουν απαράδεκτες διευθετήσεις με ευρωατλαντική εποπτεία. 

-Την ανάγκη να υπάρχουν ευρύτερες «συναινέσεις» για την «αμυντική θωράκιση της χώρας σε έναν κόσμο γεμάτο απειλές», για τα μέτρα που θα «ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας» και την εξασφάλιση «στρατηγικής αυτονομίας» της ΕΕ. 

Τα «ξύπνα Ευρώπη» του Μητσοτάκη, τα «κεφαλοκλειδώματα» του Αντώναρου, οι χοροί υπό το YMCA της Λατινοπούλου, ο «Καμπανέλλος» του Κασσελάκη, ο «φιλειρηνιστής» Βελόπουλος, το «ΠΑΣΟΚ που επιστρέφει», η «νέα Αριστερά» -αυτό είναι από μόνο του φαιδρό- εντάσσονται σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Ας δούμε όμως ορισμένα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα: 

-Ο Κ. Βελόπουλος παρουσιάζεται ως «φιλειρηνιστής» πολιτικός, μιας και υποστηρικτής του... Ντ. Τράμπ. Πριν λίγες μέρες μάλιστα αναπαρήγαγε στα social media, ένα βίντεο από την κινητοποίηση του ΚΚΕ στη Θεσσαλονίκη ενάντια στην αποστολή πολεμικού φορτίου στην Ουκρανία, σχολιάζοντας το «θετικά» (χωρίς προφανώς να αναφέρει πως πρόκειται για κινητοποίηση του ΚΚΕ...). Το κόμμα του κ. Βελόπουλου είναι τόσο «φιλειρηνικό» και τόσο ενάντια στη συμμετοχή της Ελλάδας στους ΝΑΤΟϊκούς πολέμους, όσο και τα βλήματα 155mm, που απαιτούσε με ερώτησή του στη Βουλή (!!!), να παράγει μαζικά η Ελλάδα ώστε να στέλνονται στην Ουκρανία. Είναι τόσο φιλειρηνικό όσο οι βόμβες που σφάζουν τον λαό της Παλαιστίνης τις οποίες «υπογράφει» ο Τραμπ με κάθε ευκαιρία. 

-Λίγο πριν την έναρξη του συνεδρίου της Νέας Αριστεράς ο πρόεδρος, πλέον, του κόμματος Αλέξης Χαρίτσης δημοσίευσε κείμενο με τίτλο «Τρεις σκέψεις για τις εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες». Εκεί ουσιαστικά με τον γνωστό γλυκανάλατο τρόπο ο κ. Χαρίτσης «σκέφτηκε» πώς «Η νίκη του Τραμπ επισφραγίζει, με τον πιο εμφατικό τρόπο, την επέλαση του μεταφασισμού σε πλανητική κλίμακα». Μα καλά... Ο Χαρίτσης δεν ήταν ο ίδιος υπουργός όταν ο Αλέξης Τσίπρας μιλούσε για τον «διαβολικά καλό» Τραμπ; Δεν ήταν στη κυβέρνηση που αποκαλούσε τον σφαγέα Νετανιάχου «Μπίμπι» επειδή είχαν «οικειότητα» και έκαναν μαζί «δουλειές»;

-Με αφορμή τα όσα συμβαίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ την κριτική θα έπρεπε να την αναλάβει κάποια κριτική επιτροπή ριάλιτι. Έχει σημασία να επισημανθεί πως ακόμα πιο γελοίο από τον ευαγγελιστή του «ιερού» ΝΑΤΟ και του «φιλικού στην επιχειρηματικότητα κόμμα» από τη μία και τα «4 αγόρια του ΣΥΡΙΖΑ» από την άλλη είναι οι αναλύσεις για τον «χαρακτήρα των κομμάτων»… Αυτές δημοσιεύονται στον αστικό τύπο και αφορούν το ποια χαρακτηριστικά πρέπει να έχει ένα κόμμα τον 21ο αιώνα. Είναι τόσο παρανοϊκοί που ενώ καυτηριάζουν τα όσα συμβαίνουν στο κόμμα του δίευρου συνεχίζουν να επικροτούν όλα όσα οδήγησαν στον τραγέλαφο. Τόσο το οργανωτικό know how του εκφυλισμού (όπως π.χ. την εκλογή Προέδρου από τη «βάση», δηλαδή από διάφορους μηχανισμούς για να συνεννοούμαστε..) όσο και το ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο, δηλαδή την στήριξη και προώθηση της στρατηγικής του κεφαλαίου.

-Την ίδια στιγμή καταγράφεται συντονισμένη προσπάθεια διάφορων κέντρων του συστήματος να προωθήσουν το ΠΑΣΟΚ, με κάθε μέσο (από δημοσκοπικές πάσες, έως πρωθυπουργικές πάσες...). Θα θέσουμε ένα ρητορικό ερώτημα: Τι συμπέρασμα μπορεί να βγάλει κανείς για ένα κόμμα όταν ο προηγούμενος αρχηγός του - που τελικά επανεκλέχτηκε – κατά τη διάρκεια των εσωκομματικών εκλογών είχε πει για «συμφέροντα» που στηρίζουν συγκεκριμένους συνυποψηφίους του και στη συνέχεια τα ίδια «συμφέροντα» στηρίζουν το «όλον» ΠΑΣΟΚ;

Όλα τα παραπάνω γίνονται «πρώτη είδηση» τη στιγμή που είναι πασιφανές πως υπάρχει «εντολή» να θάβεται οποιαδήποτε κινητοποίηση εργαζομένων και λαού που αμφισβητεί στη πράξη την αστική στρατηγική και επιβεβαιώνει πως με την καθοριστική συμβολή του ΚΚΕ «εκεί έξω» υπάρχει ήδη ένα πολύ σημαντικό τμήμα που αποφασισμένα και μαζικά οργανώνει την αντεπίθεση του λαού για να πάρει «ανάσες» και να ανοίξει τον δρόμο για τη «σωτηρία» του χωρίς να περιμένει «σωτήρες»...

Δεν μπορούμε να μην σχολιάσουμε ότι τη στιγμή που στο κλειστό του Γαλατσίου 2.000 συνδικαλιστές απ' όλη την Ελλάδα, στην πανελλαδική σύσκεψη του ΠΑΜΕ, άκουγαν καταθέσεις ψυχής και δύναμης από ανθρώπους που τα έχουν βάλει με θεούς και δαίμονες για να υπερασπιστούν τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, τα ΜΜΕ των εφοπλιστών - κατασκευαστών - ιδιοκτητών στοιχηματικών εταιρειών κ.λπ. είχαν ως πρώτη είδηση την κλωτσοπατινάδα του ΣΥΡΙΖΑ..

Προηγούμενο άρθρο

Το παλιό που σάπισε...

Επόμενο άρθρο

Εκλογές ΗΠΑ...