Σάπιο βάθρο

Από τη μια κλαψουρίζουν τάχα για τις «επιπτώσεις της ακρίβειας» - που «δεν είναι ελληνικό φαινόμενο» - στα λαϊκά νοικοκυριά και από την άλλη προσπαθούν ξεδιάντροπα να καλλιεργήσουν προσδοκίες για αυξήσεις των μισθών με τον κατάπτυστο νόμο για τις Συλλογικές Συμβάσεις και την προσαρμογή του κατώτατου μισθού τον Απρίλη, κατ' εφαρμογή του νόμου Βρούτση - Αχτσιόγλου.

Ο λόγος για την κυβέρνηση και τα στελέχη της, μετά την ανακοίνωση ότι ο πληθωρισμός συνεχίζει να καταγράφει υψηλές πτήσεις...

Οι μισθοί που δεν φτάνουν ούτε μέχρι τις 20 του μήνα και τα πανάκριβα αγαθά είναι η μια όψη του νομίσματος της πολιτικής που καταδικάζει εκατομμύρια νοικοκυριά στη φτώχεια. Η άλλη όψη είναι οι τεράστιοι τζίροι και τα κέρδη των μεγάλων ομίλων του λιανεμπορίου, τραπεζών, ενεργειακών μονοπωλίων και άλλων επιχειρήσεων.

Ενδεικτικά, οι μεγαλύτερες αλυσίδες σούπερ μάρκετ είχαν τζίρο πάνω από 16 δισ. ευρώ το 2025 (από 13 δισ. το 2024) με μεγάλα περιθώρια κέρδους. Οι τέσσερις συστημικές τράπεζες - με τα επιτόκια στα ύψη - είχαν κέρδη 4,7 δισ. ευρώ και θα διανείμουν 2,5 δισ. μέρισμα στους μετόχους τους. Οι ενεργειακοί όμιλοι το ίδιο, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη ΔΕΗ, που μόνο το 1ο εννιάμηνο του 2025 κατέγραψε κέρδη 1,7 δισ. ευρώ.

Στην ίδια πλευρά της τραμπάλας «κάθεται» και το αντιλαϊκό κράτος, με πρωτογενές πλεόνασμα 8 δισ. ευρώ το 2025, που προέρχεται κυρίως από τους έμμεσους φόρους, τους οποίους ταΐζει η ακρίβεια: Οσο πιο ακριβά τα προϊόντα, τόσο ψηλότερες οι εισπράξεις από ΦΠΑ και ειδικούς φόρους, τόσο μεγαλύτερα τα έσοδα του κράτους, που επιστρέφουν στα μονοπώλια ως φοροαπαλλαγές, μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών, έμμεσα και άμεσα μέτρα στήριξης της κερδοφορίας τους.

Αυτή είναι η μεγάλη εικόνα της ακρίβειας, που αποτελεί στοιχείο της καπιταλιστικής αγοράς, όσο κι αν προσπαθούν κυβέρνηση και κεφάλαιο να την παρουσιάσουν ως μια παρέκκλιση από την «κανονικότητα» στο κυνήγι του μεγαλύτερου κέρδους. Επιδρούν βέβαια και γεωπολιτικοί παράγοντες, για τους οποίους δεν είναι άμοιρη ευθυνών η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα, με την πολιτική της βαθύτερης εμπλοκής στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και στα πολεμικά σχέδια.

Με φόντο τα παραπάνω, μόνο οργή προκαλεί η προσπάθεια της κυβέρνησης να παρουσιάσει μια εικόνα βελτίωσης των εισοδημάτων ως αποτέλεσμα της πολιτικής της, που εγγυάται το «μεγάλωμα της πίτας» από τη μια και του μεριδίου που παίρνουν τα λαϊκά στρώματα από την άλλη, πάντα με ...σεβασμό στα «δημοσιονομικά όρια» και στις «αντοχές της οικονομίας».

Για το μεγάλωμα της πίτας των κερδών γράψαμε πιο πάνω. Για το ...μερίδιο του λαού, είναι αποκαλυπτικά τα εξής στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας που ακούστηκαν τις προάλλες στο συνέδριο του Economist: Το ονομαστικό διαθέσιμο εισόδημα το 2024 ήταν κατά 9,3% χαμηλότερο σε σχέση με το 2009, ενώ σε πραγματικούς όρους η υστέρηση ήταν ακόμη μεγαλύτερη, φτάνοντας στο 20,5%!

Δηλαδή, 15 χρόνια μετά το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης, με κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων συστημικών δορυφόρων τους, τα νοικοκυριά δεν έχουν επιστρέψει ακόμα στα προ κρίσης επίπεδα, ενώ το κόστος ζωής έχει πιάσει ταβάνι και η κερδοφορία των ομίλων περνάει τη χρυσή εποχή της! Αυτά είναι τα αποτελέσματα της πολιτικής όλων των αστικών κομμάτων, που πίνουν νερό στο όνομα των ομίλων και της ΕΕ!

Ούτε η «δίκαιη ανάπτυξη» ούτε η «ανάπτυξη για όλους», ούτε η περιοριστική ούτε η επεκτατική πολιτική κατάφεραν όλα τα προηγούμενα χρόνια να δώσουν ανάσα στον λαό. Στον ίδιο κουβά κατέληξαν οι υποσχέσεις της «νεοφιλελεύθερης» ΝΔ ότι η αύξηση του παραγόμενου πλούτου και η προσήλωση στις μεταρρυθμίσεις θα αυξήσουν τα εισοδήματα, με τις αυταπάτες που μοιράζουν σωρηδόν οι σοσιαλδημοκράτες ότι έχουν το μαγικό ραβδί που μπορεί να κάνει συμβατά τα κέρδη με τις ανάγκες του λαού.

Επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά ότι για να κερδίσει ακόμα και μια ανάσα ο λαός, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο, με οργανωμένη πάλη και σύγκρουση με την πολιτική του κέρδους. Σ' αυτό τον δρόμο διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις να απαλλαχτούν οι εργαζόμενοι και ο λαός από το άγχος της επιβίωσης, γκρεμίζοντας από το σάπιο βάθρο του το κεφάλαιο, παίρνοντας αυτοί στα χέρια τους τα κλειδιά της οικονομίας!

Το άρθρο αυτό αναδημοσιεύεται από την στήλη «Η Άποψή μας» του Ριζοσπάστη της Πέμπτης 26 Φλεβάρη 2026.

Προηγούμενο άρθρο

Έγκλημα στα Τέμπη: Όλοι αύριο στα συλλαλητήρια και στις απεργίες. Όλοι στους δρόμους, σύγκρουση παντού με την πολιτική του κέρδους

Επόμενο άρθρο

Χρέος