Συμφωνίες

«Η υπογραφή της Τριμερούς Κοινωνικής Συμφωνίας αποδεικνύει έμπρακτα την ικανότητα των εθνικών κοινωνικών εταίρων να συνεργαζόμαστε και να συμφωνούμε», είπε ο πρόεδρος του ΣΕΒ στο Γενικό Συμβούλιο του Συνδέσμου, για την επαίσχυντη «κοινωνική συμφωνία». Εθεσε μάλιστα ως όρο υπογραφής Συλλογικών Συμβάσεων την άνοδο της παραγωγικότητας και των επενδύσεων, «κάτι που θα επιτρέψει την αύξηση των εισοδημάτων», παίρνοντας τη σκυτάλη από την Κεραμέως, που είπε ότι η συζήτηση για τις Συλλογικές Συμβάσεις «θέλει πολύ μεγάλη προσοχή να μην υπερβούμε τις δυνατότητες κάθε κλάδου».

Πόσο πιο κυνικά να ομολογήσουν πως όταν μιλούν για Συλλογικές Συμβάσεις στόχος τους είναι να μη θιγούν στο ελάχιστο τα κέρδη των ομίλων και να θωρακιστεί η ανταγωνιστικότητά τους; Αυτό εννοούν ο ΣΕΒ και όλοι οι μονοπωλιακοί όμιλοι όταν μιλούν για άνοδο της παραγωγικότητας, μέσα από την ένταση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Γι' αυτό παραμένουν άθικτα και εμπλουτίζονται όλα τα νομοθετήματα για τον κατώτατο μισθό, που βάζουν κόφτες με βάση την «αντοχή» της οικονομίας μέσω αλγόριθμου.

Γι' αυτό ψήφισαν το 13ωρο. Γι' αυτό παραμένουν σε ισχύ όλοι οι νόμοι για τη «διευθέτηση» του εργάσιμου χρόνου. Από τη μια ξεζουμίζουν τους εργαζόμενους και από την άλλη βάζουν την απαξιωμένη ηγεσία της ΓΣΕΕ μαντρόσκυλο στις διεκδικήσεις των συνδικάτων, για να ξορκίσουν αυτό που πραγματικά φοβούνται: Ενα ρωμαλέο ταξικό εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα και την πάλη για Συμβάσεις με πραγματικές αυξήσεις και σύγχρονα δικαιώματα, κόντρα στους άγριους νόμους τους και στα κουρέλια των «κοινωνικών συμφωνιών» τους.

Προηγούμενο άρθρο

Χρυσά Βατόμουρα

Επόμενο άρθρο

Έρευνα για ποιον;