Το «ζιζάνιο» του καπιταλιστικού κέρδους οδηγεί σε ρεκόρ δεκαετίας στις τιμές των τροφίμων

Ενδεικτικό είναι ότι με βάση το στατιστικό δελτίο τιμών της Κεντρικής Αγοράς (ΟΚΑΑ) την περασμένη Δευτέρα, η επικρατούσα τιμή στα αγγουράκια ήταν 2,30 ευρώ το κιλό από 1 ευρώ πέρυσι, τα κολοκύθια 1,50 ευρώ, δηλαδή 0,20 ευρώ παραπάνω από πέρυσι και 0,30 ευρώ ακριβότερα από την προηγούμενη βδομάδα, στα κουνουπίδια η επικρατέστερη τιμή ήταν 1,10 ευρώ από 0,43 ευρώ πέρυσι, στις μελιτζάνες 2,80 ευρώ από 2 ευρώ πέρυσι και 1,80 ευρώ την περασμένη βδομάδα, στα μπρόκολα 1,60 ευρώ, δηλαδή 1 ευρώ ακριβότερα από πέρυσι.

Αυτά ενώ ήδη από τις αυξήσεις όλου του προηγούμενου διαστήματος οι τιμές που έχουν περάσει στα ράφια των σούπερ μάρκετ και στη λιανική, ακόμα και για είδη πρώτη ανάγκης, είναι αυξημένες έως και 20%, ο δε πληθωρισμός, που τον προηγούμενο Δεκέμβρη έσπασε ρεκόρ πολλών χρόνων, με εκτίναξη στο 5,1%, προαναγγέλλεται ήδη ότι τον Γενάρη θα ανέβει ακόμα ψηλότερα, σπάζοντας ρεκόρ δεκαετιών.

Την ίδια ώρα, παρά τις προσπάθειες να αποδοθούν και οι νέες αυξήσεις στα αγροτικά προϊόντα λίγο πολύ σε «συγκυριακούς» λόγους, όπως η πρόσφατη κακοκαιρία, δεν κρύβεται ότι και εδώ η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται στην ίδια την οργάνωση και της αγροτικής παραγωγής με βάση το καπιταλιστικό κέρδος, στην πολιτική της κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων.

Εκεί άλλωστε δείχνουν και όλοι οι παράγοντες που «φωτογραφίζονται» από τα αστικά επιτελεία: Το αυξημένο κόστος στις τιμές των λιπασμάτων και πρώτων υλών, τις οποίες ελέγχουν τα μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού μονοπώλια, η εκτίναξη των τιμών Ενέργειας ως αποτέλεσμα της «πράσινης μετάβασης» και των ανταγωνισμών ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, τα «προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα» εξαιτίας του κυνηγιού του κέρδους από εμπόρους και μεσάζοντες σε κάθε «κρίκο» της, οι ελλείψεις εργατικού δυναμικού εξαιτίας και των μεροκάματων πείνας, αλλά και η μεγάλη εξάρτηση από εισαγόμενα αγροτικά προϊόντα, εξαιτίας και της ΚΑΠ, και παρά τις δυνατότητες της χώρας μας για επάρκεια σε φτηνά και ποιοτικά αγροτικά προϊόντα.

Ολοι αυτοί οι παράγοντες διαμορφώνουν το έδαφος για μόνιμες αυξήσεις και στα αγροτικά προϊόντα, με τις διάφορες αναλύσεις (π.χ. από την Τράπεζα Πειραιώς μέσα στη βδομάδα) να καταγράφουν ότι οι αυξήσεις και στα αγροτικά προϊόντα «ήρθαν για να μείνουν», εκτιμώντας ότι θα διατηρηθούν στα σημερινά επίπεδα για τουλάχιστον ένα με ενάμιση χρόνο ακόμα, εξαιτίας και της πορείας των διεθνών τιμών, που έφτασαν νέα ιστορικά υψηλά στο σιτάρι (+20,34%), στο καλαμπόκι (+22,57%), στο ρύζι (+17,98%), στα βοοειδή (+20,76%), στη ζάχαρη (+21,89%), στο βαμβάκι (+44,14%) και στον χυμό πορτοκαλιού (+18,70%).

Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση η κυβέρνηση, για να μη θίξει τον «δημοσιονομικό χώρο» που της δίνει τις δυνατότητες για «πακέτα» στους επιχειρηματικούς ομίλους, αρνείται και εδώ να πάρει ακόμα και τα στοιχειώδη μέτρα ανακούφισης του λαού, που δεν είναι άλλα από τα όσα διεκδικούν τις μέρες αυτές οι αγρότες που ξαναβγαίνουν στους δρόμους (βλέπε αναλυτικά σελίδα 23) για: Κατώτατες εγγυημένες τιμές, που θα καλύπτουν το κόστος παραγωγής και θα εξασφαλίζουν εισόδημα επιβίωσης στον αγρότη, αλλά και προσιτές τιμές των προϊόντων του στη λαϊκή κατανάλωση. Μείωση του κόστους παραγωγής, με αφορολόγητο πετρέλαιο, όπως στους εφοπλιστές. Μείωση της τιμής του αγροτικού ρεύματος και κατάργηση της ρήτρας αναπροσαρμογής. Επιδότηση των ζωοτροφών και του κόστους στα μέσα και εφόδια. Κατάργηση του ΦΠΑ σε μέσα - εφόδια και σε βασικά είδη για την ικανοποίηση αναγκών της λαϊκής οικογένειας. Εξόφληση του συνόλου των αποζημιώσεων του ΕΛΓΑ και αλλαγή του κανονισμού του, ώστε να ασφαλίζει και να αποζημιώνει την παραγωγή και το κεφάλαιο από όλες τις φυσικές καταστροφές και νόσους στο 100%.