Η αμηχανία…

Του Αλέκου Χατζηκώστα

Όταν τους παίρνουν τον «ζωτικό χώρο» σίγουρα βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Κάνουμε λόγο για τη Ν.Δ όσο και άλλα κόμματα (π.χ ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ) που βλέπουν ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖ-ΑΝΕΛ υλοποιεί ουσιαστικά την πολιτική που και οι ίδιοι «ευαγγελίζονται» από χρόνια. Πιο συγκεκριμένα η προσήλωση της κυβέρνησης στην αντιλαϊκή πολιτική, η ανταπόκρισή της στις απαιτήσεις των μονοπωλίων, οι επισημάνσεις του ΣΕΒ, που παρ' όλη την κριτική του στηρίζει την κυβέρνηση και απορρίπτει κάθε ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, αντικειμενικά προκαλούν αμηχανία και τους δυσκολεύου.

Η στρατηγική τους ταύτιση δυσκολεύει την προσπάθεια να διαμορφώσουν ένα δίπολο αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση. Πιάνονται σε επιμέρους ζητήματα προκειμένου να αντιπαρατεθούν, π.χ. για τις τηλεοπτικές άδειες, για την καθυστέρηση στην υλοποίηση των αναδιαρθρώσεων, δυσκολεύονται όμως να δώσουν συνολική απάντηση. Γεγονός που προκαλεί γκρίνιες στο εσωτερικό τους και δυσκολίες στις προσπάθειες αναμόρφωσης του λεγόμενου χώρου της κεντροαριστεράς (ΠΑΣΟΚ - Ποτάμι).

Σε κάθε περίπτωση, το κύριο ζήτημα είναι ότι αυτές οι πολιτικές δυνάμεις επί της ουσίας με τη στάση τους δίνουν στήριξη άμεση ή έμμεση στους βασικούς στόχους του κεφαλαίου, που άλλωστε υλοποιεί η κυβέρνηση. Αυτό που υπόσχονται είναι ότι μπορούν να είναι πιο αποτελεσματικοί και ότι δεν θα κοροϊδέψουν το λαό, θα του πουν δηλαδή ανοιχτά - κάτι που κρύβει ο ΣΥΡΙΖΑ - ότι χρειάζονται θυσίες διαρκείας.

Ο λαός δεν έχει κανένα συμφέρον τόσο από αυτούς, όσο και από την κυβέρνηση. Θα πρέπει να χαράξει άλλη ριζικά διαφορετική, γραμμή πλεύσης επιτέλους!

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Άλλο μίγμα ή ριζικά διαφορετική πολιτική;

Επόμενο άρθρο

Ζητούνται εξηγήσεις