Βαρύς κι ασήκωτος

«Νίκησε η δημοκρατία και η Ευρώπη», μεταδίδουν από προχτές τα ρεπορτάζ για τις εκλογές στην Ουγγαρία, αν και «μάζεψαν» γρήγορα τους αποθεωτικούς πανηγυρισμούς για την επικράτηση του «φιλοευρωπαίου» Μάγκιαρ.

Ο νικητής των βουλευτικών εκλογών υπήρξε κορυφαίο στέλεχος των κυβερνήσεων Ορμπαν μέχρι το 2024. Η προεκλογική του ατζέντα εστίασε στην «καταπολέμηση της διαφθοράς» και στη βελτίωση των σχέσεων με την ΕΕ, χωρίς να κόβει γέφυρες με τη Ρωσία. Θυμίζουμε ότι η Ουγγαρία συνεχίζει να αγοράζει (φτηνότερο) ρώσικο αέριο για τους ομίλους της και διαφωνεί με τις κυρώσεις της ΕΕ σε βάρος της Ρωσίας, ενώ ο Ορμπαν ανέπτυξε στενές σχέσεις με την κυβέρνηση Τραμπ.

Προεκλογικά, η πλειοψηφία των ευρωπαϊκών κρατών παρενέβη ενάντια στον Ορμπαν, ενώ οι ΗΠΑ τον στήριξαν αναφανδόν.

Στις πρώτες δηλώσεις του ο Μάγκιαρ μίλησε για «ρεαλιστική συνεργασία με τη Ρωσία», χωρίς να υιοθετεί την «πολεμική» γραμμή των εταίρων του. Από την άλλη, διαβεβαίωσε για την πρόθεσή του να εξαντλήσει τις δυνατότητες που δίνει στο ουγγρικό κεφάλαιο η συμμετοχή στην ΕΕ (π.χ. χρηματοδοτήσεις) και να αποκαταστήσει τα εμπόδια που έμπαιναν από τη στάση της προηγούμενης κυβέρνησης. Επομένως, όλα παραμένουν ανοιχτά στην Ουγγαρία, σε συνθήκες που η ενδοαστική διαπάλη οξύνεται συνολικά στην ΕΕ και οι ανταγωνισμοί δυναμώνουν στην ευρωατλαντική συμμαχία.

Αυτό που με βεβαιότητα μπορεί να προβλέψει κανείς, είναι ότι ο ουγγρικός λαός δεν έχει τίποτα καλό να περιμένει από αυτή την αλλαγή της κυβερνητικής σκυτάλης, που έγινε με καταλύτη τα σκάνδαλα και την «αυτοκάθαρση» του συστήματος. Ούτε και οι άλλοι λαοί της Ευρώπης, που προσπαθούν να τους πείσουν ότι «ξημερώνει μια άλλη μέρα» επειδή «χάνει δυνάμεις» το στρατόπεδο των «λαϊκιστών» ηγετών.

Τα λαϊκά στρώματα στην Ουγγαρία υποφέρουν από τους χαμηλούς μισθούς και την ακρίβεια, που μεταφράζονται σε κέρδη, φοροαπαλλαγές και προνόμια για το μεγάλο κεφάλαιο, όπως σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο. Ο μέσος μισθός είναι κοντά στα 890 ευρώ και δεν φτάνει για να βγει ο μήνας. Το κόστος διαβίωσης αυξάνεται ραγδαία, ειδικά για τη διατροφή και τη στέγη, με τον πληθωρισμό να «τρέχει» με 4% και το 12,8% του πληθυσμού να ξοδεύει πάνω από το 40% του εισοδήματος για στέγη. Στα αστικά κέντρα, με τα πανάκριβα νοίκια, το ποσοστό αυτό εκτοξεύεται.

Την ίδια ώρα, οι μεγαλύτεροι επιχειρηματικοί όμιλοι, όπως η MOL Group στην Ενέργεια, η OTP Bank, η φαρμακοβιομηχανία «Gedeon Richter» και η «Wizz Air» στον κλάδο των αερομεταφορών, συνεχίζουν να καταγράφουν κερδοφορία πολλών δισ. ευρώ. Αυτοί θα είναι οι μόνοι κερδισμένοι και με την επόμενη κυβέρνηση, ενώ είναι σίγουρο ότι τα γεωπολιτικά διλήμματα που φουντώνουν στο φόντο των διεθνών εξελίξεων θα επιδράσουν και στην ενδοαστική διαπάλη, με τον λογαριασμό να καταλήγει ξανά βαρύς και ασήκωτος στον λαό...

(Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη»)

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Συγκοινωνούντα δοχεία: Ταμείο Ανάκαμψης και πολεμική οικονομία στην ΕΕ

Επόμενο άρθρο

Η «παράνοια» και η «λογική» του καπιταλιστικού κόσμου των πολέμων, της σήψης και της εκμετάλλευσης