Κυριακή, 15 Νοε, 2026

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ: Για την 53η επέτειο του ξεσηκωμού του Πολυτεχνείου

Άδικες οι ρυθμίσεις για την ελληνική ιθαγένεια και την πολιτογράφηση, όπως έχουν διαμορφωθεί με τους διαδοχικούς νόμους όλων των κυβερνήσεων

Δ. Κουτσούμπας: Έχει στηθεί ένα μεγάλο παζάρι γύρω από τα κυριαρχικά δικαιώματα του λαού και της χώρας μας

Bασικές έννοιες του Δικαίου της Θάλασσας

Εκδήλωση της ΕΛΜΕ Ημαθίας στην επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου

ΗΠΑ: Καθηλώθηκαν όλες οι πτήσεις στη χώρα λόγω «έκτακτων περιστάσεων και για λόγους ασφαλείας»

Το Σχόλιο της Ημέρας

ΠΑΣΟΚ: Οι βουλευτές του στηρίζουν τα νομοσχέδια της κυβέρνησης, οι συνδικαλιστές του στη ΓΣΕΕ δεν παίρνουν απόφαση για απεργία

Χθες 09:53

Με 244 ψήφους υπερψηφιστήκαν χθες μια σειρά άρθρα του νομοσχεδίου της κυβέρνησης για τον εμπαιγμό του λαού με τα κοστολογημένα μέτρα της ΔΕΘ, αφού στηρίχτηκαν από το ΠΑΣΟΚ και άλλα κόμματα της αστικής αντιπολίτευσης.Γι' αυτό και το Υπουργείο Οικονομικών έσπευσε χθες μόλις ολοκληρώθηκε η ψήφιση του νομοσχεδίου να ευχαριστήσει εκ μέρους ... Περισσότερα

Η «γήρανση» του πληθυσμού ως βολικό πρόσχημα...

Τελευταία ενημέρωση 10 Ιουλ 2021 05:59 από Η Άλλη Άποψη

Για πάνω τρεις δεκαετίες οι αστικές κυβερνήσεις όλων των αποχρώσεων και η ίδια η ΕΕ προωθούν συστηματικά αντιασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις με βασικό επιχείρημα τη γήρανση του πληθυσμού, το δημογραφικό πρόβλημα όπως λένε.

Η συλλογιστική τους είναι ότι οι συνταξιούχοι αυξάνονται «δυσανάλογα» με τον ικανό προς εργασία πληθυσμό, κι έτσι τα αναδιανεμητικά ασφαλιστικά συστήματα (μέσω των οποίων οι εισφορές των εργαζομένων χρησιμεύουν για να χρηματοδοτήσουν τις συντάξεις) δεν μπορούν πλέον να αντεπεξέλθουν. Αυτός ο ισχυρισμός αποτελεί τη «νομιμοποιητική βάση», τη δικαιολογία που χρησιμοποιούν για να προωθήσουν σήμερα το τζογάρισμα των εισφορών.

Σε άρθρο της Εurostat (η Στατιστική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ενωσης) με τίτλο «Πληθυσμιακή Διάρθρωση και δημογραφική γήρανση», παρουσιάζεται μεταξύ άλλων μια προβολή για την εξέλιξη του πληθυσμού μεταξύ των ετών 2019-2100. Η προβολή με τη μορφή γραφήματος χωρίζει τον πληθυσμό σε τρεις ηλικιακές ομάδες, 0-14 ετών, 15-64 ετών (πληθυσμός ικανός προς εργασία) και 65 ετών και άνω, και δείχνει τα εξής:

Το 2019 η ομάδα 0-14 ετών ήταν το 15,2% του πληθυσμού της ΕΕ, η ομάδα 15-64 ετών το 64,6% και η ομάδα 65 ετών και άνω το 20,2%. Στις τελευταίες δεκαετίες μέχρι το 2100 οι αναλογίες διαμορφώνονται περίπου ως εξής: Η ομάδα 0-14 ετών θα αποτελεί το 14% του πληθυσμού, η ομάδα 15-64 ετών το 55% - 56% και η ομάδα 65 ετών και άνω το 30% - 31%. Παρατηρείται δηλαδή μια μετατόπιση από την ομάδα 15-64 προς την ομάδα 65 ετών και άνω.

Πέρα από τους ισχυρισμούς που εμπεριέχει η προβολή (που παρά τις επιφυλάξεις θα θεωρήσουμε ότι είναι αληθής), είναι έτσι κι αλλιώς αναμφισβήτητο ότι αυξάνεται το προσδοκώμενο ζωής, που σε συνδυασμό με τη μείωση των γεννήσεων μεγαλώνουν το ποσοστό συμμετοχής της «τρίτης ηλικίας» στον πληθυσμό.

Ομως εδώ προκύπτει ένα βασικό ερώτημα: Αλήθεια, είναι τόσο δυσθεώρητο «πρόβλημα» για μια κοινωνία το 30% του πληθυσμού της να είναι 65 ετών και πάνω; Δεν είναι ικανή μια κοινωνία στον 21ο αιώνα να προσφέρει αξιοπρεπή ζωή σε γενιές ανθρώπων που έχουν διανύσει πάνω από τρεις, πολλές φορές και τέσσερις δεκαετίες εργάσιμου βίου;

Η απάντηση είναι ότι αυτό το ποσοστό γίνεται «πρόβλημα» από τη στιγμή που η κρατική πρόνοια για τους συνταξιούχους αντιμετωπίζεται σαν «κόστος» χωρίς «όφελος». Σαν ένα περιττό βαρίδι, που στερεί «πόρους» από τη χρηματοδότηση επενδύσεων, που επιβαρύνει τους κρατικούς προϋπολογισμούς χωρίς να προσφέρει κέρδος. Γι' αυτό και όλες οι μεταρρυθμίσεις του Ασφαλιστικού στοχεύουν στην επιμήκυνση του εργάσιμου βίου, στη δουλειά δηλαδή μέχρι τα βαθιά γεράματα και στη (με διάφορους τρόπους) μείωση των συντάξεων. Μια στρατηγική που ακολουθείται κατά γράμμα από όλες τις αστικές κυβερνήσεις και στη χώρα μας.

Ετσι και σήμερα το δημογραφικό αξιοποιείται ως πρόσχημα για την περαιτέρω απόσυρση του κράτους από τη χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος και για την αξιοποίηση των εισφορών των εργαζομένων σαν πακέτο επενδύσεων. Επιπλέον κράτη και εργοδοσία παλεύουν «να βγάλουν από τη μύγα ξίγκι», αναπτύσσοντας τη λεγόμενη «ασημένια οικονομία» και την «οικονομία φροντίδας».

Κι ενώ με βάση τον πλούτο που παράγεται, υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για ολόπλευρη πρόνοια για τους σημερινούς και αυριανούς συνταξιούχους, «δεν περισσεύει μία», αφού ο στενός κορσές της καπιταλιστικής ανάπτυξης δεν επιτρέπει ...περιττά έξοδα σε ό,τι δεν αποφέρει κέρδο

Έχει διαβαστεί 3457 φορές