Η κλειδαρότρυπα της φρίκης και το μοτίβο συγκάλυψης εγκλημάτων κρίκων στην αλυσίδα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης

Κάθε πόρος του γερασμένου και παρασιτικού καπιταλιστικού κόσμου είναι ένα πυώδες απόστημα. Αναβλύζει δυσωδία που αναγουλιάζει, δημιουργεί οργή και υπό προϋποθέσεις μπορεί να δώσει ώθηση στην πάλη για την ανατροπή της βαρβαρότητας. 

Αυτό το ξέρουν τα αστικά επιτελεία. 

Από το νησί του Έπστιν, έναν «παράδεισο» αστικής ηθικής που έγινε επίγεια κόλαση της ανθρώπινης ζωής, μέχρι τα εγκλήματα σε βάρος εργαζομένων και μεταναστών στη χώρα μας επιχειρείται συνεχώς να συγκαλυφθεί η ουσία των γεγονότων. Να «μένει» ένα βολικό για το σύστημα στίγμα, ανάλογα με το που στοχεύει η προπαγάνδα της κάθε αστικής δύναμης. 

Ένα μοτίβο συγκάλυψης που σε κάθε περίπτωση έχει ως στόχο να μείνει άβρεχτος ο πυρήνας του προβλήματος, ο λαός να κοιτά ως παθητικός - θεατής μέσα από κλειδαρότρυπες, για να μην γίνει πρωταγωνιστής της πάλης για την ανατροπή. 

Για το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στη Βιολάντα, δεν φταίει, λένε, το νομοθετικό πλαίσιο που διαμορφώνει την ασυδοσία των βιομηχάνων, δεν φταίει το κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους. Φταίει το πολύ πολύ ο ιδιοκτήτης, που στην αρχή, ενώ δεν είχε βρεθεί η 5η καμένη μάνα, έσπευσαν να «αγιοποιήσουν». Έφτασαν στο σημείο να λένε ότι οι νόμοι - από το 2016 - που ουσιαστικά έλεγαν στους βιομηχάνους κάντε ότι γουστάρετε, καλώς έγιναν για να ενισχυθεί η «επιχειρηματικότητα» αλλά αξιοποιούν τα «παραθυράκια» τους οι «επιτήδειοι» στο έδαφος των «παθογενειών» των «γραφειοκρατικών μηχανισμών του δημοσίου». Οι σκελετοί της σοσιαλδημοκρατίας εμμονικά αθωώνουν την ΕΕ και τις κατευθύνσεις της, ξεπλένουν τα δικά τους αίσχη. 

Τα ίδια και για τη φρίκη στη Χίο, που έφερε ξανά στην επιφάνεια ότι αυτό που κάνει το Αιγαίο υγρό τάφο είναι η εγκληματική αντιμεταναστευτική πολιτική κυβερνήσεων και ΕΕ. Είναι οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι και η καπιταλιστική εκμετάλλευση που οδηγούν εγκύους και μανάδες με μικρά παιδιά να μπαίνουν μέσα σε κινούμενα φέρετρα. Από τη μια η κυβέρνηση με κυνισμό και αθλιότητα στοχοποιεί τους «διακινητές» - την ίδια μέρα που ψήφιζε νόμο για σύγχρονο δουλεμπόριο (!) - αποφεύγοντας να απαντήσει αμείλικτα ερωτήματα για τις ευθύνες της στο έγκλημα. Από την άλλη τα διαφορά μορφώματα της βολικής «αντιπολίτευσης». Κάποια που ξερνάνε μισανθρωπισμό στο όνομα του «ρεαλισμού» υπεράσπισης του κόσμου των αφεντικών τους. Άλλα, υπό διαμόρφωση, που προβάλλουν την «αγάπη για τη ζωή» την ίδια στιγμή που απαιτούν «νομιμότητα και υπεράσπιση των συνόρων» σε έναν αντιδραστικό αχταρμά απλά για να βγει λάδι το σύστημα με τις ματωμένες ράγες του κέρδους. Τώρα για τον «όλο» Σύριζα τι να πει κανείς; Μόνο που δεν έκλαιγαν μιλώντας για το δράμα των προσφύγων, την ώρα που έλεγαν να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της... Ισπανίας! Που την «πρόοδο» της έχουν ζήσει στο πετσί τους οι πρόσφυγες στις σφαγές και τα εγκλήματα της Θέουτα και της Μελίγια. 

Ας δούμε λίγο πιο αναλυτικά την παρουσίαση του θέματος με το αρχείο Έπστιν. Αρχικά να σημειώσουμε το εξής. Είναι σύνηθες οι «λευκοί κρίνοι» του καπιταλιστικού κόσμου να αποδεικνύονται «χοίροι» ικανοί να διαπράξουν κάθε κτηνωδία σε βάρος της ανθρώπινης ύπαρξης. 

Όχι επειδή είναι «αρρωστημένες οικονομικές και πολιτικές ελιτ», όπως γράφεται παντού λες και τα γράφει το ίδιο χέρι. Αλλά επειδή ένα σύστημα που στον πυρήνα του έχει την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, το να πατάς επί πτωμάτων για να τα καταφέρεις και να αναγάγεις ως ελιξίριο ζωής το κυνήγι του μέγιστου κέρδους, αντικειμενικά δημιουργεί ανθρώπους-τέρατα.

Πάμε παρακάτω. Το πότε ανοίγει το καπάκι του υπονόμου, για όλα τα παραπάνω έχει να κάνει με το φούντωμα των αστικών αντιπαραθέσεων, όπως συμβαίνει αυτή τη στιγμή στις ΗΠΑ, των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που βράζουν. 

Εμείς θα σταθούμε σε κάποιες πλευρές παρουσίασης των γεγονότων και ορισμένες «αντιδράσεις» απέναντι σε όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας. 

Με μία έννοια, οι πράξεις παρουσιάζονται αποκομμένες από την ουσία των ιδεών και των «αξιωμάτων» του κάθε κτήνους. Ένας «πλανητάρχης» - Δημοκρατικός ή Ρεπουμπλικάνος όπως προκύπτει - που δίνει διαταγές για να σφάζονται παιδιά, δεν θα έχει δισταγμό να συμπεριφέρεται σε ανθρώπινες υπάρξεις ως εμπορεύματα για κάθε χρήση. 

Ένας «διανοητής» των Δημοκρατικών, που πλέον αποκηρύσσουν κάτι «αναρχικοί» στην Ελλάδα (!), δεν είναι και τόσο παράλογο να συνομιλεί με ένα κτήνος, όπως ο Επστιν, που «ενδιαφέρονταν» για την παραγωγή μωρών σε βιολογικά εργαστήρια της Ουκρανίας. 

Κάθε «χρηματιστής», κάθε εκπρόσωπος της κάθε απάνθρωπης «κουλτούρας», είτε ως ιδιοκτήτης «Ιδρύματος» είτε ως πολιτιστικό πρότυπο τους, δεν είναι παράλογο να αναφέρεται σε αυτές τις λίστες. Αυτά όμως δεν λέγονται... Παρουσιάζονται δηλαδή λίγο μεταφυσικά τα γεγονότα. Ως δείγματα μιας εποχής που γενικά «όλα είναι σάπια». 

Ο τρόπος που καταγράφονται και σχολιάζονται οι «αποκαλύψεις» θέλουν να «θολώνει» το γεγονός ότι τα νοσηρά αυτά όντα ταυτόχρονα έκαναν «ευαγείς» πράξεις για το σύστημα. Ότι δηλαδή, την ίδια στιγμή που ασελγούσαν σε παιδιά, συνομιλούσαν για κτηματομεσιτικές ευκαιρίες στην Ελλάδα, το ποιος θα είναι Πρόεδρος στη Γαλλία, το αν η Palantir θα βοηθήσει το κράτος - δολοφόνος Ισραήλ. Σάπιος είναι ο καπιταλισμός και όσοι τον υμνούν. 

Εξαιρετικό ενδιαφέρον έχουν οι αναφορές σχετικά με το αν όλα τα παραπάνω αξιοποιούνται από μυστικές υπηρεσίες. Προσπερνάμε το πως, ειδικά στη χώρα μας αλλά και παντού, τις τελευταίες μέρες ο Έπστιν από πράκτορας της Μοσάντ έγινε πράκτορας των Ρώσων με στόχο «υβριδικές επιθέσεις» και «εκβιασμούς» για «αποσταθεροποίηση» των κοινωνιών... 

Μάλιστα, μεγάλη εφημερίδα της εφοπλιστικής «προοδευτικής αντιπολίτευσης» παρέθεσε έναν «περίεργο» συλλογισμό. Αποδίδει σε «συνομοσιολογίες» - που φυσικά τις αναφέρει αναλυτικά σε βασικό άρθρο του οπισθόφυλλου (!) - ότι η Ρωσία μπορεί να αξιοποιήσει την πιθανότητα να αναφέρονται Έλληνες επιχειρηματίες και πολιτικοί στο αρχείο Έπστιν για να εκβιάσει τη κυβέρνηση. Σε αυτό το πλαίσιο καταγράφει και την πρόσφατη ερώτηση που έγινε στον υπ. Εξωτερικών της Ρωσίας για δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη («Η Ελλάδα είναι σε πόλεμο με την Ρωσία»), που είναι από το 2020, και όσα εναντίον της κυβέρνησης είπε ο Λάβροφ. 

Αφού «απορρίπτει» όλα αυτά στα οποία έχει αφιερώσει αρκετό χώρο για να τα παραθέσει, λέει πως η Ελλάδα πρέπει να είναι περήφανη για την «σταθερή και αποφασιστική υποστήριξη της στην Ουκρανία»! 

Παράνοια εμπλοκής και ένας πραγματικός βούρκος! Αυτός είναι ο κόσμος τους. 

Σε όλα τα παραπάνω υπάρχει ένα ακόμα «ενοποιητικό στοιχείο». Με έναν «βομβαρδισμό» πληροφοριών, με επιλεκτική παρουσίαση των γεγονότων και διάφορα άλλα «εργαλεία» ο λαός να πιστεύει ότι δεν έχει «νόημα». Να νιώθει «συγκλονισμένος» για τη φρίκη, αλλά μέρος του προβλήματος, ανίκανος να την ανατρέψει. 

Δεν είναι όλοι σαν τα μούτρα σας. Στην Ελλάδα υπάρχει ΚΚΕ. Τα εγκλήματα δεν ξεχνιούνται, η πάλη οργανώνεται. Οι αιτίες δεν συγκαλύπτονται, γίνονται «αφορμή» να ξεσπούν εστίες αντίστασης, να συγκεντρώνονται δυνάμεις για την ανατροπή. Οι ανοικτοί λογαριασμοί των αστών με την τάξη μας, θ' έρθει η ώρα που θα ξεπληρωθούν. Αυτό είναι βέβαιο. 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Τζαμπατζηδες της εξουσίας

Επόμενο άρθρο

Άθλιος στιγματισμός