Του Αλέκου Χατζηκώστα
*
Παρά το γεγονός ότι και ο
ελληνικός λαός έχει κακές «αναμνήσεις» από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ),
οι προβλέψεις του αξίζουν την προσοχή μας τόσο για τη χώρα μας, όσο και για τη
παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία.
«Η παγκόσμια οικονομία έχει
επιδείξει ανθεκτικότητα, αλλά αυτή η ανθεκτικότητα φτάνει ... Περισσότερα
Το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών αποχαιρετά τη Μπέτυ Βαλάση
από Η Άλλη Άποψη
Σε ανακοίνωση του για την απώλεια της σπουδαίας ηθοποιού Μπέτυς Βαλάση το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ) αναφέρει:
«Το ΣΕΗ αποχαιρετά με βαθιά θλίψη και σεβασμό την αξέχαστη ηθοποιό Μπέτυ Βαλάση, που ταυτόχρονα υπήρξε δραστήριο, μαχητικό και δημιουργικό μέλος του Σωματείου μας, σε όλη της τη ζωή.
Το 1996 μάλιστα διετέλεσε και μέλος της Διοίκησης του, εκλεγμένη με τη Δημοκρατική Ενότητα Ηθοποιών.
Η Μπέτυ Βαλάση υπηρέτησε το θέατρο με παραδειγματικό ήθος, κουβαλώντας μέσα της, εξωτερικεύοντας σε κάθε υποκριτική ερμηνεία, τη βαθιά πεποίθηση ότι η Τέχνη και τα ανθρώπινα ιδανικά μπορούν και πρέπει να συναντηθούν. Γεννημένη στη Θεσσαλονίκη το 1937 από Μικρασιάτες γονείς, μετέφερε δημιουργικά αυτό της το ταπεραμέντο στον τηλεοπτικό ρόλο της «Λωξάντρας», με τον οποίο ταυτίστηκε και τον οποίο ζωντάνεψε μέσα στο σπίτι κάθε λαϊκής οικογένειας.
Η πρώτη της θεατρική εμφάνιση το 1961, με το Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη, στην παράσταση «Οδύσσεια» του Μανώλη Σκουλούδη, ήταν η απαρχή μιας μεγάλης πορείας που διασταυρώθηκε με ιστορικές προσωπικότητες των Τεχνών, του θεάτρου και της τηλεόρασης, όπως η Μαίρη Αρώνη, η Μαρίκα Κοτοπούλη, η Έλλη Λαμπέτη, ο Νίκος Κούνδουρος, ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος.
Με το συνοδοιπόρο της στη συντροφική ζωή και στους αγώνες Τίτο Βανδή, δίδαξαν στο κοινό τους την Τέχνη του Θεάτρου και της ανυπότακτης στάσης. Ήταν χαρακτηριστικές οι συνεντεύξεις και οι μάχες που έδωσε η Μπέτυ μας για τα εργασιακά δικαιώματα των ηθοποιών, αλλά και την ανάγκη να παλεύουν, στο πλευρό των υπόλοιπων εργαζομένων για μεγαλύτερα ιδανικά, για να «μη στεγνώσουμε από όνειρα», όπως χαρακτηριστικά έλεγε.Μέχρι και την τελευταία της πνοή, η Μπέτυ Βαλάση έβαζε το θέατρο πάνω από τα προσωπικά της όνειρα, αλλά και τους αγώνες πάνω από την προσωπική κούραση και το αποτύπωμα του χρόνου.Η απώλειά της αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό στην Τέχνη και στη ζωή».