Γράφει ο Δημοτικός Σύμβουλος Βέροιας Θεόδωρος Θεοδωρίδης 

Ζώντας την πραγματικότητα των τελευταίων ημερών, ζω σε όνειρο φαίνεται, διαπιστώνουμε πλήρη αφωνία εκ μέρους των αιρετών της διοικούσας κλειστής ομάδας του Δήμου. Συμβουλεύτηκαν επικοινωνιολόγους φαίνεται μπας και καλύψουν την ανυπαρξία τους με τη σιωπή. Όσο μιλούν τόσο εκτίθενται και ο λόγος είναι καθαρά αμυντικός μια και η ανυπαρξία έργων αφοπλίζει την δήθεν καλή προς τα έξω εμφάνιση. Αδυνατούν να αφουγκραστούν τα μηνύματα που ολοένα γίνονται βραχνάς, τροχοπέδη αλλά συγχρόνως και ασφυκτική θηλιά μη μπορώντας να ξεφύγουν. Οι δυνατότητες είναι περιορισμένης χρήσης και η σκληρή ομάδα που περιβάλλει τον εκλεγμένο ηγέτη τους τείνει συνεχώς στη αφλογιστία και παράδοση. Οι δήθεν αρχές που τους διέπουν μετά από οκτώ περίπου συνεχή χρόνια υπομονής και ανοχής τείνουν να γίνουν μπούμερανγκ στις προθέσεις τους. Το σφιχτό περί του ηγέτη δημιούργημα αρκείται μόνο στην έμμισθη και άβουλη απάθεια περιμένοντας το χρόνο της υστεροφημίας τους. Παρακολουθώντας τα τελευταία χρόνια την αλληλουχία έργων και πράξεων διαβλέπω επανάληψη λαθών. Βλέπω ένα άβουλο ηγέτη, ευθυνόφοβο που δίκην λαθροκυνηγού αναμένει μπας και το θήραμα αναπάντεχα βρεθεί στο ντορό του. Περιμένει την κεντρική εξουσία να πλανέψει ψηφοθηρικά την ανεμελιά τους με προτεινόμενα έργα που αυτή έχει κατά νου, άρα και επίπλαστα, μπας και η απραξία τους συγκινηθεί. Στη διαχείριση προσώπων, εκλεγμένων δ. σ., το σύστημα διοίκησης αποπέμπει στελέχη που εκλέχτηκαν. Χρησιμοποιήθηκαν μόνο για προσκόμιση ψήφων και αποπέμφθηκαν όταν διεκδίκησαν συμμετοχή στην κεντρική διοίκηση.Το έργο προσβολής στελεχών που εκλέχτηκαν με το δήμαρχο, το είδαμε στο πρόσφατο παρελθόν. Ένας σκληρός πυρήνας υποτακτικών περιμένει πόσα κορόιδα θα συνδράμουν στη συνέχιση της βουλιμίας τους. Τελευταίο θύμα ο υποφαινόμενος που ο αφελής κάνοντας επιλογή του συνδυασμού πίστεψα στο καλοπροαίρετο και καλά καμουφλαρισμένο προσωπείο τους.

 Όταν ένας υποψήφιος δήμαρχος καταρτίζει το ψηφοδέλτιο του μόνο με ψηφοθηρικούς λόγους, πως μπορεί να εκλεγεί ο ίδιος και το κλειστό κύκλωμα ομάδας - εξουσίας ,χωρίς να τον νοιάζει η ποιότητα και η δυνατότητα στελεχών που μπορούν να βοηθήσουν στη διοίκηση της πόλης, τότε κάποια στιγμή θα ξεγυμνωθεί και θα τον πνίξουν η ανεπάρκεια του και η ανικανότητα των στελεχών, που ο ίδιος διάλεξε να έχει στο σκληρό πυρήνα του. 

 Θα με πείτε γιατί και ποιός μπορεί  να ναι ο φταίχτης. Δεν έχει και τόσο σημασία. Ένας ηγέτης, αν ειναι ικανός, μπορεί να αξιοποιήσει όλα τα στελέχη του και όχι να τα λοιδορήσει με τη συμπεριφορά του.

 Ζήσαμε την τελευταία διετία μια εγωκεντρική διοίκηση που αρνήθηκε συστηματικά τη γνώμη όλης της ομάδας, απαξιώνοντας στελέχη με διάθεση προσφοράς λόγων και έργων. Η έννοια των δημοκρατικών διαδικασιών αποτελεί για το δήμαρχο άγνωστο φαινόμενο και περιστοιχισμένος από στελέχη υπάκουα και έμπιστα από το παρελθόν διοικεί με καθεστωτική νοοτροπία, με ιδεολογική σύμπνευση αγνοώντας το σύνολο των εκλεγμένων συμβούλων του. Έτσι αυτή η κλειστή έμμισθη ομάδα περιχαρακωμένη από τη δημοσιογραφική ασυλία, αρνείται να εκτεθεί στην κοινωνία και την διαφορετική άποψη μιά και το "ξερόλας" αποτελεί χαρακτηριστικό της νοοτροπίας τους. 

 Ιδεολογικά ο συνδυασμός ενδεδυμένος με το μανδύα του ανεξάρτητου κρίθηκε εκλογικά ικανός να διοικήσει. Η συνεργασία με ένα συντηρητικό σχηματισμό έδειξε ποιός ήταν ο τρόπος σκέψης και διατήρησης της διοίκησης στην εξουσία. Ενδιαφέρει μόνο η αριθμητική υπεροχή και όχι η οποιαδήποτε προγραμματική σύμπλευση. Μοιράστηκαν τα έμμισθα ιμάτια της εξουσίας και η συμβίωση αταλάντευτα αλλά έντεχνα προχωρά ακάθεκτη προς το μοιραίο της ανυπαρξίας πολιτικής που η εκλογική διαδικασία επικύρωσε. Εξάλλου ήταν πεσυμφωνημένα, από μεριάς δημάρχου το πιθανότερο, ποιός θα ναι ο κεντρικός πυρήνας της διοίκησης του. Απλά οι τελευταίες πινελιές στον καμβά της εξουσίας έμελλε να συμπληρώσει το παζλ με αρεστούς της παρέας. 

 Έτσι ο χρόνος περνά, διοικείται πιστεύουν ο δήμος και απομένει να μη χαλάσει έξωθεν το καλό πρόσωπο που θα διεκδικήσει και πάλι την επανεκλογή του σχήματος. Όσο λιγότερο κοντράρεσαι με τα προβλήματα, απλά νομίζεις ότι τα λύνεις με πασαλείμματα και με θελήματα. Το ρουσφέτι βέβαια χαρακτηριστικό κατάλοιπο των Ελλήνων από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας αποτελεί θεσμικό παράγοντα της λύσης των προβλημάτων. Μη πειράζετε κανένα, κρατήστε μπλοκάκι με το ρουσφετάκι και εκλογικά βουρ χρησιμοποιήστε το. Είναι γνωστός ο ρόλος των επικοινωνιολόγων που συμβουλεύουν έτσι. Αλλά στην ουσία τι μένει στο τέλος; Διοικούν ένα Δήμο με τα γνωστά προβλήματα καθημερινότητας, χωρίς παρεμβάσεις που θα γίνουν αισθητές και στον τελευταίο πολίτη, αλλά η μελλοντική παρακαταθήκη τους θα είναι πραγματικό γεγονός. 

 Έτσι όταν δεν έχουμε να επιδείξουμε τίποτα το σπουδαίο πρέπει να προχωρούμε βουβά, άφωνοι, να μην απαντάμε στα προβλήματα και τις ερωτήσεις αντιπάλων. Ίσως η σιωπή να ναι χρυσός.

 Είναι " η σιωπή των αμνών" καμουφλαρισμένος συντηρητισμός, καλά κρυμμένος ή είναι μιά προσπάθεια συγκάλυψης και χειραφέτησης; Η στάση όμως αυτή μπορεί να γίνει μπούμερανγκ και η σιωπή των πολιτών θα εκφραστεί τιμωρητικά στη αδιαλλαξία, τη φαυλότητα και την εν γένει συμπεριφορά των εκλεκτών.

  Αλήθεια τι προτιμούν τελικά οι πολίτες; Αφωνία; Ιδεολογική ασυμβατότητα; 

  Ο δήμος δεν είναι προσωπική επιχείρηση όπου τα λάθη της διαχείρισης αφορούν αυτόν που εκτελεί χρέη διαχειριστή και άρα είναι δικό του πρόβλημα. Ο σεβασμός προς τους πολίτες αποτελεί αδιαπραγμάτευτο καθήκον. Η διαχείριση των φόρων που πληρώνουν οι πολίτες πρέπει λελογισμένα να πραγματοποιηθεί. Φυσικά όχι με καθεστώς ανήθικο, όσο και αν θεωρείται νόμιμη διαδικασία … αυτό των απευθείας αναθέσεων… 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.