Με 244 ψήφους υπερψηφιστήκαν χθες μια σειρά άρθρα του νομοσχεδίου της κυβέρνησης για τον εμπαιγμό του λαού με τα κοστολογημένα μέτρα της ΔΕΘ, αφού στηρίχτηκαν από το ΠΑΣΟΚ και άλλα κόμματα της αστικής αντιπολίτευσης.Γι' αυτό και το Υπουργείο Οικονομικών έσπευσε χθες μόλις ολοκληρώθηκε η ψήφιση του νομοσχεδίου να ευχαριστήσει εκ μέρους ... Περισσότερα
Έχετε λίγο χρόνο να σας μιλήσω για το ΠΑΣΟΚ;
από Η Άλλη Άποψη
«Δεν μπορώ να φανταστώ πώς είναι δυνατό το κόμμα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου να έχει στόχο τη συνεργασία με τη ΝΔ του Μητσοτάκη, του Βορίδη, του Πλεύρη, του Γεωργιάδη και εσχάτως του Καρατζαφέρη».
Τάδε έφη Αλέξης Τσίπρας, από την προεκλογική συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στην Πάτρα, απευθυνόμενος στο ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ.
Δεν ξέρουμε πως λειτουργεί η φαντασία του ΣΥΡΙΖΑ και της ηγεσίας του. Γνωρίζουμε την πραγματικότητα και την πολύ πρόσφατη ιστορία μόνο. Θυμόμαστε τουλάχιστον ότι «το κόμμα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου», το ΠΑΣΟΚ, έχει ήδη συνεργαστεί σε συγκυβερνήσεις με όλους όσους ανέφερε ο Αλέξης Τσίπρας στην ομιλία του. Το 2010 το ΠΑΣΟΚ ψήφισε μαζί με τον ακροδεξιό ΛΑ.Ο.Σ το 1ο μνημόνιο. Το 2011 συγκυβέρνησε με τη ΝΔ και τον ΛΑ.Ο.Σ. Το 2012 -2015 το ΠΑΣΟΚ συγκυβέρνησε με την ΝΔ και τη «Δημοκρατική Αριστερά».
Αυτά δεν τα καταγράφουμε βέβαια απλά για να αποκαταστήσουμε την αλήθεια, αλλά και για το γεγονός ότι από το ΠΑΣΟΚ των απανωτών συγκυβερνησέων των δύο πρώτων μνημονίων, ένα τμήμα πήγε στην ΝΔ, ένα άλλο τμήμα πήγε... στον ΣΥΡΙΖΑ και ένα τμήμα ασφαλώς έμεινε στο ΠΑΣΟΚ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ επίσης με όλους αυτούς που μετά βδελυγμίας απορρίπτει (Βορίδης, Άδωνις, κ.λπ.) έχει ήδη ψηφίσει μαζί τους ένα βουνό νομοσχέδια, τόσο όσο ήταν κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο και τώρα επί κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Όλες οι παραπάνω καραμπολες αποδεικνύουν ότι τελικά πίσω από την ακραία πόλωση κρύβονται τα μεγάλα ΝΑΙ που μοιράζονται τα κόμματα του αστικού πολιτικού συστήματος. Το γεγονός ότι ο καθένας από τους ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζεται να επιδιώκει την συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ, επιβεβαιώνουν και τον ρόλο του ΠΑΣΟΚ ως ιδανικό μπαλαντέρ, αλλά και τα μεγάλα κοινά σημεία της πολιτικής της επόμενης αντιλαϊκής κυβέρνησης, όποια σύνθεση κι αν έχει.