Εξαγγελίες στη ΔΕΘ: Πικρές αλήθειες και μεγάλα ψέματα

Του Αλέκου Χατζηκώστα, δημοσιογράφου – συγγραφέα

Η προπαγανδιστική προσπάθεια της κυβέρνησης να εμφανίσει τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ και τα όσα στη συνέχεια εξειδίκευσαν οι αρμόδιοι υπουργοί, ως μέτρα που ανακουφίζουν τάχα τα λαϊκά νοικοκυριά, ή ακόμα και ως παρεμβάσεις για την «αναπλήρωση του εισοδήματος», είναι προκλητική. Ας γίνουμε συγκεκριμένοι:

ΨΕΜΑ 1ο: Οι αυξήσεις στους μισθούς θα ανακουφίσουν από την ακρίβεια: Οι «αυξήσεις» στον κατώτατο μισθό και στο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων – γιατί περί αυτού πρόκειται – εξανεμίζονται από την ακρίβεια πριν καν φτάσουν στην τσέπη των εργαζομένων, και δεν ανακόπτουν την τάση μείωσης του πραγματικού εισοδήματος. Η κυβέρνηση προσπαθεί να κρύψει ότι ο σημερινός μέσος μισθός είναι μειωμένος κατά 14,81% σε σχέση με το 2011. Αντίστοιχα, οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο έχουν χάσει τα τελευταία χρόνια πάνω από -το 40% των αποδοχών τους. Οι αυξήσεις που τάζει η κυβέρνηση από την άνοιξη του 2025 έως το 2027 θα φτάσουν μέχρι 100 ευρώ, μέσω της εξίσωσης του εισαγωγικού μισθού σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Αυτό σημαίνει ότι αν τον Απρίλη του 2025 ο κατώτατος μισθός στον ιδιωτικό τομέα αυξηθεί από 830 σε 870 ευρώ, οι αυξήσεις στο Δημόσιο για το 2025 δεν θα ξεπερνούν ούτε τα 20 ευρώ μεικτά! Την ίδια ώρα, η κερδοφορία των εισηγμένων στο χρηματιστήριο επιχειρήσεων έχει αυξηθεί κατά 23,53% από το 2007, δείχνοντας ξεκάθαρα ποιος είναι ο κερδισμένος και ποιος ο χαμένος της πολιτικής όλων των κυβερνήσεων.

ΨΕΜΑ 2ο: Αποκαθίστανται αδικίες με αυξήσεις στις συντάξεις: Η «αύξηση» των κύριων συντάξεων αντιστοιχεί στο ποσό – ψίχουλο των 17-20 ευρώ στη μέση κύρια σύνταξη των 817 ευρώ. Δηλαδή αύξηση 0,56 ή 0,66 ευρώ τη μέρα! Αλλά και αύξηση να έχουν, σε καμία περίπτωση δεν αντιμετωπίζεται το τεράστιο πρόβλημα της ακρίβειας. Μόνο οι υπέρογκες ανατιμήσεις δεκάδων φαρμάκων, ακόμα και μέχρι 448%, οδηγούν σε απόγνωση και αφαιρούν άλλα 30 εκατ. ευρώ από την τσέπη των ασφαλισμένων, ένα μεγάλο μέρος των οποίων είναι συνταξιούχοι.

ΨΕΜΑ 3ο: Η κυβέρνηση μειώνει τους φόρους: Τα λαϊκά νοικοκυριά συνεχίζουν να «ματώνουν» από την ακρίβεια και τη φοροαφαίμαξη. Μόνο το πρώτο επτάμηνο του 2024 έχουν πληρώσει σε κάθε λογής φόρους το υπέρογκο ποσό των 35 δισ. ευρώ. Αυτή είναι η αναλογία του 95% των φορολογικών εσόδων που πληρώνει ο λαός, από το σύνολο των 36,866 δισ. που εισέπραξε το κράτος. Τα έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού γι’ αυτήν την περίοδο είναι αυξημένα κατά σχεδόν 4 δισ. ευρώ σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό! Μόνο τα έσοδα από τον ΦΠΑ ανήλθαν σε 14,581 δισ. ευρώ και είναι αυξημένα έναντι του στόχου κατά 545 εκατ. ευρώ. Μέσα σε μια τετραετία (2020 – 2023) ο φόρος εισοδήματος αυξήθηκε κατά 41% (!), σε εντελώς αντίθετη πορεία με την κατρακύλα του λαϊκού εισοδήματος.

ΨΕΜΑ 4ο: Οι «διορθώσεις» στο φορολογικό των αυτοαπασχολούμενων βελτιώνουν την κατάσταση: Θυμίζουμε ότι η κυβέρνηση έστησε στο φορολογικό «απόσπασμα» των τεκμηρίων πάνω από 400.000 μικρούς επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενους. Από την εκκαθάριση των φετινών δηλώσεων, όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, το 56,2% των αυτοαπασχολούμενων (401.078 φορολογούμενοι) θα πληρώσουν μέσο φόρο εισοδήματος 1.733 ευρώ και, μαζί με το τέλος επιτηδεύματος των 325 ευρώ, το συνολικό χαράτσι που τους επιβλήθηκε ανήλθε στα 2.058 ευρώ. Ετσι, σε σύγκριση με πέρυσι καλούνται να πληρώσουν φόρο αυξημένο κατά 813 ευρώ (από τα 1.245 ευρώ) ή 65,3% πάνω! Τα υποτιθέμενα μέτρα «ελάφρυνσης» που εξήγγειλε η κυβέρνηση, δηλαδή η κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος από το 2025, η μείωση του τεκμαρτού για πόλεις μέχρι 1.500 κατοίκους και η μείωση εργοδοτικών εισφορών, αποδεικνύονται κοροϊδία γιατί: Πρώτον, τα έσοδα του τέλους επιτηδεύματος έχουν «προβλεφθεί» στις γιγαντιαίες αυξήσεις του νέου νόμου, αποκτώντας έτσι μόνιμο χαρακτήρα. Δεύτερον, η μείωση του τεκμαρτού στη φορολόγηση αφορά ελάχιστους. Τρίτον, η μείωση των εργοδοτικών εισφορών, που παρουσιάζεται επίσης ως μέτρο ελάφρυνσης, αφορά μεγαλύτερες επιχειρήσεις, με δεκάδες εργαζόμενους. Η πλειοψηφία των βιοπαλαιστών ΕΒΕ και των μικρών οικογενειακών επιχειρήσεων ωφελείται ελάχιστα.

Επομένως στο λαό απομένει ένας δρόμος. Αυτός του οργανωμένου, μαζικού και επίμονου αγώνα!

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Ο Φίλμπι, ο έρωτας και οι κομμουνιστές…

Επόμενο άρθρο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΨΕΛΗ