Αποσπάσματα από την Ομιλία του μέλους της Κ.Ε του ΚΚΕ Ν. Χριστάνη,  στην  εκδήλωση για την μάχη του ΔΣΕ στη Νάουσα 11-14/01/1949

 Αναφερόμενος στον αγώνα του ΔΣΕ

Ο αγώνας του ΔΣΕ συνεχίζει πολλούς να εμπνέει και άλλους να προκαλεί. Οι τελευταίοι, η αστική τάξη και οι μηχανισμοί της, έχουν εξαπολύσει τόνους συκοφαντίας εναντίον του. Οι "ξενοκίνητοι ΕΑΜοβούλγαροι" και οι "Κομμουνιστοσυμμορίτες" των προηγούμενων χρόνων, μαζί με τη λαθολογία που άφθονη σκορπίζουν οι σοσιαλδημοκρατικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις, σε συνδυασμό με τον πιο εκλεπτυσμένο σύγχρονο αντικομμουνισμό, χαρακτηρίζουν την αστική προπαγάνδα...

Η δράση του ΔΣΕ αποτελεί την κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα. Το αστικό κράτος γνώρισε τον πιο μεγάλο μέχρι σήμερα κίνδυνο για την ίδια την ύπαρξή του. Αυτά τα γεγονότα καταδείχνουν και τις μεγάλες δυσκολίες που είχε να αντιμετωπίσει ο ΔΣΕ.

Ο αγώνας του ΔΣΕ ήταν αντιιμπεριαλιστικός και διεθνιστικός. Πέραν των άλλων, έβαλε το δικό του βάρος υπέρ του αγώνα των λαών, σε μια περίοδο που ο ιμπεριαλισμός είχε ξεκινήσει το λεγόμενο ψυχρό πόλεμο.

Η πάλη του ΔΣΕ αποπνέει μόνο δίκιο και ακατάβλητη ηθική, επειδή δίκιο και ηθική αποπνέει ο αγώνας της εργατικής τάξης, ο αγώνας του ΚΚΕ, είτε έφερνε νίκες, είτε έρχονταν πικρές οι ήττες.

Το ΚΚΕ προσπαθεί να διδάσκεται από τη θετική και την αρνητική πείρα του ΔΣΕ, από τη γενικότερη πείρα του εργατικού - λαϊκού κινήματος των μεγάλων χρόνων της 10ετίας 1940-1949.

Ο αντιιμπεριαλιστικός χαρακτήρας της πάλης του ΔΣΕ προσδιορίζεται από τις συνθήκες που επέβαλαν τη δημιουργία του και τα αντίπαλα στρατόπεδα που συγκρούστηκαν: Από τη μια πλευρά, των λαϊκών δυνάμεων, που εκφράζονταν πολιτικά από το ΚΚΕ και συμμάχους του, όπως το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδας (ΑΚΕ), και, από την άλλη, όλων των συνασπισμένων εγχώριων αστικών δυνάμεων και των ξένων συμμάχων τους.

Αντιπαρατέθηκε η ένοπλη μαζική λαϊκή πάλη με την ένοπλη και θεσμική κρατική βία που ασκούσαν οι μηχανισμοί και οι κυβερνήσεις των Τσαλδάρη, Σοφούλη, Μαξίμου, των "δεξιών" και "φιλελεύθερων" κομμάτων από κοινού με τον εγγλέζικο και τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Το "δόγμα Τρούμαν" και το "σχέδιο Μάρσαλ" συντέλεσαν αποφασιστικά στη νίκη της αστικής τάξης.

Ο νέος ένοπλος λαϊκός αγώνας στηρίχτηκε στην οργανωτική - πολεμική πείρα του ΕΛΑΣίτικου αγώνα 1942-1945 και σε δυνάμεις που συμμετείχαν στον ΕΛΑΣ.

Όσοι, συνειδητά ή όχι, παραγνωρίζουν τη σκληρότητα της ταξικής πάλης, τις συνθήκες της εποχής, τα σχέδια των αστών, που είχαν ξεκινήσει από τα χρόνια του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ με την υποστήριξη των Αγγλων ιμπεριαλιστών, συγκαλύπτουν την πραγματικότητα και τους πραγματικούς υπεύθυνους...

Το λαϊκό κίνημα εκείνων των χρόνων βρέθηκε μπροστά στο δίλημμα: Υποταγή ή οργάνωση της πάλης και αντεπίθεση; Αν και με καθυστέρηση, επέλεξε το δεύτερο δρόμο, όπως κάθε λαός που αρνείται να δεχτεί την ταπείνωση και τον εξανδραποδισμό. Δεν ταίριαζαν αυτά σε εκείνους και σε εκείνες που μόλις είχαν αφήσει πίσω τους το σηκωμό του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, της ΟΠΛΑ, της Εθνικής Αλληλεγγύης και τον αγώνα του ΕΛΑΣ κατά των Εγγλέζων και των εγχώριων αστικών δυνάμεων το Δεκέμβρη του 1944.

Το δρόμο της αντίστασης, σε άλλες συνθήκες, επέλεξε το ΚΚΕ και στα χρόνια που ακολούθησαν την ήττα του ΔΣΕ. Στις φυλακές και στις εξορίες, στα εκτελεστικά αποσπάσματα και στην παρανομία, στη νομιμότητα αργότερα και μέχρι σήμερα. Μπόρεσε να σταθεί όρθιο στις αρνητικές συνθήκες που διαμορφώθηκαν διεθνώς και στο ίδιο το ΚΚΕ το 1989-1991.

Αναφερόμενος στην μάχη της Νάουσας

 Στη μάχη της Νάουσας μέσα κι έξω από την πόλη, ο ΔΣΕ με δύναμη 2.438 μαχητών αντιπαρατάχθηκε με τις κυβερνητικές δυνάμεις, που με τις ενισχύσεις που έσπευσαν από γύρω περιοχές έφτασαν τις 4.310 και είχαν μόνιμο σύμμαχό τους ένα σμήνος αεροπλάνων που βρίσκονταν πάνω από το πεδίο των μαχών. Μάλιστα, εξαιτίας των συνεχών αεροπορικών βομβαρδισμών που πραγματοποιούσε, προκλήθηκαν σοβαρές υλικές καταστροφές στην πόλη και σκοτώθηκε άμαχος πληθυσμός.

Η κυβερνητική προπαγάνδα απέδωσε τα «εγκλήματα» αυτά στο ΔΣΕ και με την ανάλογη προβολή από τον Τύπο της εποχής συνεχίστηκε η προσπάθεια δυσφήμισης του αγώνα του ΔΣΕ.

Ο ΔΣΕ εξόντωσε στρατιωτικούς στόχους και κατέστρεψε εργοστάσια, όπως του Λαναρά που ήταν ο Σταθμός Διοίκησης της 33ης μοναρχοφασιστικής ταξιαρχίας και ήταν από τα οχυρά του εθνικού στρατού μέσα στη Νάουσα που έπεσε τελευταίο και σήμαινε την πλήρη κατάληψη της Νάουσας από τις δυνάμεις του ΔΣΕ.

Δεν επιτέθηκε γενικά κατά των υποδομών και πολύ περισσότερο κατά των αμάχων. Απεναντίας, το ΚΚΕ είχε γερές βάσεις στα εργοστάσια και στις γειτονιές της Νάουσας από την περίοδο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ, που αποτέλεσε παρακαταθήκη, βασικό στήριγμα για τις επιτυχίες που είχε ο ΔΣΕ στη συνέχεια στην πόλη και στην ευρύτερη περιοχή της Νάουσας.

Η σημερινή μας εκδήλωση έχει και  μια ακόμη πλευρά που αξίζει να αναφερθούμε.  Επαναφέρει στην επιφάνεια και στη μνήμη των παλιότερων, το ρόλο που πάντα έπαιζαν οι πλουτοκράτες, ανεξάρτητα από το πώς παρουσιάζονται από το αστικό κράτος σήμερα και τους ντόπιους εκφραστές του. Διδάσκει στους νεότερους ότι και  τότε κα τώρα το κεφάλαιο είναι που έχει το κουμάντα στο καπιταλισμού είτε είμαστε σε περίοδο κατοχής είτε όχι.

Η Νάουσα, από τις αρχές του 20ού αιώνα, είχε σημαντική ανάπτυξη του βιομηχανικού προλεταριάτου. Αποτέλεσε σημαντική έδρα της βιομηχανικής ανάπτυξης (κυρίως κλωστοϋφαντουργία) και κέντρο ανάπτυξης εργατικών - λαϊκών αγώνων και παραδόσεων.

Ο μεγαλοβιομήχανος Λαναράς, από τότε, απέδειξε ότι μοναδικό κριτήριο που καθορίζει τη δράση της τάξης του είναι τα κέρδη και πώς αυτά εξυπηρετούνται από την εκάστοτε εξουσία. Ηταν από τους πρόθυμους συνεργάτες των Γερμανών και Βούλγαρων κατακτητών, τροφοδοτώντας με είδη ένδυσης τους στρατούς κατοχής στο όνομα της καλύτερης αμοιβής. Επίσης ήταν ένας από τους βασικούς χρηματοδότες της φασιστικής οργάνωσης «Χ» και των «Ταγμάτων Ασφαλείας».

Τα εργοστάσιά του αποτέλεσαν οχυρά του εθνικού στρατού, στη διάρκεια του Εμφυλίου.

Παραμένουν και σήμερα οι συνεχιστές οι διάφοροι Λαναράδες να είναι συνεπείς εκφραστές της τάξης τους. Είναι νωπή η μνήμη των τελευταίων χρόνων όπου αφού καταλήστεψαν τον πλούτο και την εργατική δύναμη των χιλιάδων εργατών, την τελευταία 20ετία επιδοτήθηκαν αδρά από τις κυβερνήσεις του δικομματισμού για να επεκτείνουν τη λεηλασία και στην εργατική τάξη των γειτονικών βαλκανικών χωρών. Και φυσικά τώρα, ο όμιλος, πλέον, της ΕΝΚΛΩ, στηρίζεται από τις ίδιες κυβερνήσεις για να βάλει λουκέτο στα εργοστάσιά του σε όλη την Ελλάδα και τα Βαλκάνια, πετώντας στο δρόμο της ανεργίας χιλιάδες εργάτες. Στηρίζεται για να αλλάξει παραγωγικό προσανατολισμό, ώστε να συνεχίσει να έχει κέρδη από τα νέα πεδία δράσης.

Αυτός είναι ο σύγχρονος πατριωτισμός που προβάλλουν οι πολιτικοί εκπρόσωποι της αστικής τάξης. Έρχεται από πολύ παλιά και κουβαλάει το αίμα και τον ιδρώτα του λαού μας που λιπαίνει τις μηχανές στα κάτεργα της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Για τα 95χρονα του ΚΚΕ

Βαδίζοντας προς τα 100 χρόνια του, το ΚΚΕ θέλουμε να αποδειχτεί κόμμα ικανό να αναπτύσσει τη δράση του και σε συνθήκες σύνθετων πολιτικών αλλαγών, σαν  αυτές που ζούμε και σήμερα.

Είμαστε σε συνθήκες υποχώρησης του κινήματος παρά τα όποια ξεσπάσματα υπάρχουν. Δεν προχωράει, δεν αποτυπώνεται η πολιτική ωρίμανση σημαντικού μέρους της εργατικής τάξης, δεν έχουμε χειραφέτηση του  εργατικού κινήματος από την αστική και μικροαστική επίδραση. Την ίδια περίοδο έχουν άνοδο ο φασισμός όπως αποτυπώνεται εκλογικά στην ΧΑ και ταυτόχρονα ανασύνθεση της σοσιαλδημοκρατίας, πιθανή διακυβέρνηση της μαζί με τους οπορτουνιστές.

Σε τέτοιες περιόδους πρέπει να διδαχθούμε από το παράδειγμα της Νάουσας. Δηλαδή από το συμπέρασμα ότι η ανάπτυξη του εργατικού κινήματος στην πόλη, του Κόμματος μέσα στους χώρου δουλειάς ήταν που έπαιξε ρόλο στις κρίσιμες ώρες των μαχών του ΔΣΕ.

Χρειάζεται λοιπόν να ενισχυθεί η ικανότητα του Κόμματος σε όλα τα επίπεδα, σε κάθε χώρο και κλάδο εργασίας, σε κάθε πόλη και χωριό ώστε: Να πρωτοστατεί στην ανάπτυξη αγώνων διεκδίκησης χωρίς να αποσπά αυτή τη δράση από τη ζύμωση και πάλη για την ιστορική αποστολή της εργατικής τάξης, την κατάργηση των εκμεταλλευτικών κοινωνικών σχέσεων, το περιεχόμενο των σοσιαλιστικών - κομμουνιστικών σχέσεων. Να συνδέει κάθε οικονομικό και πολιτικό αγώνα και κάτω από οποιονδήποτε συσχετισμό με το κύριο πολιτικό καθήκον, την πάλη για την επαναστατική εργατική εξουσία. Να αποκρούει την αντικομμουνιστική επίθεση και να επαγρυπνεί.

Τα παραπάνω δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που διάφοροι καλοθελητές μας προσάπτουν

‘ ότι τα παραπέμπουμε όλα στη δευτέρα παρουσία’.

Το Κόμμα μας ποτέ δεν έλειψε από τα βάσανα, τις αγωνίες και τους αγώνες του λαού. Αλλά και ποτέ δεν πρόκειται να πει ψέματα στο λαό, ότι τα βάσανά του, τα προβλήματά του, που καθημερινά αυξάνονται και μεγαλώνουν, θα λυθούν με μία καλύτερη διαχείριση εντός του συστήματος, μέσα από μία κυβέρνηση που θα υπηρετεί τους καπιταλιστές, την οικονομία του κεφαλαίου και το διεφθαρμένο κράτος τους και ότι θα τα βάλει όλα αυτά μάλιστα, να λειτουργούν και υπέρ του λαού. Αυτό το γνωρίζουν καλά εδώ ο λαός και η νεολαία της Νάουσας με την πολύχρονη πρωτοπόρα δράση των κομμουνιστών μέσα στο εργατικό κίνημα και στις γειτονιές και τα χωριά της περιοχής.

Για να δούμε όμως, ποιοι είναι αυτοί που απευθύνουν  αυτή την κατηγορία στο ΚΚΕ. Είναι όλοι αυτοί που έχουν συμβιβαστεί, έχουν βολευτεί με τη θαλπωρή που τους περιβάλλει το αστικό πολιτικό σύστημα, Έλληνες μεγιστάνες του πλούτου που δεν ξέρουν τι έχουν, σε συνεργασία με τα πολυεθνικά, διεθνικά μονοπώλια της Ευρώπης και των άλλων ηπείρων.

Είναι όλοι αυτοί που έχουν τo θράσος να υπόσχονται ότι θα σώσουν το λαό μέσα από τις πηγαινέλα τους στα τραπέζια συζήτησης του συστήματος και τις διαλέξεις τους πότε στο Τέξας κα πότε ευρωπαϊκά σαλόνια της σοσιαλδημοκρατίας. Αυτοί λοιπόν κοροϊδεύουν το λαό ότι θα καταφέρουν - με μαγικό ραβδί και συνταγές made in USA - να κάνουν το καπιταλιστικό εκμεταλλευτικό σύστημα να δουλεύει και για τους εκμεταλλευτές και για τους εκμεταλλευόμενους

Για την συμμετοχή σε αστικές κυβερνήσεις

Στην 95χρονη πορεία του Κόμματος, όσες φορές μας τέθηκε το ερώτημα: Συμμετοχή στο αστικό πολιτικό σύστημα, μέσω της μετάλλαξης του ΚΚΕ και της εγκατάλειψης της πραγματικής, της ριζοσπαστικής, επαναστατικής προοπτικής ή αταλάντευτα στο πλευρό του λαού, της ταξικής πάλης, του δίκιου των ταπεινών και καταφρονεμένων, της σοσιαλιστικής προοπτικής, το ΚΚΕ επέλεξε το δεύτερο δρόμο. Αταλάντευτα, όποιο κόστος και αν είχε.

Αυτό το δρόμο επέλεξαν χιλιάδες κομμουνιστές και κομμουνίστριες στο διάβα της ιστορίας, προτιμώντας να ζουν μια ζωή γεμάτη στερήσεις, φτάνοντας ακόμη και σε μεγάλες θυσίες, σε εξορίες, φυλακές, εκτελεστικά αποσπάσματα, από το να απαρνηθούν τις ιδέες τους, το Κόμμα τους, την πάλη για το σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

Η θέση του ΚΚΕ δεν έχει καμία σχέση με αυτό που προπαγανδίζουν ορισμένοι ότι δήθεν το ΚΚΕ δε θέλει να αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες, βολεύεται στον εύκολο ρόλο της αντιπολίτευσης. Τους απαντάμε, απευθυνόμενοι όμως σε εκείνους τους εργαζόμενους, ανθρώπους του μόχθου, που καλοπροαίρετα μας θέτουν τέτοια ερωτήματα, το εξής:

Ο ρόλος της μαχητικής δυναμικής εργατικής-λαϊκής αντιπολίτευσης που ζητά το ΚΚΕ από το λαό να του δώσει στις σημερινές συνθήκες, δεν είναι ούτε εύκολος, ούτε άνευ ουσίας. Δεν ζητάμε δύναμη για να κάνουμε αντιπολίτευση μόνο από τα βουλευτικά έδρανα, εκτοξεύοντας κορώνες, εξυπναδίστικες ατάκες, να κάνουμε τους ψευτόμαγκες, όπως έχουν συνηθίσει και κάνουν άλλα κόμματα, αποπροσανατολίζοντας και κοροϊδεύοντας το λαό ότι τάχατες αντιστέκονται. Μια τρύπα στο νερό κάνουν όλοι αυτοί.

Το ΚΚΕ θέλει δύναμη για να είναι μαχητική αντιπολίτευση απέναντι στο άδικο σύστημα, στους καπιταλιστές, στις κυβερνήσεις τους, μέσα στους χώρους δουλειάς, τις λαϊκές γειτονιές, στους χώρους της νεολαίας, εκεί που φτύνουν αίμα οι εργάτες, εκεί που οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι αγρότες, οι ΕΒΕ, αγωνίζονται ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, την εργοδοτική τρομοκρατία, ενάντια σε όλους εκείνους που θέλουν το λαό στη γωνία, να περιμένει από μεσσίες τη σωτηρία του. Και μέσα στη βουλή αυτό το σκοπό παλεύουμε, γι’ αυτό και το ΚΚΕ πρέπει να είναι δυνατό παντού, στα σωματεία, στις ομοσπονδίες, στους δήμους και τις περιφέρειες, στην ευρωβουλή, στη βουλή.

Αυτό το ρόλο αναλαμβάνουν καθημερινά οι κομμουνιστές, οι φίλοι του Κόμματος, άλλοι πρωτοπόροι εργαζόμενοι με τους οποίους παλεύουμε από κοινού στο εργατικό κίνημα, το ΠΑΜΕ, τις αγωνιστικές συσπειρώσεις στους αυτοαπασχολούμενους, τους αγρότες, τη νεολαία, τις γυναίκες. Αυτό το ρόλο αναλαμβάνουν με μεγάλο κόστος, είτε αυτό λέγεται απόλυση από τη δουλειά, είτε άλλες προσωπικές, οικογενειακές θυσίες.

Ας αφήσουν λοιπόν τα τσιράκια του συστήματος τα «περί ανεύθυνου και βολεμένου ΚΚΕ». Το ΚΚΕ, από την ίδρυσή του και την αποστολή του ως επαναστατικό Κόμμα, έχει αναλάβει την ιστορική ευθύνη να οδηγήσει την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα στην απελευθέρωση από την καπιταλιστική σκλαβιά. Γι αυτό και είναι Κόμμα επαναστατικά υπεύθυνο, δεν έχει καμιά σχέση με τον τυχοδιωκτισμό και τον καιροσκοπισμό των τυχάρπαστων σαλταδόρων της αστικής εξουσίας.

Σήμερα έχει αναλάβει την ευθύνη να διαμορφωθεί μια πλατιά Λαϊκή Συμμαχία που μπορεί να συσπειρώσει την πλειοψηφία του λαού. Όχι για να βάλουμε απλά κάποια εμπόδια στα αντιλαϊκά μέτρα, αλλά κυρίως για να διαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις ριζικών αλλαγών, να βαδίσουμε στην εργατική-λαϊκή εξουσία, το σοσιαλισμό. Στα πλαίσια αυτής της εξουσίας, το ΚΚΕ είναι πανέτοιμο να αναλάβει και όλες τις κυβερνητικές ευθύνες που θα του αναθέσει ο λαός.

Το ΚΚΕ έχει την πείρα, λοιπόν, για να μη γίνει το κερασάκι σε μια κυβέρνηση, «της κυβερνώσας αριστεράς», των «αντιμνημονιακών» δυνάμεων ή όπως αλλιώς ονομαστεί που θα διαχειριστεί τους αντιλαϊκούς νόμους και τα αδιέξοδα του συστήματος, υποσχόμενο ανακούφιση και λύσεις υπέρ του λαού που δεν πρόκειται να έρθουν ποτέ, μέσα από τέτοιες διαδικασίες.

Το ΚΚΕ έχει επίγνωση του μεγάλου βάρους ευθύνης που έχει απέναντι στην εργατική τάξη, στο λαό που υποφέρει: Με την αναγέννηση του εργατικού κινήματος και την ενίσχυση της Λαϊκής Συμμαχίας να ανταποκριθεί και στο καθήκον υπεράσπισης και διεκδίκησης εργατικών, λαϊκών δικαιωμάτων, των αναγκών των νέων ανθρώπων, και στο καθήκον της πάλης για την ανατροπή του καπιταλιστικού εκμεταλλευτικού συστήματος, για την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής - κομμουνιστικής κοινωνίας.

 

 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.