Και ποιος σας ρώτησε αν τους τιμάτε;

Την σκυτάλη από χτεσινή ανάρτηση του Άδωνι Γεωργιάδη πήρε σήμερα ο υπουργός Αθ. Πλεύρης. Σε τηλεοπτική του εμφάνιση, αναφερόμενος στην χτεσινή εκδήλωση του ΚΚΕ στο Λιτόχωρο για τα 80 χρόνια από την ίδρυση του ΔΣΕ με ομιλητή τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, επανέλαβε πως «δεν τιμώ και δεν σέβομαι αυτούς τους αγώνες».

Αρχικά δεν ξέρουμε κανέναν που να ρώτησε τον Πλεύρη, τον Άδωνι κ.ά. αν τιμάνε τους αγώνες του ΚΚΕ, του εργατικού κινήματος, του ΔΣΕ, του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ κλπ.

Αυτός που τιμάει τους αγώνες του είναι αυτός που τους διεξήγαγε, δηλαδή ο ελληνικός λαός και το Κόμμα που ήταν η ψυχή αυτών των αγώνων, δηλαδή το ΚΚΕ.

Τόσο ο Πλεύρης, όσο και ο Αδ. Γεωργιάδης αναφέρθηκαν ειδικά στην επίθεση καταδιωκόμενων αγωνιστών στο σταθμό του Λιτοχώρου στις 30-31 Μάρτη του 1946. Δεν είπαν όμως τι προηγήθηκε της επίθεσης. Τι προηγήθηκε στο Λιτόχωρο και σε όλη την Ελλάδα. Δεν τα ξέρουν; Τα ξέρουν αλλά – εδώ κολλάει η «τιμή» – τιμάνε όσους, μετά την απελευθέρωση, ποδοπάτησαν τον λαό και τους αγωνιστές της ΕΑΜικής αντίστασης, με δολοφονίες, εξορίες, βασανιστήρια, βιασμούς. Δηλαδή, το αστικό κράτος που έδωσε τα πάντα για να κυνηγήσει τότε τους αγωνιστές της ΕΑΜικής αντίστασης. Ήταν το ίδιο κράτος που είτε άφηνε ελεύθερους όσους συνεργάζονταν την περίοδο της κατοχής με τους κατακτητές, είτε αποφυλάκιζε ακόμα και όσους από τους συνεργάτες των ναζί είχαν φυλακιστεί. Αυτά έκανε η αστική τάξη ενάντια στον λαό, με το κράτος της, αυτά έκανε η αστική δημοκρατία με ευρεία συναίνεση του αστικού πολιτικού κόσμου (δηλαδή ανάμεσα σε δεξιούς και κεντρώους). Ξέρουν σίγουρα επίσης ότι δίχως τη στρατιωτική, οικονομική και πολιτική ενίσχυση της Μ. Βρετανίας και των ΗΠΑ στη συνέχεια, η αστική τάξη στην Ελλάδα δεν θα μπορούσε να νικήσει στη σύγκρουση με τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας. Χρειάστηκαν 100.000 Βρετανούς στρατιώτες αρχικά και ποταμούς αμερικάνικων εφοδίων για να τα βάλουν με τον λαό.

Πάει πολύ πάντως να παριστάνει και το θύμα ο κάθε Πλεύρης. «Μας επιτίθενται γιατί δεν τιμάμε τους αγώνες του ΚΚΕ», λένε. Διαστρέφουν την πραγματικότητα. Αυτό που χρεώνονται είναι ότι είναι τα πρώτα βιολιά στην παραχάραξη της Ιστορίας, στον αντικομμουνισμό, σε αντιστόρητα κατασκευάσματα όπως η θεωρία των δύο άκρων, που δεν αποτελεί άλλωστε προνόμιο κάποιων «ιδεοληπτικών», αλλά είναι η επίσημη πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και τέλος, χρεώνονται την πολιτική που υλοποιούν τσακίζοντας καθημερινά την ζωή του λαού και των παιδιών του.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Σε ΝΑΤΟική διάταξη μάχης

Επόμενο άρθρο

Καμία εμπιστοσύνη στις ενώσεις των καπιταλιστών, η ελπίδα στη δύναμη των λαών