Κάλεσμα

Είναι φωτογραφίες 6 επί 5 εκατοστά, χωρούν στην παλάμη και απλώνονται μεσ’ στο μυαλό σαν τη φωτιά. Προς το παρόν τις έχουμε δει μόνο μέσα από οθόνες. Χωράνε μέσα τους την ιστορία των 17 συντρόφων μας που στέκονται μπροστά στον τοίχο, την ιστορία των υπόλοιπων που εκτελέστηκαν εκείνη την ημέρα. Η ιστορία του καθενός τους, θα γέμιζε βιβλίο με χίλιες σελίδες, φυλακές, εξορίες, απεργίες, παράνομες συνεδριάσεις, όρκοι, τραγούδια πριν την αυγή της εκτέλεσης. Αυτές οι φωτογραφίες αποτυπώνουν την μαζικότερη εξόντωση μελών και στελεχών του ΚΚΕ στην Ιστορία. Ταυτόχρονα όμως αποτυπώνουν τα «υλικά» που είναι φτιαγμένο το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας από την γέννησή του μέχρι και σήμερα.

Έτσι χτίστηκε το Κόμμα μας, αυτοί είναι οι σύντροφοί μας και αυτή είναι Ιστορία μας. Είναι αυτοί οι «προπολεμικοί κομμουνιστές», οι σύντροφοί μας του Μεσοπολέμου. Οικοδόμοι και αρτεργάτες, Τριατατικοί και δάσκαλοι, εργάτες των εργοστασίων, διαβασμένοι και σκληραγωγημένοι, πρωτοπόρα μέλη και στελέχη του ΚΚΕ που οργάνωσαν τις αιματηρές απεργίες του Μεσοπολέμου, εκεί που οι εργάτες «μοιάζαν με λιοντάρια που αρκετά κλειστήκανε στα σιδερένια κλουβιά τους», που ατσαλώθηκαν στον Μάη του 36’ εκεί όπου «η λαϊκή επαναστατική ορμή και δράση αντιστοιχούσε σε ολόκληρη χρονιά ομαλής εξέλιξης» όπως εκτιμούσε τότε το Κόμμα. Αυτοί είναι στις φωτογραφίες. Αυτοί που όταν δολοφονήθηκε μια εργάτρια από τις δυνάμεις καταστολής «δεν προσκύνησαν, ούτε κάναν τον σταυρό τους» αλλά γράψαν στους τοίχους «ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΚΔΙΚΗΣΗ». Διεθνιστές πιστοί στην Κομμουνιστική Διεθνή, παιδιά της Οκτωβριανής Επανάστασης και των ηρωικών μορφών του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, του Τέλμαν, της Ρόζας, του Λίμπκνεχτ αλλά και του Δ. Λιγδόπουλου και του Ν.Ζαχαριάδη. Προπαγανδιστές, μαχητικοί υπερασπιστές του πρώτου εργατικού κράτους, της ΕΣΣΔ, που το να την υπερασπίζεσαι, σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας, στις καπιταλιστικές χώρες αποτελούσε από μόνη της πράξη θαρραλέα. Έτσι διαπαιδαγωγήθηκαν τα παλληκάρια του ΚΚΕ. Αυτοί είναι που μπήκαν στις φυλακές από την ελληνική δημοκρατία, από το κράτος της δικτατορίας του κεφαλαίου (κάποιοι από αυτούς πριν από την Δικτατορία του Μεταξά) και παραδόθηκαν για να εκτελεστούν από την ίδια δικτατορία του κεφαλαίου των Ναζί που είχε αλλάξει πολιτικό προσωπικό και εθνικότητα παραμένοντας δικτατορία της τάξης των εκμεταλλευτών. Γιατί αυτή είναι η αστική τάξη, με την εκμετάλλευση, τις φυλακές και τα εκτελεστικά της αποσπάσματα. Και γιατί αυτή είναι η εργατική τάξη, με  την πρωτοπορία της, το ΚΚΕ. Και όλο το Κόμμα, η νεολαία του, όλοι εμείς «συμπυκνωνόμαστε» σε μία εικόνα, σε μία μορφή: στο σύντροφό μας που σηκώνει την γροθιά απέναντι στον θάνατο. Αυτόν καμία ναζιστική υπερδύναμη δεν μπορεί να τον αντιμετωπίσει, κανένας αστικός στρατός δεν μπορεί να τον νικήσει. Αυτή είναι η τάξη μας, η τάξη που όσο κι αν την χτυπήσουν δεν μπορούν να αλλάξουν την αποστολή της, το ότι η Ιστορία προχωρά μπροστά προς την κοινωνία των εργατικής εξουσίας, τον Σοσιαλισμό-Κομμουνισμό.

Μέσα από την ιδεολογία μας, τον Μαρξισμό-Λενινισμό και την αγωνιστική υπεράσπισή της την περίοδο του μεσοπολέμου βγήκαν αυτά τα πρόσωπα που, όσο κι αν πήραν τώρα πια συγκεκριμένη μορφή, πάντα θα είναι στο μυαλό οι «200 της Καισαριανής» από το χαρακτικό του συντρόφου χαράκτη Τάσσου.

Αυτό είναι που δεν μπορούν να χωνέψουν οι διάφοροι δημοσιολόγοι που παπαγαλίζουν: «Εντυπωσιάζομαι με τον τρόπο που αυτοί οι άνθρωποι πάνε γελαστοί για εκτέλεση», όμως «τώρα δεν πρέπει να διχαστούμε». Το ίδιο βιολί παίζουν και όσοι μιλάνε γενικώς για «αγωνιστές της δημοκρατίας» και «θύματα του ναζισμού», που δεν μπορούν να «μονοπωλούνται από το ΚΚΕ».

Οι 200 της Καισαριανής αποδεικνύουν ότι δεν πρόκειται ποτέ και σε καμία συνθήκη να υπάρχει «εθνική ομοψυχία». Στην συντριπτική πλειοψηφία τους ήταν κομμουνιστές διωγμένοι από το αστικό κράτος πολύ πριν την εισβολή των Γερμανών και παραδόθηκαν σ' αυτούς από το ελληνικό κράτος. Με τόση ...εθνική ομοψυχία αντιμετώπισε το κράτος της εποχής τους φυλακισμένους στην Ακροναυπλία και στα άλλα μπουντρούμια, που ζητούσαν να πάνε να πολεμήσουν στο μέτωπο! Μιλάνε για «εθνική ενότητα» για να σώσουν την τιμή του «δημοκρατικού» καπιταλισμού, της δικτατορίας του κεφαλαίου που έχει χίλια πρόσωπα, αλλάπάντα το ίδιο άσβεστο μίσος για όσους παλεύουν να την ανατρέψουν. Αυτήν η φλόγα αποτυπώνεται στα πρόσωπα των 200 που τώρα βλέπουμε για πρώτη φορά λίγο πριν τους εκτελέσουν. Η αφοβία τους μπροστά στο θάνατο είναι πίστη ότι η υπόθεση για την οποία δίνουν τη ζωή τους θα πάει μέχρι τέλους. Αυτό ακριβώς είναι που μας γράφει ο Μήτσος Ρεμπούτσικας στο γράμμα του πριν πάει για εκτέλεση με τους 200 συντρόφους του: «Ο θάνατός μου δεν θα πρέπει να σας λυπήσει αλλά να σας ατσαλώσει πιο πολύ για την πάλη που διεξάγετε. Σφίξετε τις καρδιές σας και βγείτε παλικάρια από τη νέα δοκιμασία. Έτσι θα μας τιμήσετε καλύτερα. Όταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά δεν πεθαίνει ποτέ».

Οι «200» έγιναν, πλάι στα άλλα, στοιχείο της συγκρότησής μας σαν μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Ένα “μέτρο” του τι σημαίνει η λέξη αντοχή. Από το ίδιο το βράδυ της εκτέλεσης που οι κομμουνιστές οργάνωσαν απεργία στις γύρω γειτονίες, έως και το συλλαλητήριο της ΚΝΕ σήμερα το απόγευμα στην Καισαριανή. Οι 200 της Καισαριανής είναι συστατικό στοιχείο του ίδιου του Κόμματος, ένα από τα ιδιαίτερα στοιχεία για να χτίσουμε «Κόμμα δυνατό, σταθερό, έτοιμο σε κάθε δοκιμασία».

Έτσι χτίζεται το Κόμμα μας: με τους ζωντανούς που δεν φοβούνται να πεθάνουν και με τους νεκρούς που δεν πέθαναν ποτέ. Οι «200» και πολλοί ακόμα κομμουνιστές εκείνες τις ημέρες έπεσαν νεκροί, άλλοι σύντροφοί μας έζησαν και μετά την απελευθέρωση πήραν την θέση τους στον ΔΣΕ, στο δικό τους «κάλεσμα της Ιστορίας». Και ακόμα αργότερα στην περίοδο των σκληρών διωγμών αλλά και των μεγάλων αγώνων νέα «καλέσματα», νέες γενιές κομμουνιστών. Μια ατέλειωτη αλυσίδα ανθρώπων, γεγονότων, συνθηκών και αγώνων, αλυσίδα επαναστατικής θεωρίας και πράξης, που φτάνει ως σήμερα: Μέχρι τον μαθητή που σήμερα στην συγκέντρωση της ΚΝΕ στην Καισαριανή και βλέποντας ξανά τις φωτογραφίες θα δώσει το βιογραφικό του για να μπει στον επαναστατικό στρατό του μέλλοντος.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Επόμενο άρθρο

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ