Καπιταλισμός...και απληστία!

«Στον καπιταλισμό και την απληστία» οφείλεται η «επιτυχία» των εμβολίων και των εμβολιασμών, είπε ο Βρετανός πρωθυπουργός, Μπόρις Τζόνσον, ως γνήσιος εκπρόσωπος της βαρβαρότητας, που και κατά την πανδημία έχει εκφραστεί και στη χώρα του με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, αποκλεισμένους από θεραπείες και διαγνώσεις για άλλες σοβαρές ασθένειες, με δεκάδες εκατομμύρια φτωχούς. Φυσικά δεν είναι ο μόνος. Ολοι οι εκπρόσωποι και υποστηρικτές του καπιταλισμού τα ίδια «ιερά και όσια» έχουν:

Το «δικαίωμα» των φαρμακευτικών ομίλων να κατέχουν πνευματικά δικαιώματα και εγκαταστάσεις παραγωγής, να αποφασίζουν ποιες θεραπείες και ποια εμβόλια συμφέρει να αναπτυχθούν, σε τι ποσότητες θα παραχθούν, ποιος θα τα πάρει και πότε. Μόνο που αυτοί ακριβώς οι νόμοι του καπιταλισμού - η παραγωγή με σκοπό το κέρδος, η «απληστία» - είναι που βάζουν φρένο και στην περίπτωση των εμβολίων, στην ανάπτυξη και παραγωγή τους, στερούν από τους λαούς ένα πολύτιμο όπλο κατά της πανδημίας.

Είναι οι φαρμακευτικοί όμιλοι και οι κυβερνήσεις που διέκοψαν τη χρηματοδότηση της έρευνας για τους κορονοϊούς επειδή δεν έβλεπαν άμεσο κέρδος, εμποδίζοντας την επιστήμη να αναπτύξει εμβόλια ακόμα και από την αρχή της πανδημίας. Είναι το κίνητρο του κέρδους, η πατέντα, η κατοχή της τεχνογνωσίας και των μέσων παραγωγής, που δεν επιτρέπει την παραγωγή εμβολίων σε πολλές άλλες παραγωγικές μονάδες ανά τον κόσμο.

Είναι επίσης ο οικονομικός και γεωπολιτικός ανταγωνισμός που δεν επιτρέπει τη συνεργασία για προμήθεια πρώτων υλών, συστατικών και εξοπλισμού για να αυξηθεί η παραγωγή. Είναι τα παζάρια ομίλων και κρατών για επιχειρηματικές συμπράξεις, που καθυστερούν την επέκταση της παραγωγής και χάνεται πολύτιμος χρόνος. Είναι ο νόμος «όποιος πληρώνει, παίρνει» που καθορίζει τη διανομή των εμβολίων και όχι τα επιδημιολογικά δεδομένα.

Είναι ο «νόμος του ισχυρού» που αφήνει ολόκληρες περιοχές του πλανήτη χωρίς εμβόλια. Είναι όλα αυτά που καθυστερούν τους εμβολιασμούς, στο μεταξύ προκύπτουν μεταλλάξεις, από τις οποίες οι φαρμακευτικές εταιρείες ξανά θα επωφεληθούν, αφού θα εξασφαλίσουν «αγορές» και ετήσιους εμβολιασμούς.

Επομένως, το πραγματικό ερώτημα, σήμερα ειδικά, για τους λαούς είναι: Πού χρειάζονται στην ανθρωπότητα και ποια ανάγκη εξυπηρετούν οι φαρμακευτικοί όμιλοι, που σαν γνήσια παράσιτα ιδιοποιούνται με σκοπό το κέρδος τη δουλειά εκατομμυρίων «μυαλών» και «χεριών», καρπώνονται δημόσια έρευνα, χρηματοδοτούνται από τους λαούς τη μια για να αναπτύξουν εμβόλια, την άλλη για να τα παράξουν και στο τέλος ξανά για να τα πουλήσουν; Πουθενά! Και η πανδημία το απέδειξε αυτό πέρα από κάθε αμφισβήτηση.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Περί του προγράμματος «Αντώνης Τρίτσης»

Επόμενο άρθρο

Να υπάρχει αντίδραση των επαγγελματοβιοτεχνών (και) της Βέροιας!