Του Αλέκου Χατζηκώστα

 

Τα «παράπονά» τους σε σχέση με τα ποσά και τα έργα που θα ενταχτούν τοπικά στο πρόγραμμα «Αντώνης Τρίτσης» εξέφρασαν οι δήμαρχοι Βέροιας και Νάουσας στις συνεδριάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων Βέροιας και Νάουσας την Δευτέρα 29/3.

Πιο συγκεκριμένα ο Δήμαρχος Βέροιας σημείωσε ότι «είναι μία μεγάλη βοήθεια, αλλά τα χρήματα δεν αρκούν για τις ανάγκες των Δήμων. Δεν είμαστε αχάριστοι».

Από την πλευρά ο δήμαρχος Νάουσας τόνισε ότι το αρμόδιο υπουργείο θέτει ανώτερο πλαφόν στο πρόγραμμα «Αντώνης Τρίτσης», της τάξης των 15 εκατ. ευρώ, όταν μόνο οι μελέτες και τα έργα της ΔΕΥΑΝ ξεπερνούν αυτό το όριο, προαναγγέλλοντας πιθανότατο κόψιμο μελετών που ήδη έχουν ωριμάσει. Ο δήμαρχος τόνισε επίσης ότι σύμφωνα με το σχέδιο, έργα ανάπλασης προβλέπονται μόνο για τις πρωτεύουσες νομών.

Όμως κατά τη γνώμη μας δεν μπαίνουν στην ουσία του ζητήματος που δεν είναι απλά και μόνο αριθμητική αλλά βαθύτατα πολιτική-κοινωνική.

Να θυμίσουμε ότι οι άξονες του συγκεκριμένου προγράμματος (που αντικατέστησε τον «ΦΙΛΟΔΗΜΟ» είχαν καθοριστεί από τον ίδιο των πρωθυπουργό σε ειδική εκδήλωση. Πρόκειται  για πρόγραμμα, που έχει ορίζοντα το 2023, περιλαμβάνει περίπου 5.000 δράσεις ύψους 2,5 δισ. ευρώ. Δήμοι και Περιφέρειες θα χρηματοδοτούνται από το Ταμείο Παρακαταθηκών με κάλυψη απ' το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, η οποία θα συνδράμει με 1,5 δισ. ευρώ. Ο πρωθυπουργός είχε πει τότε:

1.Σήμανε η ώρα του Δήμου - πολεοδόμου, του Δήμου - τεχνολόγου, του Δήμου - μάνατζερ. Και του πετυχημένου επιχειρηματία».

Βέβαια, εδώ και χρόνια οι δήμοι παίζουν ακριβώς αυτόν το ρόλο. Του τμήματος του αστικού κράτους που με τις αποφάσεις του εξυπηρετεί τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και την υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής. Οι συμπράξεις με ιδιώτες, η αύξηση της φορολογίας των δημοτών, το αίτημα για είσπραξη του ΕΝΦΙΑ ώστε να έχουν έσοδα, η υλοποίηση της πολιτικής των περικοπών της χρηματοδότησης και βέβαια η υλοποίηση της μερικής απασχόλησης, του άθλιου καθεστώτος των συμβασιούχων ακόμα και της μιας μέρας, είναι ακριβώς όσα υλοποιούν ήδη. Και αναμένεται αυτό να κλιμακωθεί σε βάρος των εργατικών - λαϊκών νοικοκυριών.

2. Ο Κυρ. Μητσοτάκης προανήγγειλε «την ενεργότερη εμπλοκή της Αυτοδιοίκησης και στην Πρωτοβάθμια Υγεία». Δηλαδή, σε ένα ζήτημα κρίσιμης σημασίας για την υγεία του λαού, που το ζήσαμε με αφορμή τον κορονοϊό και την ευθύνη του οποίου θα έπρεπε να έχει αποκλειστικά το κράτος και το υπουργείο Υγείας, τώρα θα εμπλακούν εκτός από ΜΚΟ και διάφορες ιδιωτικές εταιρείες... «μη κερδοσκοπικές» και οι δήμοι. Με ό,τι μπορεί να σημαίνει, με δεδομένη τη διαρκή μείωση της χρηματοδότησής της.

3. Ο πρωθυπουργός είπε ακόμα: «Δήμοι και Περιφέρειες θα χρηματοδοτηθούν από το Ταμείο Παρακαταθηκών με κάλυψη από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων». Δηλαδή, με απλά λόγια, νέα δάνεια που η αποπληρωμή τους θα βαρύνει τους εργαζόμενους, τη στιγμή μάλιστα που οι περισσότεροι δήμοι εδώ και χρόνια οδηγούνται σε οικονομικό στραγγαλισμό, εξαιτίας των περικοπών και των παράνομα παρακρατηθέντων πόρων. Ετσι, θα κληθούν πάλι να πληρώσουν οι ίδιοι, που είναι οι λαϊκές οικογένειες.

4. Ο πρωθυπουργός μίλησε και για τη διαχείριση των απορριμμάτων. Και ήταν ξεκάθαρος για τις προθέσεις της κυβέρνησης. Είπε: «Από τη διαχείριση των αστικών αποβλήτων μέσω ΣΔΙΤ (...) για μια καλύτερη ποιότητα ζωής για όλους». Το τι σημαίνει ΣΔΙΤ για τα σκουπίδια το έχει ζήσει ο λαός. Οι επιχειρηματικοί όμιλοι ακονίζουν τα μαχαίρια στις πλάτες των εργατικών οικογενειών και της δημόσιας υγείας. Και αυτό γίνεται ακριβώς γιατί αυτός ο σχεδιασμός, που περνά και από την Τοπική Διοίκηση, έχει καταρτιστεί με βάση τις ανάγκες της κερδοφορίας των ομίλων και όχι των λαϊκών αναγκών.

5. «Το τεράστιο αυτό έργο που αναλαμβάνει η Τοπική Αυτοδιοίκηση (...) παρά τα προβλήματα και τους πενιχρούς πόρους (...) έχει βάλει πολλές φορές τα γυαλιά στην κεντρική Διοίκηση».  Τι σημαίνει αυτό; Οτι ένας δήμος, εξαιτίας της πενιχρής χρηματοδότησης, αναθέτει σε επιχειρηματίες και σε εταιρείες υπηρεσίες που θα μπορούσαν να εκτελέσουν οι εργαζόμενοι του δήμου, όπως για παράδειγμα η καθαριότητα. Βέβαια, τις επιπτώσεις αυτής της πολιτικής τις βιώνουν τα λαϊκά νοικοκυριά με την αύξηση τελών και φόρων, αλλά αυτή είναι η κεντρική πολιτική επιλογή και η Τοπική Διοίκηση έχει τον δικό της καταμερισμό στην υλοποίησή της.

Η διέξοδος

Η άμεση και γενναία ενίσχυση των δήμων από το κράτος προβάλλει ως επείγουσα ανάγκη για την κάλυψη του συνόλου των αναγκών που προκύπτουν και, όπως όλα δείχνουν, θα ενταθούν, ειδικά σε φτωχούς ορεινούς και νησιωτικούς δήμους. Την ίδια στιγμή, οι δήμοι πρόκειται να αναλάβουν όλο και περισσότερες ευθύνες, όπως η καθαριότητα σχολείων, η λειτουργία της δίχρονης Προσχολικής Αγωγής κ.ά. Η κυβέρνηση παρουσιάζει το υπαρκτό πρόβλημα χρηματοδότησης των δήμων ως πρόβλημα ρευστότητας και με επιμέρους ρυθμίσεις της μέσω των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου, το προηγούμενο διάστημα, το σπρώχνει στο μέλλον. Και είναι βέβαιο ότι το κενό της χρηματοδότησης των δήμων αργά ή γρήγορα θα αξιοποιηθεί σε βάρος των εργατικών - λαϊκών αναγκών και δικαιωμάτων, για την πρόσδεσή τους στις επιχειρηματικές επιδιώξεις. Αντίσταση λοιπόν και όχι συμβιβασμός από μέρους των δημοτικών αρχών!

 

 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.