Του Αλέκου Χατζηκώστα
*
Για μία ακόμη χρονιά τιμούμε τα
53 χρόνια από τον ηρωικό ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου. Παρά τη συνειδητή και
πολύχρονη προσπάθεια να σβηστεί η επέτειος αυτή από τη συλλογική μνήμη, αυτή παραμένει
φωτεινή και εμπνέει νέους αλλά και μεγαλύτερους. Τα συνθήματά του για
"Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία", "Εξω οι ΗΠΑ, έ... Περισσότερα
Ανακοίνωση της Κομμουνιστικής Πρωτοβουλίας για τα 43 χρόνια από την ανακήρυξη του ψευδοκράτους
από Η Άλλη Άποψη
Σε ανακοίνωσή της η Κομμουνιστική Πρωτοβουλία Κύπρου (ΚΠΚ) για τα 43 χρόνια από την ανακήρυξη του ψευδοκράτους σημειώνει:
«43 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την αποσχιστική ανακήρυξη του ψευδοκράτους στις 15 Νοεμβρίου 1983, η οποία επιχείρησε να νομιμοποιήσει τα τετελεσμένα της εισβολής και κατοχής, να εδραιώσει τη διχοτόμηση και να ενισχύσει την εξάρτηση των Τουρκοκυπρίων από τις επιδιώξεις της τουρκικής αστικής τάξης.
Η φετινή επέτειος συμπίπτει με νέες διεργασίες γύρω από το Κυπριακό και την πρόσφατη συμφωνία για νέα ΜΟΕ, συμπεριλαμβανομένου της διάνοιξης δύο νέων σημείων διέλευσης, Λουρουτζίνας-Λυμπιών και Κάμπου-Καραβοστάσι. Την ίδια στιγμή, Ερντογάν και Φιντάν επαναλαμβάνουν τις απαράδεκτες αξιώσεις περί "δύο λαών" και "δύο κρατών, με τον Ερχιουρμάν να επιμένει να καθοριστεί το τι θα πρέπει να συμβεί εάν μία από τις δύο πλευρές αποχωρήσει από το τραπέζι, με τις επιλογές να περιλαμβάνουν και προτάσεις όπως το απευθείας εμπόριο, απευθείας πτήσεις και απευθείας επαφές (του ψευδοκράτους με άλλες πλευρές).
Όσον αφορά τα ΜΟΕ, το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι η ύπαρξη ή η απόρριψη τους, αλλά το πολιτικό πλαίσιο και ο σκοπός μέσα στον οποίο αυτά εντάσσονται. Άλλο είναι μέτρα που υπηρετούν τις πραγματικές ανάγκες του λαού, ενισχύουν την επικοινωνία και την κοινή δράση ε/κ και τ/κ και άλλο η αξιοποίησή τους ως υποκατάστατο της συνολικής λύσης, ως μηχανισμοί διαχείρισης της κατοχής και της διχοτόμησης ή ως μηχανισμός αναγνώρισης ή αναβάθμισης της αποσχιστικής οντότητας και μέσο προσαρμογής της κοινωνίας σε μια κατάσταση μόνιμου διαχωρισμού.
Το Κυπριακό παραμένει διεθνές πρόβλημα εισβολής, κατοχής και ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Απορρίπτουμε τόσο τη λύση "δύο κρατών" όσο και τις διευθετήσεις που, με "ομοσπονδιακό" μανδύα, προωθούν διχοτομικές λύσεις και μονιμοποιούν τον εθνοτικό διαχωρισμό, εντάσσοντας την Κύπρο βαθύτερα στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς της Τουρκίας, των ΗΠΑ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Παλεύουμε για μια Κύπρο ακέραιη, ανεξάρτητη και κυρίαρχη, ένα κράτος, με μία διεθνή προσωπικότητα, μία ιθαγένεια και μία ενιαία κυριαρχία με σημείο αναφοράς τον ένα λαό (που περιλαμβάνει Ελληνοκύπριους, Τουρκοκύπριους, Αρμένιους Μαρωνίτες, Λατίνους). Ένα λαό ανεξάρτητα γλώσσας και θρησκείας. Ένα κράτος που θα αναγνωρίζει και θα σέβεται τις εθνικές, γλωσσικές, θρησκευτικές και άλλες ιδιαιτερότητες.
Παλεύουμε για την αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων και κάθε ξένου στρατού και αγήματος και κατάργηση των βάσεων από το νησί και για τη διασφάλιση του δικαιώματος των προσφύγων και εκτοπισθέντων να επιστρέψουν στις εστίες τους.
Η ενότητα της εργατικής τάξης, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, είναι η μόνη πραγματική δύναμη ενάντια στη διχοτόμηση. Παλεύουμε για να δημιουργηθεί με τον λαϊκό αγώνα το έδαφος για απελευθέρωση της σκλαβωμένης πατρίδας και επανένωση του λαού μας. Η πάλη για το Κυπριακό πρόβλημα είναι άρρηκτα δεμένη με την πάλη της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, συνολικά του μαζικού λαϊκού κινήματος, για να ανοίξει ο δρόμος για την κατάργηση της ταξικής σκλαβιάς, της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, αυτής που συνεχώς θα γεννά νέες κρίσεις, πολέμους, εθνικούς διαχωρισμούς και μοιρασμένες πατρίδες».