Ξεκάθαρα αντιδραστική

«Δεν μπορεί ο καθένας να μπαίνει στην επικράτεια όποτε θέλει... Εγώ που πήγα μετανάστρια και έφυγα για βιοποριστικούς λόγους στην Αγγλία, πήγαινα με διαβατήριο».

Αυτά είπε η Καρυστιανού σε συνέντευξή της με αφορμή την ψήφιση του βάρβαρου Συμφώνου της ΕΕ για τη Μετανάστευση και το Ασυλο. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να πεις το ρατσιστικό «έξω οι ξένοι», όλοι όμως έχουν την ίδια αντιδραστική και επικίνδυνη αφετηρία: Στο πρόσωπο των κατατρεγμένων βλέπουν «εχθρούς» και «απειλές» για τη χώρα, το κράτος, το έθνος, τη φυλή, τη θρησκεία, την «κοινωνική συνοχή» και πάει λέγοντας.

Συγκαλύπτουν σκόπιμα ότι αιτία της προσφυγιάς είναι οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι και η φτώχεια στην οποία καταδικάζει ο καπιταλισμός εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Υπερασπίζονται την καπιταλιστική βαρβαρότητα και μετατρέπουν τα θύματα σε θύτες, σκούζοντας για περισσότερη καταστολή προσφύγων και μεταναστών, για ακόμα μεγαλύτερη απανθρωπιά και βαρβαρότητα. Γι' αυτό λιβανίζουν και το «κράτος δικαίου» της ΕΕ, όπως κάνει και η Καρυστιανού.

Το ακροδεξιό στίγμα του κόμματός της επιβεβαιώνεται και στο ζήτημα της Μετανάστευσης, ενώ η στάση της απέναντι στο Σύμφωνο της ΕΕ ταυτίζεται με τις άλλες αστικές δυνάμεις που είτε το ψήφισαν, είτε το διαμόρφωσαν, είτε κόπτονται τώρα να το «διορθώσουν». Προτείνει π.χ. η Καρυστιανού «να μπορώ να μεταφέρω τους ανθρώπους σε ένα κέντρο για να γίνει καταγραφή, για να δούμε αν πληρούνται οι προϋποθέσεις να παραμείνουν στη χώρα σύμφωνα με τους νόμους, διαφορετικά θα πρέπει να γίνει απέλαση». 

Ο,τι προβλέπει δηλαδή και το αντιδραστικό Σύμφωνο: Διαλογή σε κέντρα κράτησης, μαζικές απορρίψεις αιτήσεων ασύλου με βάση τους νόμους του κεφαλαίου και της ΕΕ, απελάσεις, κατάργηση επί της ουσίας της Συνθήκης της Γενεύης για τους Πρόσφυγες. Και, βέβαια, τσιμουδιά για τους εκτρωματικούς «κόμβους επιστροφής», όπως ονομάζονται τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Αφρική, ή για τις διακρατικές συμφωνίες εισαγωγής φτηνού εργατικού δυναμικού που έχει ανάγκη το κεφάλαιο.

Αυτή η εγκληματική πολιτική στρώνει το έδαφος στους δουλεμπόρους διακινητές, που κάνουν χρυσές δουλειές με τις πλάτες μηχανισμών του κράτους, στέλνοντας στον πάτο της θάλασσας μανάδες και μικρά παιδιά που ψάχνουν απεγνωσμένα ένα καλύτερο μέλλον στο ...«κράτος δικαίου» της ΕΕ.

(Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη»)