Μαγκανοπήγαδο

Δεν ξέρουμε αν ο Τσίπρας πούντιασε εκεί στα «ορεινά» της Σορβόνης, του Χάρβαρντ ή του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και είπε να κατέβει μια βόλτα στα κινήματα (γελάνε και οι πέτρες) για να «τα αφουγκραστεί», όπως λέει.

Το μόνο που υπογράφουμε είναι ότι κανένα κίνημα που έχει σχέση με τον λαό, τις ανάγκες και τα πραγματικά του συμφέροντα δεν ζητάει - όπως έκανε αυτός στη Σορβόνη - «τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού υπουργείου Οικονομικών, που θα εκδίδει κοινό χρέος, με στόχο τη χρηματοδότηση της στρατηγικής αυτονομίας της Ευρώπης», δηλαδή των κερδών και των εξοπλισμών του κεφαλαίου, με τον λογαριασμό να καταλήγει στους εργαζόμενους. Ούτε τη «μετεξέλιξη της θεσμικής συγκρότησης της ΕΕ», για μια ιμπεριαλιστική ένωση με ακόμα πιο «βαριές αμπάρες» για τους λαούς.

Αυτά, όπως έχει αποδειχθεί και στην πράξη, υπάρχουν μόνο στα σχέδια των αστικών επιτελείων που ετοιμάζουν τους κάθε λογής Τσίπρες για τις «δύσκολες αποστολές» της οικονομικής κρίσης και της πολεμικής προετοιμασίας, για την ενσωμάτωση της λαϊκής δυσαρέσκειας στο καπιταλιστικό σύστημα και στην κυβερνητική εναλλαγή. Και επειδή ο λαός έχει πικρή πείρα και η σάπια σοσιαλδημοκρατία μεγάλη φθορά, τα αστικά επιτελεία γυρίζουν σε επανάληψη - ενίοτε και με τους ίδιους πρωταγωνιστές - τα ίδια και τα ίδια παραμύθια του «ανθρώπινου» καπιταλισμού.

Ο λαός όμως έχει άλλο δρόμο να βαδίσει, μακριά από το «μαγκανοπήγαδο». Είναι ο δρόμος της αποφασιστικής συμπόρευσης με το ΚΚΕ, της σύγκρουσης με αυτήν την πολιτική σε όλες τις εκδοχές της, ενάντια σε παλιούς και νέους σωτήρες. Αυτός ο δρόμος μπορεί να φωτίσει τη μόνη πραγματική διέξοδο, που βρίσκεται στην αντεπίθεση για την ανατροπή του σάπιου καπιταλισμού.

(Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη»)

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Ρητορικά...

Επόμενο άρθρο

Πολεμικό ανακοινωθέν