Του Αλέκου Χατζηκώστα *Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι η συμπυκνωμένη εικόνα ενός συστήματος που σαπίζει, την ίδια ακριβώς ώρα που οδηγεί τους βιοπαλαιστές αγρότες στη χρεοκοπία και στον αφανισμό.Πιάστηκαν στα πράσα οι «εγγυητές της διαφάνειας»Η κυβέρνηση της ΝΔ διαφήμιζε ως «μεγάλη μεταρρύθμιση» τη μετάβαση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, με τον... Περισσότερα
Μια δολοφονία με πολλές προεκτάσεις
από Η Άλλη Άποψη
Η εν ψυχρώ δολοφονία του Ρώσου πρέσβη στην Αγκυρααπό Τούρκο αστυνομικό των ειδικών δυνάμεων (δημοσιεύματα στον τουρκικό Τύπο τον παρουσιάζουν ως οπαδό του Γκιουλέν), σε μια δημόσια εκδήλωση, σε μια από τις πιο καλά φρουρούμενες περιοχές (με τις περισσότερες πρεσβείες, δημόσια κτίρια) της πόλης, όπως και το νέο περιστατικό με το φορτηγό που σκόρπισε το θάνατο στο Βερολίνο, εγείρουν πολλά ερωτήματα.
Δεν είναι τυχαίο ότι από την επομένη των επιθέσεων γίνονται διάφοροι συνειρμοί για τη σκοπιμότητα των δύο περιστατικών, τα οποία αποδίδονται στον ISIS. Για παράδειγμα, στον Τύπο σημειώνεται με έμφαση ότι η επίθεση στην Τουρκία έγινε μια μέρα πριν από την προγραμματισμένη για χτες συνάντηση Ρωσίας - Τουρκίας - Ιράν, με θέμα την επόμενη μέρα στη Συρία, με την υποσημείωση ότι υπάρχουν ανταγωνιστικά σχέδια από την πλευρά της συμμαχίας που δρα με την πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ. Σ' αυτήν την κατεύθυνση, μια από τις πρώτες δηλώσεις της ρωσικής διπλωματίας ήταν ότι η δολοφονία του πρέσβη στην Αγκυρα δεν θα πλήξει τις ρωσοτουρκικές σχέσεις και ότι η τριμερής συνάντηση θα γινόταν κανονικά.
Σε αρθρογραφία, σημειωνόταν επίσης ότι η δολοφονία στην Αγκυρα θα προκαλέσει νέες εντάσεις στο τρίγωνο Τουρκίας - Ρωσίας - ΗΠΑ, με δεδομένη την απαίτηση της κυβέρνησης Ερντογάν να εκδοθεί στην Τουρκία ο Γκιουλέν, ως υποκινητής του πρόσφατου πραξικοπήματος και την άρνηση των ΗΠΑ να ικανοποιήσουν το τουρκικό αίτημα. Στην πραγματικότητα, υπονοείται ότι με τη δολοφονία του πρέσβη, η Ρωσία μπαίνει πιο δραστικά στο «κάδρο» της αντιπαλότητας Τουρκίας - ΗΠΑ, έκφραση της οποίας είναι και η διαμάχη για την έκδοση ή μη του Γκιουλέν.
Μέσα σ' όλα αυτά, δεν περνάει απαρατήρητηη δήλωση στενού συνεργάτη του Πούτιν και αναπληρωτή προέδρου της Επιτροπής Αμυνας και Ασφάλειας της Δούμας ότι η δολοφονία του Ρώσου πρέσβη ήταν «προγραμματισμένη ενέργεια» και ότι «είναι πολύ πιθανόν πίσω από τη δολοφονία να βρίσκονται άνθρωποι των μυστικών υπηρεσιών του ΝΑΤΟ». Κι αυτό σε μια περίοδο που η διαμάχη ΝΑΤΟ - Ρωσίας οξύνεται επικίνδυνα.
Αν όλα τα παραπάνω ειδωθούν από τη σκοπιά των κλιμακούμενων ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην ευρύτερη περιοχή, από την Ουκρανία μέχρι τη Βόρεια Αφρική, αντιλαμβάνεται κανείς ότι η δολοφονία του Ρώσου πρέσβη στην Αγκυρα δεν είναι μια απλή υπόθεση, όσο κι αν προσπαθούν να την παρουσιάσουν περίπου ως αυτονόητη στοχοποίηση από τον ISIS του διπλωμάτη μιας χώρας που συμμετέχει σε βομβαρδισμούς εναντίον του στη Συρία.
Σε κάθε περίπτωση, όπως στο παρελθόν έτσι και τώρα, η λεγόμενη «τρομοκρατία» αξιοποιείται από τα αντιμαχόμενα ιμπεριαλιστικά κέντρα για το ξεκαθάρισμα των λογαριασμών τους σε παγκόσμια κλίμακα, αλλά και ως προγεφύρωμα για την προώθηση ανταγωνιστικών συμφερόντων και σχεδιασμών, για τον έλεγχο περιοχών με μεγάλη γεωπολιτική σημασία. Και, βέβαια, αξιοποιείται για «εσωτερική κατανάλωση», για την τρομοκράτηση, δηλαδή, και τη χειραγώγηση του λαού.
Θυμίζουμε εδώ ότι οι διάφορες ισλαμιστικές οργανώσεις, από την «Αλ Κάιντα» του Μπιν Λάντεν, έως τον ΙSIS (το σημερινό «Ισλαμικό Κράτος») έχουν βγει από τα φυτώρια του ιμπεριαλισμού, των μυστικών υπηρεσιών της CIA, της βρετανικής MI 6 και άλλων χωρών, που τους εξόπλισαν, εκπαίδευσαν και βοήθησαν να θεριέψουν κάθε φορά με διαφορετικές επιδιώξεις, αλλά πάντα τον ίδιο στόχο.
Τέλος, δεν περνάει απαρατήρητος ο σχολιασμός από μερίδα του Τύπου ότι η δολοφονία του Ρώσου πρέσβη προσφέρεται για ένταση και αποσταθεροποίηση, ενώ αναδεικνύεται «ο ιδιαίτερος ρόλος της Ελλάδας ως πύλης σταθερότητας σ' ένα τόξο ανασφάλειας και ρευστότητας». Ούτε λίγο, ούτε πολύ λένε στο λαό να μη βγάζει «κιχ», να μη διαμαρτύρεται για την αντιλαϊκή πολιτική και την εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, να μην κάνει τίποτα που μπορεί να εξελιχθεί σε παράγοντα αποσταθεροποίησης, δείχνοντας ως αντιπαράδειγμα την κατάσταση που επικρατεί σε γειτονικές χώρες.