Δεν πέρασε πολύς καιρός από τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης με αφορμή την αναπροσαρμογή των συντάξεων για το 2026 και το κλίμα ευφορίας που καλλιεργούσε πριν τρεις βδομάδες για την αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού. Μόλις σε λίγους μήνες αποδείχθηκε πόσο άνθρακας ήταν ο θησαυρός, καθώς σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ ο επίσημος πληθωρισμός σε ... Περισσότερα
Ο Μητσοτάκης ως «ντίλερ» των ευρωνατοικών συμφερόντων
από Η Άλλη Άποψη
του Νίκου Μόττα
Κοινή ανακοίνωση «για την ευρωατλαντική ενσωμάτωση της Ουκρανίας». Έτσι τιτλοφορείται το απαράδεκτο κείμενο που υπέγραψαν ο Έλληνας πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης και ο Ουκρανός πρόεδρος Β. Ζελένσκι χθες στην Αθήνα, στο περιθώριο της συνάντησης ΕΕ-Δυτικών Βαλκανίων.
Ένα κείμενο που περισσότερο θυμίζει πολεμικό ανακοινωθέν του ΝΑΤΟ και με το οποίο επικυρώνεται η βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στους επικίνδυνους, ιμπεριαλιστικούς ευρωτλαντικούς σχεδιασμούς.
Ουσιαστικά, κατά την χθεσινή συνάντηση ο πρωθυπουργός είχε διττό ρόλο: Αφενός ως πολιτικός εκπρόσωπος μερίδας της ελληνικής αστικής τάξης που προορίζεται να συμμετάσχει στην – άκρως προσοδοφόρα — «ανοικοδόμηση της Ουκρανίας» και, αφετέρου, ως «ντίλερ» για λογαριασμό των ευρωνατοικών συμφερόντων.
Προφανώς, μπροστά στην ικανοποίηση των στρατηγικών στόχων της ευρωτλαντικής ιμπεριαλιστικής συμμαχίας, θυσιάζεται ακόμη και η ίδια η ασφάλεια της χώρας. Η επέκταση των στρατιωτικών αμερικανονατοικών βάσεων, από την Σούδα μέχρι την Αλεξανδρούπολη, έχει ήδη καταστήσει την Ελλάδα πιθανό στόχο αντιποίνων σε περίπτωση γενικευμένης πολεμικής σύρραξης.
Είναι σαφές ότι ο ελληνικός λαός δεν έχει να κερδίσει απολύτως από την μετατροπή της χώρας σε σημαιοφόρο των ευρωνατοικών συμφερόντων ενάντια στη Ρωσία. Αντίθετα, μόνο δεινά προμηνύεται η βαθύτερη ανάμειξη της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
Η δε εικόνα του Ζελένσκι — αυτής της θλιβερής μαριονέτας που παριστάνει τον πρόεδρο «ζητιανεύοντας» στρατιωτική στήριξη στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες – στο πλευρό του Έλληνα πρωθυπουργού και των ηγετών της ΕΕ, μόνο με κακοστημένο θέατρο σκιών μπορεί να συγκριθεί.
Ένα θέατρο, σε σκηνοθεσία και σενάριο ΝΑΤΟικής κοπής, που στο τέλος — το ξέρουμε καλά — το μάρμαρο το πληρώνουν πάντα οι λαοί…