Του Αλέκου Χατζηκώστα *

Τον ωμό , ανιστόρητο και χυδαίο αντικομμουνισμό επιστράτευσε και φέτος η ΕΕ στο πλαίσιο της 23ης Αυγούστου, μέρα που τιμά το ανιστόρητο δόγμα της, αυτό της εξίσωσης φασισμού - κομμουνισμού στο πλαίσιο της θεωρίας των «δύο άκρων».

Υπενθυμίζεται ότι την 23η Αυγούστου (μέρα υπογραφής του Συμφώνου Μολότοφ - Ρίμπεντροπ), η ΕΕ την έχει προκλητικά ανακηρύξει ως «Ευρωπαϊκή Ημέρας Μνήμης για τα θύματα του ολοκληρωτισμού». Και φέτος, την ίδια στιγμή που η ιμπεριαλιστική ΕΕ δίνει τα ρέστα της για την πολεμική προετοιμασία σέρνοντας τους λαούς στον όλεθρο, έχυσε το αντικομμουνιστικό της δηλητήριο, αποδεικνύοντας τον ένα και μοναδικό της στόχο: Το ξέπλυμα του φασισμού και τη θωράκιση του σάπιου καπιταλισμού από τον μοναδικό του εχθρό το λαϊκό κίνημα που βάζει στόχο την ανατροπή του. Την ανιστόρητη θεωρία της ΕΕ περί «δύο άκρων» αναπαρήγαγε με φόντο την 23η Αυγούστου και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, που σε ανάρτησή του υποστήριξε πως τιμούμε «τη μνήμη των εκατομμυρίων ανθρώπων που διώχθηκαν, βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν από τον σταλινισμό και τον ναζισμό», για να συνεχίσει λέγοντας πως «δεν μπορεί να συστήνεται κάποιος ως δήθεν δημοκράτης, ενώ αποδέχεται έστω και σιωπηρά τις θηριωδίες του σταλινισμού»...

Ανάλογα άρθρα και αφιερώματα είχαμε και σε ΜΜΕ, όχι φυσικά «αθώα»…

Η βρώμικη αυτή προσπάθεια παραχάραξης της Ιστορίας σκόπιμα επιχειρεί να αποκρύψει ότι ο φασισμός αποτελεί το μαντρόσκυλο των καπιταλιστών και την πιο χρήσιμη εφεδρεία συστήματος που επιστρατεύεται για να βγάλει τη βρώμικη δουλειά για λογαριασμό του κεφαλαίου. Άλλωστε το «χρίσμα» των πιο ισχυρών επιχειρηματικών ομίλων είχε πάρει ο ίδιος ο Χίτλερ, όταν οι λαοί σέρνονταν στον ιμπεριαλιστικό παγκόσμιο πόλεμο τη δεκαετία του 1930.

Ποια είναι η ιστορική αλήθεια; Οτι η ναζιστική Γερμανία βρήκε στην ΕΣΣΔ τον πιο θανάσιμο εχθρό της, και τελικά η Σοβιετική Ενωση και ο Κόκκινος Στρατός ήταν που τσάκισε τον φασισμό, καρφώνοντας τη σημαία με το σφυροδρέπανο στην καρδιά του τέρατος, στο Βερολίνο, στις 30 Απρίλη του 1945, σηματοδοτώντας έτσι και το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτό είναι που η ΕΕ επιχειρεί να παραχαράξει, να σβήσει από τη μνήμη των λαών της Ευρώπης.

Για την ιστορία λοιπόν, το σοβιετο-γερμανικό Σύμφωνο μη επίθεσης, το γνωστό Σύμφωνο «Μολότοφ - Ρίμπεντροπ» υπογράφτηκε στις 23 Αυγούστου 1939. Σε μια προσπάθεια να καθυστερήσει τη γερμανική επίθεση εναντίον της, την οποία θεωρούσε βέβαιη, και αξιοποιώντας τις ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις, η Σοβιετική Ενωση υπέγραψε το Σύμφωνο, έχοντας εξαντλήσει κάθε προσπάθεια να αποτρέψει τον πόλεμο και ενώ είχε προηγηθεί η υπογραφή του Συμφώνου του Μονάχου, ανάμεσα στη Βρετανία, στη Γαλλία, στη Γερμανία και την Ιταλία.

Οπως αποδείχθηκε, το «Μολότοφ - Ρίμπεντροπ» ήταν το μοναδικό μέσο άμυνας που είχε απομείνει τότε στη Σοβιετική Ενωση. Και εξασφάλισε στη χώρα 21 πολύτιμους μήνες, που κατόπιν αποδείχτηκαν ανεκτίμητοι στην πολεμική της προετοιμασία ενόψει της αναπόφευκτης γερμανικής επίθεσης.

Η ναζιστική Γερμανία άλλωστε, επωφελούμενη από την πολιτική της λεγόμενης «μη επέμβασης», που ακολουθούσαν η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία, κατέλαβε τον Μάρτη του 1938 την Αυστρία και άρχισε να προετοιμάζει επίθεση κατά της Τσεχοσλοβακίας, η οποία είχε υπογράψει συμφωνίες με τη Γαλλία το 1924 και με την ΕΣΣΔ το 1935, που πρόβλεπαν στρατιωτική βοήθεια αυτών των κρατών στην Τσεχοσλοβακία.

Μάλιστα, οι κυβερνήσεις Γαλλίας και Αγγλίας από τη μία δεν απαντούσαν θετικά στην ΕΣΣΔ για ένοπλη υποστήριξη στην Τσεχοσλοβακία και από την άλλη υπονοούσαν ότι η καλύτερη λύση για το τσεχοσλοβάκικο ζήτημα ήταν η παραχώρηση της περιφέρειας των Σουδητών στη Γερμανία.

Σε αυτή ακριβώς την υπόθεση, τελικά οι ιμπεριαλιστές έδωσαν λύση με τη Συμφωνία του Μονάχου, την οποία σήμερα κάνουν ...γαργάρα στην ΕΕ. Συγκεκριμένα, τον Σεπτέμβρη του 1938 έγινε συνάντηση Μεγάλης Βρετανίας, Γαλλίας, Γερμανίας και Ιταλίας, στο Μόναχο, όπου η Τσεχοσλοβακία συμφωνήθηκε να δοθεί στον Χίτλερ, υπολογίζοντας ότι έτσι ανοίγει ο δρόμος «προς ανατολάς» για τον γερμανικό στρατό.

Προς το τέλος του 1938 η ναζιστική Γερμανία άρχισε διπλωματική επίθεση κατά της Πολωνίας και τον Μάρτη του 1939 κατέλαβε τελικά ολόκληρη την Τσεχοσλοβακία.

Στη συνέχεια κατέλαβε την περιοχή Μέμελ της Λετονίας και επέβαλε στη Ρουμανία υποδουλωτικό «οικονομικό» σύμφωνο, ενώ η Ιταλία το 1939 κατέλαβε την Αλβανία.

Σε αυτές τις συνθήκες, τον Αύγουστο του 1939 υπογράφηκε το γερμανο-σοβιετικό Σύμφωνο μη επίθεσης. Τα γεγονότα λοιπόν αποδεικνύουν ότι ο ελιγμός της ΕΣΣΔ με την υπογραφή του Συμφώνου «Μολότοφ - Ρίμπεντροπ» ήταν μονόδρομος, για να εξασφαλιστεί η πολεμική προετοιμασία της ΕΣΣΔ, ώστε με καλύτερους όρους να δοθούν οι μετέπειτα μεγάλες μάχες της Μόσχας και του Στάλινγκραντ που καθήλωσαν τελικά τις ναζιστικές ορδές, για να έρθει η Αντιφασιστική Νίκη τον Μάη του 1945.

Η Ιστορία όμως δεν ξεγράφεται. Αυτά τα γεγονότα έχουν χαραχτεί με ανεξίτηλο μελάνι στη συνείδηση των λαών, όσο δηλητήριο κι αν χύνουν η ΕΕ, οι καπιταλιστές και οι απολογητές τους, που στόχο έχουν να επιβάλουν νέες βαριές θυσίες στους λαούς για να έχουν τα μονοπώλια εγγυημένα κέρδη από τα πολεμικά σφαγεία.

Η "αγωνία" ΕΕ - κυβερνήσεων - κεφαλαίου με τα ανιστόρητα καλέσματα προς τους λαούς για να στοιχηθούν πίσω από τις σάπιες "αξίες" τους που φέρνουν τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, τον εργασιακό μεσαίωνα, την "κοστολογημένη" εξαθλίωση, την απαγόρευση ΚΚ σε κράτη - μέλη της ΕΕ, δείχνει ακριβώς ότι οι λαοί μπορούν να ακολουθήσουν τον δρόμο της σύγκρουσης για να ανατρέψουν με την πάλη τους την καπιταλιστική βαρβαρότητα, να χτίσουν την κοινωνία στο "μπόι των ονείρων και των ανθρώπων", τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό"».

Η ιστορική αλήθεια δεν παραχαράσσεται!

* Δημοσιογράφος-συγγραφέας

 πρώτη δημοσίευση στη ψηφιακή εφημερίδα InVeria

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.