Του Αλέκου Χατζηκώστα *

 

Ο λαός μας δικαιολογημένα αγανακτεί για τα όσα ακούει και διαβάζει σχετικά με το καθεστώς σήψης και συναλλαγής για τον ΟΠΕΚΕΠ ταυτόχρονα όμως παρακολουθεί ένα θέατρο σκιών μπροστά στα μάτια του, για να κρυφτούν για άλλη μια φορά οι πραγματικοί ένοχοι και οι αιτίες. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ βαραίνει συνολικά την κυβέρνησή , όχι μόνο κάποιους υπουργούς και βουλευτές οι οποίοι με διάφορους τρόπους εμπλέκονται. Και γύρω από αυτό το ζήτημα γίνεται προσπάθεια να «κουκουλωθεί» η ουσία. Ως γραμμής προπαγανδιστικής άμυνας, η κυβέρνηση στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ κάνει λόγο απλά για "παθογένειες του συστήμαος" και υπόσχεται να τις «εξυγιάνει» με «εργαλείο» την ίδια πολιτική που μας έφερε ως εδώ!

Κάνει δηλαδή ό,τι περνάει από το χέρι της για να κρυφτεί η «κανονικότητα» της ΕΕ και του αστικού κράτους, που είναι θεματοφύλακες των κερδών και των συμφερόντων των λίγων σε βάρος της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας. Αυτό είναι το έδαφος όπου «φυτρώνουν» εγκλήματα σε βάρος του λαού και σκάνδαλα που φορτώνονται στην πλάτη του. Ας δούμε ορισμένα βασικά ζητήματα:

- Μία μικρή ιστορική αναδρομή :Στο πλαίσιο εφαρμογής της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου - GATT (υπογράφτηκε το 1994 και αποτυπώνει έναν νέο συμβιβασμό για τη μοιρασιά της λείας ανάμεσα στα μονοπώλια των σημαντικότερων ιμπεριαλιστικών κέντρων της εποχής, ΗΠΑ, ΕΕ, Ιαπωνίας κ.ά.), αποσυνδέθηκαν οι επιδοτήσεις από την παραγωγή, τόσο στον αγροτικό όσο και στον κτηνοτροφικό τομέα. Με τις αναθεωρήσεις της ΚΑΠ εκείνης της εποχής, η ΕΕ υιοθέτησε τις λεγόμενες «άμεσες» ενισχύσεις (πρώτος πυλώνας), που χορηγούνταν όχι με βάση την παραγωγή, αλλά την έκταση της γης που είχε στην ιδιοκτησία του ή νοίκιαζε ο δικαιούχος επιδότησης. Το επιχείρημα ήταν ότι με αυτόν τον τρόπο η παραγωγή «θα προσανατολιστεί περισσότερο στην αγορά» και οι αγρότες «θα έχουν την ελευθερία να παράγουν σύμφωνα με τη ζήτηση».Η «ελευθερία» βέβαια αφορούσε αποκλειστικά τα μονοπώλια, που απέκτησαν μεγαλύτερες δυνατότητες εξασφάλισης πρώτων υλών απ' όπου τους συνέφερε περισσότερο (π.χ. από τρίτες χώρες, λόγω άρσης ή μείωσης ορισμένων δασμών). Με αυτόν τον τρόπο μπορούσαν να συμπιέζουν περαιτέρω τις τιμές που προμηθεύονταν τα εγχώρια αγροτικά προϊόντα. Παράλληλα, δόθηκε βάρος στην επιδότηση επενδυτικών σχεδίων (δεύτερος πυλώνας - πυλώνας «αγροτικής ανάπτυξης») για να επιταχυνθεί η διαμόρφωση μεγάλων καπιταλιστικών εκμεταλλεύσεων. Οι αλλαγές αυτές σε κάθε χώρα συνοδεύτηκαν από προσαρμογές στον κρατικό μηχανισμό, προκειμένου να αντεπεξέλθει στις νέες απαιτήσεις. Ετσι, το 1998 συστάθηκε ο ΟΠΕΚΕΠΕ, ως «σύγχρονος» κρατικός φορέας (ΝΠΙΔ εποπτευόμενο από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων), αρμόδιος για τις επιδοτήσεις.

- Εμφανίζουν την ΕΕ των μονοπωλίων και της ΚΑΠ ως μέρος της λύσης και όχι ως βασικό συστατικό του προβλήματος, όπως πραγματικά είναι. Τι δεν λένε; Οτι στο έδαφος των επιδοτήσεων της ΚΑΠ, που εξυπηρετούν τις μεγάλες εκμεταλλεύσεις και τα μονοπώλια του αγροτοδιατροφικού τομέα, τέτοια «σκάνδαλα» είναι ψωμοτύρι σε όλη την ΕΕ και έχουν απασχολήσει κατά καιρούς τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων στην Ελλάδα και σε πολλές άλλες χώρες. Στο έδαφος, λοιπόν, της ΚΑΠ αναπτύχθηκε ένα ιδιωτικοποιημένο σύστημα χορηγήσεων - πληρωμών των αγροτικών επιδοτήσεων, το οποίο λόγω και του χαρακτήρα του εξελίχτηκε σε ένα κακοφορμισμένο απόστημα μιας συμμορίας επιτήδειων και των πολιτικών τους φίλων, των πολιτικών σας φίλων. Ας είναι ξεκάθαρο: Τα ποσά των επιδοτήσεων, τα «δισεκατομμύρια» που διαφημίζουν οι υπουργοί και τα διάφορα παπαγαλάκια , δεν είναι παρά τα «τριάκοντα αργύρια» για αυτή την τεράστια κλοπή. Ποσά που δεν είναι της ΕΕ, όπως διατείνονται οι διάφοροι «ευρωλάγνοι» εδώ μέσα, αλλά προέρχονται από το ξεζούμισμα όλων των λαών της Ευρώπης μέσω των κρατικών προϋπολογισμών. Και κάτι γενικότερο: Η η Ε.Ε ποτέ δεν ήταν ούτε θα γίνει «φιλανθρωπικό ίδρυμα», ούτε και «παράδεισος νομιμότητας».

- Καμία ανοχή να μη δείξει ο λαός, ιδιαίτερα οι βιοπαλαιστές αγρότες και κτηνοτρόφοι, στην ΕΕ, στα κόμματα και τα παπαγαλάκια τους, που προσπαθούν να τους φορτώσουν τις ευθύνες για τα δικά τους σκάνδαλα ή να στείλουν στο εδώλιο μερικούς «διεφθαρμένους», για να βγαίνει λάδι το σύστημα που παράγει εκμετάλλευση και φτώχεια για τους πολλούς και κέρδη για τους λίγους. Οι εξελίξεις δικαιώνουν τους Αγροτικούς Συλλόγους και τις Ομοσπονδίες που παλεύουν συντονισμένα μέσα από την Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων ενάντια στην πολιτική της ΚΑΠ. Τιμωρία λοιπόν των ενόχων, αλλά και καμία αυταπάτη για τον χαρακτήρα και το ρόλο της Ε.Ε. Το αυτονόητο αίτημα της πλήρους και σε βάθος διερεύνησης, της απόδοσης των πολιτικών και ποινικών ευθυνών, η απαίτηση να μην επιβαρυνθεί ο λαός το κόστος των όποιων προστίμων επιβληθούν, πρέπει να «μπολιαστεί» με τον αγώνα αγροτών και εργαζομένων ενάντια στην πολιτική που τους ξεκληρίζει και παράλληλα στερεί από το τραπέζι της λαϊκής οικογένειας φτηνά και ποιοτικά τρόφιμα, διαμορφώνοντας το ιδανικό περιβάλλον για να εξασφαλίζουν νόμιμα και «παράνομα» το «παντεσπάνι» τους διάφοροι επιτήδειοι. Κυρίως οι μεγάλες εκμεταλλεύσεις και τα μονοπώλια του αγροτοδιατροφικού τομέα, στα μέτρα των οποίων κόβεται και ράβεται η ΚΑΠ της ΕΕ...

* Δημοσιογράφος-συγγραφέας

πρώτη δημοσίευση εφημερίδα ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ της Μαγνησίας

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.