Θα μας πάρει το «ΠΟΤΑΜΙ» για να μας πάει πού όμως ;

Καινούρια ρούχα φορά ο βασιλιάς για να κρύψει ότι στην πραγματικότητα είναι γυμνός. Αυτό συμβαίνει με το αστικό πολιτικό σύστημα της χώρας μας, φυσικά κάνουμε λόγο για αυτό που εκπροσωπεί και εκφράζει τα συμφέροντα του κεφαλαίου, της Ε.Ε και την προσπάθεια που κάνει για «αναμόρφωση» ώστε με «νέα υλικά» να κρατά το λαό ιδεολογικά-πολιτικά χειραγωγημένο. Το ρόλο αυτό έρχεται να παίξει και το νεοεμφανιζόμενο «Ποτάμι» του δημοσιογράφου Στ. Θεοδωράκη. Πρόκειται για κίνηση που στόχο έχει  να είναι ένα άλλο ένα ανάχωμα της αστικής τάξης για αποτροπή ριζοσπαστικοποίησης λαϊκών συνειδήσεων, μπαλαντέρ διαθέσιμος για συνεργασία με τον έναν ή τον άλλον πόλο του νέου διπολισμού, πλήρως ευθυγραμμισμένος στις επιλογές της ΕΕ και των μονοπωλίων. Και μόνο η υπερπροβολή του και οι «δημοσκοπήσεις» όπου εμφανίζει υψηλά ποσοστά αποδεικνύουν ότι έχει ισχυρούς «υποστηρικτές»…

Οι θέσεις που δημοσιοποίησε παρότι πλασάρονται ως «νέες», στην πραγματικότητα εντάσσονται στην ευρύτερη συζήτηση (ενόψει και συνταγματικής αναθεώρησης) για προσαρμογή του αστικού πολιτικού συστήματος στις σύγχρονες ανάγκες του κεφαλαίου. Σταχυολογούμε: Μείωση των βουλευτών σε 200 και χωρισμός της χώρας σε πολλές μονοεδρικές περιφέρειες, όπου οι ψηφοφόροι θα μπορούν να ψηφίζουν το κόμμα τους, αλλά και τοπικό υποψήφιο ανεξαρτήτως κόμματος (εκτιμάται ότι πρόκειται για παραλλαγή του γερμανικού συστήματος με τις διπλές κάλπες), κυβερνήσεις το πολύ 20 υπουργών, με κατάργηση θέσεων αναπληρωτών υπουργών και υφυπουργών, εθνικές εκλογές αποκλειστικά κάθε τέσσερα χρόνια κ.ά.

Χιλιοειπωμένες θέσεις πίσω απ' τις οποίες προσπαθούν να καλύψουν τις πραγματικές αιτίες της κρίσης, να αθωώσουν τον καπιταλισμό και να τις χρεώσουν στις υποτιθέμενες «παθογένειες» του πολιτικού συστήματος.

Παραπέρα, το «Ποτάμι» ζητά «ένα εθνικό σχέδιο για να βγούμε από την κρίση, πέρα από παλαιοκομματικές νοοτροπίες», με «σύνθεση», στην προσπάθεια της άρχουσας τάξης να παρουσιάσει τάχα ίδια τα συμφέροντα του εργάτη με αυτά του εκμεταλλευτή του, δήθεν κοινά τα προβλήματα και τις λύσεις. Διαμηνύει προς κάθε ενδιαφερόμενο ότι «Το μέλλον δεν είναι μονοκομματικό», επιμένοντας «να προωθήσουμε λύσεις που προκύπτουν μέσα από τη σύμπραξη διαφορετικών κομμάτων που εκφράζουν διαφορετικές θέσεις».Και όλα αυτά στο μονόδρομο της ΕΕ όπου διεκδικεί αναβαθμισμένο ρόλο για τα ελληνικά μονοπώλια: «Πιστεύουμε σε μια ισότιμη σχέση της Ελλάδας με τους Ευρωπαίους εταίρους της. Επιδιώκουμε την εμβάθυνση της Ευρωπαϊκής ενοποίησης (...) Σε αυτήν την Ευρώπη επιθυμούμε η Ελλάδα να διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στον σχεδιασμό των πολιτικών και στην εξεύρεση λύσεων και να μην εξαντλεί το ρόλο της στην αναζήτηση δανείων».

Το μήνυμα του «Ποταμιού» είναι βαθιά αντιδραστικό, «παίζει» με μια «απολιτίκ» διάθεση με σκοπό να εμφανίσει ως νέες «καινοτόμες» , «προοδευτικές» και «εκσυγχρονιστικές» τις ιδέες και τις πολιτικές του κεφαλαίου. Το «Ποτάμι» επιδιώκει να εξωραΐσει τον καπιταλισμό, τους αστικούς θεσμούς, την ΕΕ όλα όσα ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Στο επίκεντρο της προσπάθειάς του βρίσκεται ο εγκλωβισμός μισθωτών στρωμάτων με ανώτερη μόρφωση, νέων ηλικιακά που σήμερα πλήττονται από την κρίση, την ανασφάλεια, το φόβο για το μέλλον και την προοπτική. Είναι ζητούμενο να μην μπορέσει να σταθεί αυτό το εγχείρημα ως ικανό ανάχωμα στην εργατική - λαϊκή δυσαρέσκεια.

Επομένως ο λαός θα πρέπει να επαγρυπνά για να μην «τον πάρει το ποτάμι»…

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΙ ΑΡΩΜΑΤΑ

Επόμενο άρθρο

Οι κινητοποιήσεις στην Τουρκία.