Του Αλέκου Χατζηκώστα *Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι η συμπυκνωμένη εικόνα ενός συστήματος που σαπίζει, την ίδια ακριβώς ώρα που οδηγεί τους βιοπαλαιστές αγρότες στη χρεοκοπία και στον αφανισμό.Πιάστηκαν στα πράσα οι «εγγυητές της διαφάνειας»Η κυβέρνηση της ΝΔ διαφήμιζε ως «μεγάλη μεταρρύθμιση» τη μετάβαση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, με τον... Περισσότερα
-Δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ο συνταγματικός νομοθέτης είχε
τη βούληση να απαγορεύσει τη χρησιμοποίηση αναδασωτέων εκτάσεων ακόμη και για
σκοπούς ιδιαίτερης σημασίας για το δημόσιο συμφέρον που δεν μπορούν να
καλυφθούν με άλλο τρόπο. Κατά την έννοια της συνταγματικής διάταξης για την
αναδάσωση, αν και θεσπίζεται αυστηρό καθεστώς προστασίας για τις αναδασωτέες
εκτάσεις, δεν αποκλείεται η θέσπιση ρύθμισης, με την οποία παρέχεται η
δυνατότητα, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να εγκριθεί επέμβαση σε έκταση που έχει
κηρυχθεί αναδασωτέα, ακόμη και πριν ανακτήσει τη δασική μορφή της. Και τούτο,
προκειμένου να εκτελεστεί έργο, το οποίο αποβλέπει στην εξυπηρέτηση ανάγκης με
ιδιαίτερη κοινωνική, εθνική ή οικονομική σημασία, εφόσον η εκτέλεση του υπόψη
έργου στην έκταση αυτή είναι απολύτως αναγκαία και επιτακτική, στο μέτρο που η
παρέλευση του απαιτούμενου για την πραγματοποίηση της αναδάσωσης χρονικού
διαστήματος, θα είχε ως συνέπεια τη ματαίωση του επιδιωκόμενου δημόσιου σκοπού.
-Άλλωστε, ο εκτελεστικός του Συντάγματος ν. 998/1979,
διέκρινε τα σημαντικά, κατά τις αντιλήψεις της εποχής εκείνης, έργα υποδομής,
δηλαδή τα στρατιωτικά έργα, για τα οποία αναγνώρισε τη δυνατότητα να
εκτελούνται και σε αναδασωτέες εκτάσεις. Την ίδια δυνατότητα αναγνώρισε
μεταγενέστερα ο νομοθέτης και για την εκτέλεση σημαντικών δημοσίων έργων και
έργων υποδομής, μεταξύ των οποίων οι σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από
Α.Π.Ε. και τα συνοδά έργα, για τα οποία εκδίδεται σχετική έγκριση επέμβασης.
«…Ως εκ τούτου, κατά την έννοια της ανωτέρω διάταξης του
Συντάγματος, με την οποία συμπληρώνεται η ρύθμιση για την προστασία των δασικών
οικοσυστημάτων που εισάγεται με το άρθρο 24 παρ. 1 και η οποία, ως εκ τούτου,
αν και θεσπίζει αυστηρό καθεστώς προστασίας για τις αναδασωτέες εκτάσεις, είναι
ερμηνευτέα στο πλαίσιο του επιδιωκόμενου με τη διάταξη του άρθρου 24 παρ. 1
σκοπού, δεν αποκλείεται η θέσπιση από το νομοθέτη ρυθμίσεως, δια της οποίας
παρέχεται η δυνατότητα σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να εγκριθεί επέμβαση σε
έκταση που έχει κηρυχθεί αναδασωτέα, ακόμη και πριν ανακτήσει τη δασική μορφή
της, προκειμένου να εκτελεστεί έργο, το οποίο αποβλέπει στην εξυπηρέτηση
ανάγκης με ιδιαίτερη κοινωνική, εθνική ή οικονομική σημασία, αν η εκτέλεση του
έργου στην έκταση αυτή είναι απολύτως αναγκαία και επιτακτική, στο μέτρο που η
παρέλευση του απαιτούμενου για την πραγματοποίηση της αναδάσωσης χρονικού
διαστήματος θα είχε ως συνέπεια τη ματαίωση του επιδιωκόμενου δημόσιου
σκοπού. Εξαρχής, άλλωστε, ο εκτελεστικός του
Συντάγματος ν. 998/1979, διέκρινε τα σημαντικά, κατά τις αντιλήψεις
της εποχής εκείνης, έργα υποδομής, δηλαδή τα στρατιωτικά έργα, για
τα οποία ανεγνώρισε τη δυνατότητα να εκτελούνται και σε αναδασωτέες εκτάσεις.
Την αυτή δυνατότητα ανεγνώρισε μεταγενεστέρως ο νομοθέτης και για την εκτέλεση
σημαντικών δημοσίων έργων και έργων υποδομής, όπως αυτά των παρ. 1 και 2 του
άρθρου 58, μεταξύ των οποίων οι σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής
ενέργειας από Α.Π.Ε. και τα συνοδά έργα, για τα οποία εκδίδεται σχετική έγκριση
επέμβασης. Οι διατάξεις αυτές, κατά την έννοια των οποίων η επέμβαση
περιορίζεται στα τμήματα μόνο της εκτάσεως που είναι αναγκαία για την
εγκατάσταση των ανεμογεννητριών και των συνοδών έργων, η δε υπόλοιπη έκταση
διατίθεται για την πραγματοποίηση του σκοπού της αναδάσωσης, είναι συνταγματικά
ανεκτές, κατά το μέρος που επιτρέπουν την επέμβαση αυτή, ενόψει της κατά τα ήδη
εκτεθέντα εξαιρετικής σημασίας των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας για τη βιώσιμη
ανάπτυξη, και ειδικότερα τη διασφάλιση της επάρκειας του ενεργειακού εφοδιασμού
της χώρας και κυρίως την αντιμετώπιση των
κλιματικών αλλαγών, που αποτελεί αντικείμενο διεθνούς δεσμεύσεως της χώρας και
ζήτημα έντονου κοινοτικού ενδιαφέροντος, σε συνδυασμό με το χαρακτήρα της
άδειας επέμβασης, η οποία, σε αντίθεση με την άρση της αναδάσωσης, δεν
συνεπάγεται μεταβολή του νομικού χαρακτήρα της αναδασωτέας εκτάσεως, αλλά
μόνο προσωρινή δυνατότητα επεμβάσεως για την άσκηση συγκεκριμένης
δραστηριότητας, με την υποχρέωση αποκαταστάσεως του δασικού χαρακτήρα της
εκτάσεως, μετά την παύση λειτουργίας της δραστηριότητας,
διατηρουμένου του προστατευτικού χαρακτήρα της αναδασώσεως. Ενόψει, πάντως, του
εξαιρετικού χαρακτήρα της επεμβάσεως στις περιπτώσεις αυτές, η σχετική εγκριτική
απόφαση πρέπει να αιτιολογείται ειδικώς, με κριτήρια αναφερόμενα τόσο στην
ιδιαίτερη σημασία του έργου, ασυνδέτως προς την επιδίωξη
αποδοτικότερης για το φορέα οικονομικής εκμετάλλευσης, όσο και στην
αναγκαιότητα εκτέλεσης του στην αναδασωτέα έκταση πριν από την πραγματοποίηση
της αναδάσωσης, με γνώμονα αφενός την ανάγκη προστασίας του δασικού
οικοσυστήματος και αφετέρου την εξυπηρέτηση του δημόσιου σκοπού στον οποίο
αποβλέπει το έργο…»