«Δευτέρα Παρουσία» Τσίπρα, ατελείωτα διαπιστευτήρια στο σύστημα...

Διαβάζουμε σε ρεπορτάζ σημερινής εφημερίδας πώς ο Αλέξης Τσίπρας χτες επέλεξε- χωρίς να το κατονομάσει - να επιτεθεί στην πολιτική του ΚΚΕ, λέγοντας πώς δεν μπορεί να κατανοήσει καθόλου «κάποιους πολύ αριστερούς, τόσο πολύ που λένε ότι εμείς δεν θα ασχοληθούμε ποτέ με την διακυβέρνηση παρά μονάχα στη... Δευτέρα Παρουσία του σοσιαλισμού. Οι οποίοι έχουν την ευκολία να φεύγουν από τα προβλήματα και την ευκολία να το παίζουν πάντοτε τζάμπα μάγκες διαμαρτυρόμενοι, αλλά ποτέ αναλαμβάνοντας την ευθύνη».

Ο Τσίπρας στη Δευτέρα Παρουσία του συνεχίζει από εκεί που το άφησε στην πρώτη. Αν κάτι πρόσθεσε το rebranding είναι αυτό το «τζάμπα μάγκες διαμαρτυρόμενοι», που μάλλον το ξέκλεψε από κάνα κιτάπι στελέχους της ΝΔ.

Ποιοι είναι αλήθεια τζάμπα μάγκες; Αυτοί που μπαίνουν μπροστά με ότι δύναμη διαθέτουν για να σώσουν λαϊκά σπίτια από τα funds, που είναι κράτος εν κράτει, εξαιτίας των νόμων που ψήφισε ο Τσίπρας και ενίσχυσε περαιτέρω η ΝΔ; Αυτοί που μπαίνουν μπροστά να υπογραφούν συλλογικές συμβάσεις εργασίας, κόντρα στην εργοδοσία και σε έναν σωρό αντεργατικών νόμων που κρατάνε από τον καιρό των μνημονίων, εμπλούτιστηκαν από την κυβέρνηση Τσίπρα και απογειώθηκαν από την κυβέρνηση της ΝΔ (με την πολύμορφη στήριξη της σοσιαλδημοκρατίας βεβαίως...); Μήπως είναι τζάμπα μάγκες τα στελέχη του ΚΚΕ και άλλοι αγωνιστές αγροτές που μπαίνοντας μπροστά στα δίκαια μπλόκα των αγροτών, τώρα τους έρχονται τα ραβασάκια από τους εισαγγελείς και την αστυνομία; Ή είναι τζάμπα μάγκες αυτοί που αντιπαλεύουν την ευρωατλαντική προπαγάνδα στην χώρα μας, προπαγάνδα η οποία έχει περάσει ως το μεδούλι του Τσίπρα και του κόμματός του, που ευθυγραμμίζονται με τις επιλογές της άρχουσας τάξης της χώρας μας;

Σε αυτά πρωτοστατεί το ΚΚΕ για το οποίο λέει ο Τσίπρας ότι «φεύγει από τα προβλήματα». Αυτό που δεν λέει ο Τσίπρας είναι ότι η πολιτική που εφάρμοσε και προτείνει είναι αυτή που δημιουργεί «τα προβλήματα», όχι λόγω κάποιων λαθών, αλλά γιατί αυτή η πολιτική διαμορφώνεται με κριτήριο την υπεράσπιση και την θωράκιση των συμφερόντων του κεφαλαίου. Είναι η πολιτική των πλεονασμάτων και της δημοσιονομικής πειθαρχίας, είναι η πολιτική της πολεμικής οικονομίας και των τεράστιων πολεμικών δαπανών για το ΝΑΤΟ (ούτε γι’ αυτό χρειάστηκε rebranding. Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας τις ψήφιζε μαζί με τον Μητσοτάκη, το ΠΑΣΟΚ, τον Βελόπουλο κλπ), είναι η πολιτική των δεσμεύσεων στις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, το Ισραήλ.

Αυτήν την ευθύνη αναλαμβάνει ο Τσίπρας: να βγάλει τα κάστανα από την φωτιά για λογαριασμό του συστήματος. Επιλέχτηκε την περίοδο του 2015 για να περάσει μέτρα που δεν μπορούσαν τότε να τα περάσουν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ εξαιτίας της μεγάλης φθοράς τους. Τώρα τα ίδια συμφέροντα τον σηκώνουν από τον πάγκο και τον επιλέγουν προκειμένου ξανά η λαϊκή δυσαρέσκεια να μην βρει διέξοδο στην αμφισβήτηση και την αναμέτρηση με το σύστημα αλλά να χωνευτεί και να μετατραπεί σε «ευλάβειες» στην αντιλαϊκή σταθερότητα, στο σάπιο αντιλαϊκό κράτος και τους θεσμούς του, στην αντεργατική νομιμότητα, στις «εθνικά συμφέρουσες» συμμαχίες με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Με τα σύννεφα της πολεμικής γενίκευσης να πυκνώνουν και το ενδεχόμενο μίας νέας κρίσης να είναι μπροστά, το σύστημα παίρνει τα μέτρα του και επιστρατεύει τον Τσίπρα - και ότι άλλο διαθέτει το αστικό πολιτικό προσωπικό - με στόχο να θωρακιστεί.

Το ΚΚΕ παίρνει την μεγάλη ευθύνη να αποκαλύπτει στον λαό τον πραγματικό αντίπαλό του: το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα. Παίρνει την μεγάλη ευθύνη να έχει δεσμεύσεις μόνο απέναντι στην εργατική τάξη και τον λαό. Παίρνει την ευθύνη να πρωτοστατεί «βρέξει-χιονίσει» στην πάλη των εργαζόμενων, προνόμιο που το διαθέτει το ΚΚΕ ακριβώς γιατί έχει πρόγραμμα διεξόδου και ανατροπής της σημερινής βαρβαρότητας. Παίρνει την ευθύνη να έχει τον «σοσιαλισμό», όχι ως εικονοστάσι και πλυντήριο, αλλά πραγματικό σκοπό ύπαρξης γιατί μόνο έτσι μπορεί να ζήσει ο λαός όπως του αξίζει. «Δευτέρα παρουσία» είναι όσα υποστήριζε και υποστηρίζει ο Τσίπρας. Δηλαδή ότι μπορεί να υπάρξει έντιμη και δίκαιη διαχείριση ενός ανέντιμου και άδικου συστήματος.

Από την άλλη ο Τσίπρας παίρνει την γνωστή ευθύνη να ξελασπώσει την αντιλαϊκή πολιτική και τις συνέπειες της και, με αβάντα από επιτελεία του συστήματος και την ΝΔ, να αυτοαναγορεύεται σε «μεσσίας». Το κοκτέιλ αυτό έχει ήδη παράξει πολλά αποτέλεσματα: από το άνοιγμα του δρόμου στον Μητσοτάκη ως τα κωμικοτραγικά που εξελίσσονται στον ΣΥΡΙΖΑ και φέρουν σφραγίδα Τσίπρα...

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Επόμενο άρθρο

Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής: Στο επίκεντρο τα επόμενα «πακέτα» για τους ομίλους