Η πορεία του «τζογαρίσματος» στην Ελλάδα και ο ρόλος του ΤΕΚΑ

Ο στόχος της ΕΕ να αυξήσει την αποτελεσματικότητα των κεφαλαιοποιητικών σχημάτων του 2ου και 3ου πυλώνα, για να ρίξει ζεστό χρήμα στη χοάνη της πολεμικής οικονομίας επιβεβαιώνει, για μια ακόμα φορά, στο ακέραιο την ανάγκη της πάλης ενάντια στους αντιασφαλιστικούς νόμους, που πέρασαν και τους στόχους που εξυπηρετούν οι κυβερνήσεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Από την πρώτη στιγμή, το ΚΚΕ ήταν το μόνο Κόμμα που σήμανε συναγερμό όχι μόνο στους συνταξιούχους αλλά συνολικά στην εργατική τάξη και τη νεολαία για το πού οδηγούν οι αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στην Κοινωνική Ασφάλιση.

Το έγκλημα αυτό ξεκίνησε με τη μείωση των παροχών που επιβλήθηκε στον 1ο πυλώνα συντάξεων και παροχών, δηλαδή στο δημόσιο αναδιανεμητικό συνταξιοδοτικό σύστημα.

Οι μειώσεις ανάγκασαν και αναγκάζουν όλο και περισσότερο τους εργαζόμενους να καταφεύγουν σε «πρόσθετη ασφάλιση», δηλαδή στον 2ο ή και στον 3ο πυλώνα, τροφοδοτώντας έτσι το λεγόμενο κεφαλαιοποιητικό συνταξιοδοτικό σύστημα και το τζογάρισμα των εισφορών. Επιπλέον, η εργοδοσία απαλλάσσεται όλο και περισσότερο από τις υποχρεωτικές ασφαλιστικές εισφορές, μειώνοντας το λεγόμενο «μη μισθολογικό κόστος».

Επόμενο βήμα ήταν η σταδιακή ιδιωτικοποίηση ουσιαστικά της επικουρικής σύνταξης. Υπενθυμίζεται ότι στην Ελλάδα η επικουρική σύνταξη αποτελούσε μέρος της δημόσιας σύνταξης, καθώς ήταν υποχρεωτική και καθορισμένου ύψους ανάλογα με τις εισφορές και τα χρόνια ασφάλισης.

Στη συνέχεια, με τους μνημονιακούς νόμους μετατράπηκε από σύνταξη «καθορισμένων παροχών» σε σύνταξη «καθορισμένων εισφορών», το σημερινό ΕΤΕΑΠ, ενώ το 2021 δημιουργήθηκε από την κυβέρνηση της ΝΔ το Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης (ΤΕΚΑ), για τους νέους ασφαλισμένους.

Πρόκειται για αμιγώς κρατικό ταμείο με κεφαλαιοποιητικό σύστημα, στο οποίο υπάχθηκαν υποχρεωτικά οι νεοεισερχόμενοι στην αγορά εργασίας από 1/1/2022 και προαιρετικά όσοι ασφαλισμένοι ήταν τότε κάτω των 35 ετών, αλλά και κλάδοι ελεύθερων επαγγελματιών. Στο συγκεκριμένο Ταμείο, ο κάθε ασφαλισμένος έχει έναν «ατομικό κουμπαρά», στον οποίο αποθέτονται οι εισφορές του, τις οποίες δεν μπορεί να ακουμπήσει.

Αθροιστικά αυτοί οι «ατομικοί κουμπαράδες» διαμορφώνουν τεράστια ποσά, τα οποία πηγαίνουν στον «μεγάλο κουμπαρά», στις τσέπες δηλαδή των κεφαλαιοκρατών - διαχειριστών, που δεν έχουν καμιά υποχρέωση να τα επιστρέψουν.

Εχουν όμως το απόλυτο δικαίωμα να τα τζογάρουν, με το ρίσκο ακόμα και να χαθούν. Να γίνουν δηλαδή «αέρας» οι εισφορές και τελικά οι συντάξεις. Τελικά, ο ασφαλισμένος ξέρει τι εισφορές δίνει, αλλά δεν έχει ιδέα αν και πόση σύνταξη θα πάρει.

Ακόμα όμως και αν υπάρξει κάποιο κέρδος από την επένδυση, οι συνταξιούχοι θα γλείψουν ένα κοκαλάκι απ' αυτό και οι επιχειρήσεις θα κρατήσουν τη μερίδα του λέοντος, από ένα αρχικό κεφάλαιο που δεν τους ανήκε! Δηλαδή, μονά - ζυγά κερδισμένοι οι επιχειρηματικοί όμιλοι και χαμένοι οι ασφαλισμένοι, που αναλαμβάνουν τεράστιο ρίσκο να μείνουν και χωρίς συντάξεις. Κι αυτό παρά τις «κρατικές εγγυήσεις» για καταβολή ελάχιστης μηνιαίας σύνταξης, που έχουν τόση αξία όσο και άλλες δεσμεύσεις του σάπιου αστικού κράτους.

Ουσιαστικά με το κεφαλαιοποιητικό σύστημα, καταργείται η επικουρική σύνταξη και ο εργαζόμενος παύει να θεωρείται ασφαλισμένος. Γίνεται πλέον ...«επενδυτής» και «ατομικά υπεύθυνος» για το «τζογάρισμα». Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσω εφαρμογής στο κινητό του ο ασφαλισμένος καλείται να επιλέξει «επίπεδο ρίσκου» ανάμεσα σε τρία «σενάρια»: «Συντηρητικό», «ισορροπημένο» και «δυναμικό», ανάλογα με το «ύψος κινδύνου» για το τι θα απογίνουν οι εισφορές. Με βάση την «επιλογή» του, η διοίκηση του ΤΕΚΑ παίρνει τις εισφορές του και τις τοποθετεί στις κεφαλαιαγορές, χωρίς να αναλαμβάνει καμία ευθύνη.

Το «πακέτο», λοιπόν, που διαμορφώνεται είναι έτοιμο για να προσφερθεί στις παραγγελιές της ΕΕ για την τόνωση της πολεμικής οικονομίας και της ανταγωνιστικότητας. Ο ίδιος ο ιδρυτικός νόμος του Ταμείου, άλλωστε, αναφέρει ότι θα συμβάλει «στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας μέσω της επένδυσης τμήματος των εισφορών στην εγχώρια αγορά»... Είναι η ...αγορά που η κυβέρνηση αποφάσισε να την ταΐσει με τουλάχιστον 28 δισ. ευρώ τα επόμενα χρόνια για εξοπλισμούς.