«Να γίνουμε Ισραήλ» φαντασιώνονται διάφορα αστικά επιτελεία, την ώρα που οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται, ο πόλεμος φουντώνει, η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα «ακονίζουν μαχαίρια» για να κόψουν κομμάτι από τη λεία. Το τι σημαίνει αυτός ο στόχος το δείχνει η μέχρι τώρα πορεία της βαθιάς εμπλοκής στον πόλεμο. Σημαίνει εξ... Περισσότερα
Εδώ, που η αμφισβήτηση του συστήματος των πολέμων και του κέρδους γίνεται φωνή!
από Η Άλλη Άποψη
52ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή»!
Εδώ βρίσκει φωνή, παίρνει σάρκα και οστά η αμφισβήτηση του συστήματος των πολέμων και της εκμετάλλευσης, που σέρνει τους λαούς στον όλεθρο για τα κέρδη μιας χούφτας παρασίτων.
Εδώ, στις σημερινές κρίσιμες εξελίξεις γίνεται πράξη το «δεν μένουμε θεατές», οργανωνόμαστε για να περάσουμε στην αντεπίθεση με πιο ισχυρό το ΚΚΕ.
* * *
«"Στρατηγέ, ο άνθρωπος έχει ένα ελάττωμα... Ξέρει να σκέφτεται!". Με το ΚΚΕ μπροστά, για τον Σοσιαλισμό»:Το σύνθημα αυτό, που ταξίδεψε εδώ και μήνες σε όλη τη χώρα, σήμερα, με την κορύφωση των εκδηλώσεων στην Αθήνα, με την μεγάλη πολιτική συγκέντρωση και την κεντρική συζήτηση, εκπέμπεται ακόμα πιο δυνατά.
Οι δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες όλες αυτές τις μέρες προσέγγισαν με πολλούς τρόπους αυτό το «ελάττωμα» για το κεφάλαιο και την εξουσία του, το οποίο σήμερα, με τον κόσμο να φλέγεται, με τον λαό και τη νεολαία να νιώθουν τις δονήσεις από τους σεισμούς που έρχονται, μπορεί να μετατραπεί σε πραγματικό προτέρημα.
Να γίνει στρατηγικό πλεονέκτημα για τους «από κάτω», πεποίθηση ότι σε συμπόρευση με το ΚΚΕ και το πολιτικό του Πρόγραμμα η βαρβαρότητα μπορεί να ανατραπεί.
Αυτό είναι που αποκομίζουν οι δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες από τις εκδηλώσεις και τις συζητήσεις, τις εκθέσεις, τις παραστάσεις, τις συναυλίες. Από κάθε γωνιά του Φεστιβάλ αναβλύζει η αίσθηση ότι σήμερα η νεολαία έχει δύναμη, ότι κανένας δεν είναι μόνος, μπορεί να στηριχτεί στη συλλογικότητα, στην αλληλεγγύη, να πάρει κουράγιο, να οργανωθεί και να παλέψει. Οτι ο αντίπαλος δεν είναι ανίκητος.
* * *
Αυτός είναι ο μόνος ελπιδοφόρος δρόμος ειδικά τώρα που το δόγμα είναι «τα κεφάλια μέσα», που το κεφάλαιο, η κυβέρνηση και τα κόμματά του κλίνουν σε όλες τις πτώσεις τη «συναίνεση», τη «συνοχή» και την «ομοψυχία».
Σήμερα που κηρύττουν στη νεολαία την υποταγή στα πολεμικά οράματα και στις ματωμένες «Μεγάλες Ιδέες» της αστικής τάξης, που «κλείνουν ραντεβού» με τις επόμενες θυσίες για τα κέρδη, το μεγάλο νεανικό κόκκινο αντάμωμα αποδεικνύεται λυτρωτικό, γιατί δείχνει τον δρόμο.
Το Φεστιβάλ γίνεται σημείο συνάντησης των διεκδικήσεων, των γνήσιων προβληματισμών της νεολαίας, του «κάτι πρέπει να γίνει» με την ανατρεπτική πολιτική πρόταση του ΚΚΕ. Στο ερώτημα «αν μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα», που έχει κάθε νέος στο κεφάλι του, το Φεστιβάλ δίνει την απάντησή του: Μπορούν! Ο τροχός της Ιστορίας μπορεί να γυρίσει, αν βαδίσουμε στον δρόμο της ανατροπής όπου καλούν το ΚΚΕ και η ΚΝΕ.
* * *
Το φετινό Φεστιβάλ δεν είναι απλά ξεχωριστό.
Στις συνθήκες που διεξάγεται, αυτές της γενικευμένης πολεμικής προπαρασκευής, μετατρέπεται σε μια καθοριστική παρέμβαση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στις εξελίξεις.
Γιατί σήμερα είναι που πρέπει να ακουστεί ακόμα πιο δυνατά και μυριόστομα το μήνυμα που έστειλε η συζήτηση με τους λιμενεργάτες από την Ευρώπη και την Τουρκία μπροστά στη Διεθνή Μέρα Δράσης, 30ή Οκτώβρη, όπως και η εκδήλωση με τους φαντάρους και αξιωματικούς. Οτι στην Ελλάδα, όπως και σε κάθε χώρα, υπάρχουν δύο πατρίδες: Από τη μία των εργαζομένων, που παράγουν τα πάντα αλλά ματώνουν για τα κέρδη, και από την άλλη των εκμεταλλευτών, που κερδίζουν. Οτι για να κερδίσει ο λαός, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο.
Το κάνει ξεχωριστό το γεγονός ότι «συνομιλεί» με την Ιστορία, εμπνέει και διδάσκει. Δίνει με ντοκουμέντα και με συγκλονιστικές εικόνες τι σημαίνει να μάχεται ένας λαός με το όπλο στο χέρι για το δίκιο του. Πώς μπορεί να μεγαλουργήσει να κάνει τα αδύνατα δυνατά, να κουρελιάσει τον υπέρτερο αντίπαλό του, όταν ακουμπά στα ανατρεπτικά οράματα της εποχής, όταν συστρατεύεται με το Κόμμα του, το ΚΚΕ, στην αναμέτρηση με τους δυνάστες του. Πώς ο φόβος ξεπερνιέται μέσα από τη συντροφικότητα, την αλληλεγγύη, την πίστη στο δίκιο της εργατικής τάξης και στην ιστορική της αποστολή.
* * *
Σήμερα το Φεστιβάλ κορυφώνεται. Η αποψινή μεγάλη πολιτική συγκέντρωση γίνεται σάλπισμα συμπόρευσης με το ΚΚΕ στους αγώνες που έρχονται.
Η επόμενη μέρα που ξεκινά μετά το Φεστιβάλ για χιλιάδες νέους και νέες δεν θα είναι ίδια με αυτή πριν δώσουν το «παρών» στη μεγάλη κόκκινη γιορτή. Θα κουβαλά ένα γερό αποτύπωμα, ώστε από καλύτερες θέσεις να δώσουν τις νέες μεγάλες μάχες, που δεν θα είναι και λίγες.
Από την προετοιμασία μεγάλων κινητοποιήσεων ενάντια στην παρουσία του μακελάρη Ρούμπιο, που ετοιμάζεται να βρεθεί στην Αθήνα για τα επόμενα επεισόδια της πολεμικής εμπλοκής, μέχρι την κλιμάκωση της αγωνιστικής δράσης σε κάθε χώρο και κλάδο, με στόχο την πανελλαδική πανεργατική απεργία.
Με ακαταμάχητο εφόδιο τον πλούτο του Φεστιβάλ, με πιο ακονισμένα επιχειρήματα στη διαπάλη με την αστική τάξη και τις σάπιες ιδέες της, που αφήνει το συγκλονιστικό τετραήμερο, το σάλπισμα του ΚΚΕ περνά από αύριο στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία και τις σχολές.